Lisedeki ilk yılımdan sonra her zamanki Bodrum tatilinin düşüncesi, benim için fazlasıyla sıradandı. Ama sıradan olmayan bir şey vardı ki o da yan evdeki çocuktu. (Tüm hakları yastığımın altında saklıdır)

Hangisi daha zor ? Bir yeri terk etmek mi, yoksa yeni bir yere alışmak mı ? Bilemiyordum. Bunu yaşayarak öğrenecektim. Kimi şeyler, mutluluk ve aşk için terk edilir. Onları bulmak için, doğduğun şehri bile terk edebilirdiniz. Ben bunu yaptım ! Aşık olmak ve mutluluğu yakalamak için, İstanbul'u terk ettim. Üstelik her şeye sahipken yaptım bunu ! Kararımdan pişman olmayacaktım. Olmak istemiyordum. Pişman olmam, annem ile giriştiğim kavgayı onun kazanması demekti. Ben Begüm Demiray ! Demiray şirketinin sahiplerinin biricik, isyankar kızları, Aras ve Özgür'ün ilk görüşte aşık oldukları ve onlardan sırlar saklayan kızdım. Onlarda, benden bir şeyler saklıyorlardı. İşlerin arap saçına dönmesi an meselesi. Bu da, benim hikayem !