Η Ίζυ είναι μια δυναμική 24χρονη κοπέλα που έχει μεγαλώσει με τον αδερφό της, τον Ιβάν, 26 ετών. Οι γονείς τους ζουν στη Γερμανία, και γι' αυτό η Ίζυ μένει με τον αδερφό της, αν και έχουν σκοπό να ζήσουν ξεχωριστά στο μέλλον. Ο Ιβάν, με τον οποίο έχει περάσει όλη της τη ζωή, είναι μπλεγμένος σε διάφορες σκοτεινές δραστηριότητες, όπως οι αγώνες δρόμου, οι καβγάδες και άλλες παράνομες καταστάσεις. Η Ίζυ έχει πάντα στο πλευρό της την Κλιο, την κολλητή της από τα σχολικά χρόνια. Ο Ιβάν είναι χαλαρός και πάντα καταλαβαίνει την αδερφή του, στηρίζοντάς την σε ό,τι χρειάζεται. Εκτός από την Ίζυ, ο Ιβάν κάνει παρέα και με τον Σαμ, έναν φίλο που γνώρισε στους αγώνες δρόμου. Η ζωή της Ίζυ θα αλλάξει δραματικά όταν γνωρίσει τον Νικ, τον οποίο ο Ιβάν αρχίζει να συμπεριλαμβάνει στη ζωή τους. Με τον Νικ να εισέρχεται στην καθημερινότητά τους, η Ίζυ θα αναγκαστεί να αντιμετωπίσει τον ερχομό του σε έναν κόσμο που ήδη γνωρίζει καλά, αλλά τώρα αρχίζει να βλέπει με άλλον τρόπο και πράγματα που δεν γνωρίζει έρχονται στην φόρα.

Ο χορός της δυνατής βροχής δεν μπορούσε να συγκριθεί με τον αργό χορό των χειλιών τους. Αργό, γιατί ήθελαν να νιώσουν κάθε δευτερόλεπτο που περνούσε. Αργό, γιατί δεν ήθελαν να τελειώσει η στιγμή. Ήθελαν να κρατήσει για πάντα. Ο Adam έσυρε τα χέρια του. Το ένα έγινε στήριγμα στο κεφάλι της Marina, ενώ το άλλο στην μέση της. Τότε, πίεσαν τα χείλη τους περισσότερο και το φιλί έγινε πιο γρήγορο. Η Marina κρατήθηκε σφιχτά από τα γυμνασμένα μπράτσα του ξανθού αγγέλου, όσο εκείνος σηκωνόταν στα πόδια του. Δεν θα την άφηνε από την αγκαλιά του, ούτε εκείνη από την δική της. Κανένας από τους δύο δεν θα έφευγε ξανά. Είχαν τρυπώσει μια για πάντα, ο ένας στην καρδιά του άλλου. Don't copy my story please!

Τον βρήκε να στέκεται όρθιος, στο υψόμετρο, ακουμπισμένος με τον ώμο στον κορμό της μεγάλης Ιτιάς. Το καταφύγιο της Marina. Αντιλήφθηκε πως κάποιος τον παρατηρούσε. Γυρνώντας το κεφάλι του προς το μέρος της Marina, το πρόσωπό του φωτίστηκε, η ψυχή του γαλήνεψε. Η καρδιά του χτύπησε έντονα. -''Marina!'' και άνοιξε τα χέρια του διάπλατα, για να την υποδεχτεί. Η κοπέλα δεν άργησε, με το χαμόγελο στα χείλη, να βρεθεί τυλιγμένη από τα ζεστά του χέρια. Σφίχτηκε δυνατά πάνω του, σαν να μην ήθελε να φύγει ποτέ από την αγκαλιά του. Don't copy my story please!

-''Bryan''! Σαν από όνειρο, το κορίτσι συλλάβισε το όνομα και άνοιξε τα μάτια του, αλλά τα επόμενα δευτερόλεπτα ξαφνιάστηκε! Το αγόρι που αντίκρισε μπροστά της ήταν ο Jonathan Walker. -''Βασικά, με λένε Johnny'' είπε, κοιτώντας την ειρωνικά. ''Μην με αποκαλείς λοιπόν μ'αυτό το ηλίθιο όνομα'' πρόσθεσε χωρίς ιδιαίτερο στοχασμό και ανέβηκε γρήγορα στη τεράστια, μαύρη μηχανή του. Η Marina αισθάνθηκε θυμό ακούγοντας αυτά τα λόγια. Σηκώθηκε όρθια και... -''Ηλίθιο όνομα; Αντιθέτως, είναι πανέμορφο! Το Jonathan δηλαδή, τι είδους όνομα είναι''; -'' Έτσι μιλάς στον σωτήρα σου''; ρώτησε ο Johnny μ'ένα κοροϊδευτικό γέλιο. -''Στον... σωτήρα μου''; -''Ακριβώς. Όταν ήσουν λιπόθυμη σε κράτησα σφιχτά στην αγκαλιά μου, έφερα το πρόσωπό σου κοντά στο δικό μου...''. -''Τι είναι αυτά που λες''; τον διέκοψε η Marina με δυνατή φωνή, γουρλώνοντας τα μάτια της. Το αγόρι τότε άρχισε να γελάει και της απάντησε... -''Φυσικά... έκανα πλάκα. Κάτι τέτοιο θα γινόταν μόνο μ'ένα όμορφο κορίτσι''. Don't copy my story please!

-''Αυτό ακριβώς πίστευα κι' εγώ. Είσαι πιο όμορφη όταν γελάς παρά όταν κλαις''. Ακούγοντας αυτή την ευγενική φωνή, η Marina σκούπισε τα δάκρυά της και σήκωσε το κεφάλι της, βλέποντας αντίκρυ της την φιγούρα ενός αγοριού με μια περίεργη στολή. Την κοιτούσε και της χαμογελούσε γλυκά. Ποιο ήταν αυτό το αγόρι, το οποίο φαινόταν ότι είχε πέσει ξαφνικά από τον ουρανό; -''Είσαι... φάντασμα; Ή εξωγήινος''; ψιθύρισε. Εκείνη τη στιγμή το αγόρι άρχισε να γελάει, απαντώντας της... -''Λες πολύ αστεία πράγματα κοριτσάκι! Παρ'όλο που με βλέπεις ντυμένο έτσι, σε ενημερώνω ότι είμαι άνθρωπος σαν εσένα''. -''Ναι, αλλά... γιατί φοράς φούστα; Αφού είσαι αγόρι''! -''Αυτό δεν είναι φούστα. Λέγεται κιλτ και είναι η παραδοσιακή στολή της Σκωτίας''. -''Παραδοσιακή στολή''; ρώτησε το κορίτσι ενθουσιασμένο. -''Ναι. Και αυτό εδώ είναι ένα μουσικό όργανο που ονομάζεται γκάιντα. Κάτσε να σου παίξω λίγο'' και έβαλε την γκάιντα στο στόμα του, παράγοντας έναν μυστήριο ήχο. -''Αυτό ακούγεται σαν σαλιγκάρια που σέρνονται''! φώναξε η Marina και σηκώθηκε όρθια. Το αγόρι τότε γέλασε για άλλη μια φορά. Στ'αλήθεια, ήταν πολύ αστείο κορίτσι... Don't copy my story please!

Το όνομα του είναι Άγγελος, αλλά στην πραγματικότητα.... δεν έχει κανένα κοινό με αυτό. Το όνομα της είναι Εύα, και το μόνο σίγουρο σε αυτή την ιστορία.... είναι πως θα το δαγκώσει για τα καλά το μήλο. Μετά από μία σχετικά αποτυχημένη ληστεία, ο κόσμος της Εύας θα συγκρουστεί με αυτόν του Άγγελου. Ο ένας θα γίνει κομμάτι του άλλου. Αλλά ανάμεσα τους, θα υπάρξουν πολλά κρυμμένα μυστικά.

Σε ένα χωριό μεγάλο σε επέκταση και με πολλούς κατοίκους υπήρχε και ενα 17χρονο κορίτσι το οποίο ήταν από τα πιο δημοφιλή παιδιά στο σχολείο της που διαχειριζόταν ως το πιο όμορφο, το πιο αστείο, το πιο καλο και το πιο αθώο κορίτσι του σχολείου. Μια μέρα όμως...ένα καινούργιο αγόρι ήρθε στο σχολείο της το οποίο της άλλαξε ολη της τη ζωή οταν αυτή του μίλησε καθώς ηταν το μόνο άτομο που του μίλαγε. Και τώρα θα αναρωτιέστε γιατί κανείς δε του μιλούσε...για την ακρίβεια άμα τον βλέπατε δε θα του τολμουσατε να του μιλήσετε ουτε εσείς. Ενα αγόρι σκοτεινό με τα μαυρα μαλλιά του να κρυβουν τα ωραία πράσινα ανοιχτά μάτια του και το κάτασπρο δέρμα του που έμοιαζε με βρικόλακας και το αδύνατο σωμα του που καλυβοταν από τα παλιομοδιτικα φαρδια ρουχα του. ΑΠΑΓΟΡΕΎΕΤΑΙ Η ΑΝΤΙΓΡΑΦΉ! ! !

Όταν εφτασε η φωτιά του μίσους στη Σμύρνη την βρήκαν. Την βίασαν. Την τσάκισαν. Την άφησαν να ζει μόνο και μόνο για να γίνει σκλάβα στο υπόγειο του κάποτε σπιτιού της, χωρίς όνομα, χωρίς ψυχή. Ο Καρίμ Γιαβούζ, ο τελευταίος και μικρότερος γιος της τουρκικής οικογένειας, επιστρέφει από τον πόλεμο με μάτια γεμάτα μίσος και σκοτάδι. Μισούσε τους Χριστιανούς και ό,τι είχε σχέση μαζί τους. Σκληρός, ανελέητος, δεν ήρθε για να σώσει. Ήρθε για να επιβάλει χειρότερο τρόμο. Η παρουσία του είναι πληγή που ανοίγει και δεν κλείνει. Η βία που κουβαλάει απειλεί να καταστρέψει τα πάντα γύρω του. Τη βλέπει. Τη μισεί θανάσιμα... Ο κόσμος του και ο κόσμος της Μυρσίνης θα συγκρουστούν άγρια , μια σύγκρουση που δεν θα αφήσει τίποτα όρθιο... Τίποτα και κανέναν... 🔞 All rights reserved © Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται κάθε αντιγραφή, αναδημοσίευση και αναδιανομή χωρίς τη γραπτή άδεια του συγγραφέα Κάθε πάταξη αυτής διώκεται ποινικά

Υπάρχει άτομο χωρίς συναισθήματα; Κάποιος θα έλεγε όχι. Ο Λόγκαν Φοξ απαρνήθηκε τα συναισθήματά του για να επιβιώσει. Μούδιασε τις αισθήσεις του για να μην πονάει. Κι όμως τρεις γυναίκες θα μπουν στη ζωή του, οι οποίες θα φέρουν στην επιφάνεια τα βαθιά θαμμένα συναισθήματά του ένα-ένα και θα τον κάνουν να νιώσει ξανά άνθρωπος. Τι θα γίνει όμως όταν και οι τρεις εκείνες γυναίκες αρχίσουν να νιώθουν κάτι βαθύτερο για εκείνον; Θα βρουν ανταπόκριση τα συναισθήματά τους ή θα πέσουν πάνω σε παγόβουνο;

"Παύλο περίμενε γαμώτο,άσε με να σου εξηγήσω."άκουσα πίσω μου την φωνή της να σπάει καθώς με φώναζε "Να μου εξηγήσεις τι Έλενα;Ότι με χρησιμοποίησες για ένα γαμημένο στοίχημα;"είπα εγώ,ενώ γύρισα να την κοιτάξω "Δεν είναι έτσι..Σε-Σε ερωτεύτηκα."απάντησε ενώ δάκρυα κυλούσαν στα μάτια της ❌DO NOT COPY❌ Started:18/03/21 Finished:25/08/24