Kitap oldu. Dört kitabı basıldı. ❝El bebek, gül bebek değil; el bebek, öl bebek.❞ Karanlık örgütün kurduğu düzen için doğmuş bir kız çocuğuyken ona verilen en büyük ceza sevgisizlikti. Kaderini kabullendi ve kartını oynadı. O kim miydi? Hisar Alatav. Hayır, sil. His Alatav. Karanlık düzenin kıyameti olmak üzere. O ise Bronz. Karanlık örgüte başkaldırıp kartları yeniden dağıtan adam. Ona Bronz derler. Onların tohumları el bebek gül bebek değildi; el bebek öl bebekti.

• Şiir kitabıdır. Arada düşüncelerimden kopup da satırlara akmak isteyen kelimeleri bir kitapta toplamak istedim. Eğer şu an burayı ziyaret ediyorsanız düşüncelerime bir "kelime" daha eklemiş olacaksınız. Kitabıma bir kelime daha olarak siz eklenmiş olacaksınız. Düşüncelerimde ağırlayacağım sizi. Teşekkür ederim. 'Hoş geldiniz... "Bir hoşça kala sığdırılmış, eskimeyen vedalar..." İzin verin, biraz da size anlatamadıklarımla dokunayım. 🍀 📌 NOT: Şiir kitabıma ait tüm şiirler ve içerikler şahsıma aittir. Herhangi bir kopyalama veya çalıntı söz konusu olamaz. Böyle bir durum olursa yasal işlem başlatılacaktır. Kitabıma ve şiirlere dair bir kopya veya görüntü görür ya da duyarsanız bana iletmenizi rica ediyorum. Okuduğunuz için ve anlayışınız için teşekkür ederim. 📌

Bir film salonuydu onları bir araya getiren. Bir hastalıktı aralarına ölçülemeyecek mesafeler koyan. Bir kelimeye sığan fakat eksik bırakılan bir masaldı onların aşkı. Parmakları arasında dumanı tüten sıcak çikolatalarından yudumlar alarak yazdıkları; sokakları inleten kahkahalarıyla, gözleriyle yazdıkları onlarca şiirleriyle, şefkatleri sayesinde yereşen onca hayata dokunuşlarıyla ilmek ilmek işlenen bir hikayeydi, Nepenthe masalıydı. Yürüyemeyen bir kadına, hayallerinde koşma fırsatı tanıyan Arel'in; aile şefkati görmemiş adama tek kişilik koca bir aile olan Beril'in hikayesi. Hayat, acı darbelerini tek tek indirdi adama. Ellerinden tutan, kamburunu düzelten, şefkat görmemiş saçlarını okşayan ne varsa söküp aldı ondan. Acıyı dindiren Nepenthe'sini en büyük acısı yaptı. Gülüşlerini soldurdular gün gün, ilmek ilmek işledi çaresizlik bedenine. Sonra bir gün geldi, geriye acıdan başka hiçbir şey kalmadı. Ne ruhu ne bedeni. Elle tutulur kalan tek şey, gözyaşlarını silerek tamamladığı Nepenthe masalıydı. Parmakları arasında dumanı tüten sıcak çikolatalarından yudumlar alarak; sokakları inleten kahkahalarıyla, gözleriyle yazdıkları onlarca şiirleriyle, şefkatleri sayesinde yereşen onca hayata dokunuşlarıyla ilmek ilmek işlenen bir Nepenthe masalıydı "O zaman bir var, bir yokmuş diye başlayalım. Sonuçta bu da bir masal. Nepenthe Masalı." +18dir. Rahatsız edici ögeler ve sahneler mevcuttur.

İnsanlar konuştukça ben sustum. Ben sustukça konuşmaya zorladılar. Yargılar dinmeyince kendi mahkememi kurdum ve en ağır cezayı kendime verdim. Bu kadını yarattım ve kemiklerim sayılırken her bir kemiğime imzasını atan adam, kemiklerimde kendi cennetini yarattı. Ve ölürken yaşamayı öğrendim. *** ozgursoykan: Etrafa çok kırgın bakıyorsun. ozgursoykan: Kaşların çatılı hep ve insanlardan haz etmiyorsun. ozgursoykan: İnsanlar, sendeki bu nefreti hak etmeyecek kadar değersizler, Elfida. İnsanlar, nefreti sever. Benden uzak durmaları için onlara istediklerini veriyorum. Ve evet, bu şehre kırgınım. Bu yüzden onun sokaklarına gülümseyerek bakamam. *** Elfida Sayar ve Özgür Soykan'ın hikayesi.

KİTAP OLUYOR! ･Dönem kitabıdır. İnsan susar İnsan konuşur İnsan güler İnsan ağlar İnsan yaşar Ve insan ölür Yalanlar söylenir, bedeller ödenir, ihtimaller tartışılır, pişmanlıklar peyda olur, faydasız yakarışlar göğü öfkelendirir, gerçekler sırra kadem basar. Ben Lina Kamer. Yaşanmamış oyunların yazılmamış kurallarını çiğnemeye, aleni yalanları gün yüzüne çıkarmaya geldim. Seni yaşarken sensiz, sensizliği unutanlara hatırlatmaya geldim. Kendisine miras kalan evde gizemli eşyalar ve mektuplar bulmasıyla bir ölümün sırlarını çözerken hesapta olmayan komplolarla karşılaşan Lina Kamer, hayatın anlamı, gerçeklik, ihanet ve daha birçok şey üzerine sancılar çeker. Çözülmeyi bekleyen sırlar onu ne kadar ayakta tutacak? İhanet, komplo, yalanlar... Peki ya aşk..? 🔱 ÇALINAMAZ, KOPYALANAMAZ, ÇOĞALTILAMAZ. BİR BENZERİNİ GÖRDÜGÜM AN YASAL İŞLEMLER BAŞLATACAĞIM. İlk yazılma tarihi: 20.03.2021 🖤 Yayımlanma tarihi: 01.05.2021 🍀 Bitiş tarihi: 08.04.2022 💜

"Güneş'in ölmeye başladığı zamanlarda, Dünya'yı başka bir galaksiye taşıyacak güce sahip iki kolye icat edilir. Ne var ki kolyeyi taşıyacak iki kişinin, insanlığı korumak adına ödemesi gereken ağır bir bedel vardır. " Yeni devirde, dengeler değişmiş; teknoloji ilerlemiş fakat insanların teknolojiden yararlanmaları kısıtlanmıştır. İletişim, telefonlar yerine kafa derilerine yerleşen çiplerle; ulaşım, gökyüzünde süzülen arabalarla sağlanmaktadır. Otoriteler, insanların kıyamet korkusundan faydalanarak yönetim gücünü elde etmişlerdir. Yönetime baş kaldırabilen tek grup, gelecekten geldiğini iddia eden ve galaksiler arası kaçışın bir felakete neden olacağını duyuran 'Kuledekiler' adlı örgüttür. Hira, doğduğu günden beri bedeninde taşıdığı kolyenin, yaşadığı gezegeni yaklaşan kıyametten kurtaracak büyük bir planın kilidi olduğunu öğrendiğinde on altı yaşındadır. İnsanlığı kurtarmak için kendi hayatından, hayallerinden ve herkesten gizli tuttuğu aşkından vazgeçmeye zorlanır. Kolye, kimsesi olmayan bir kızın, sonunu bildiği bir savaştaki mağlubiyetini anlatır.

Kar taneleri genç adamın boynunu sıvazladı. Tüm ayaz gökyüzünün soğuk esintisiyle kavisli çenesine sinmiş gibi irkildi. "Çalı bile itmiyor kendine sığınan kuşu. Rüzgar değse düşecek gibisin, herkes iki dağı aşabilirsin zannediyor!" Ne denli kırdığının dahi farkında olmadan tüm selleri üzerime savuruyordu. Ruhu karamsar bir rüzgarda çöllerde savrulmuş gibi dokundu. "Ben sadece seni görmek..." Tam cümlemi bitireceğim sırada öfkesi yüzünde daha fazla hissedilmeye başladı. "Bana bak, Liva!" Tam karşımda dikilmiş buz mavisi gözlerini irislerime saptamıştı. "Sen ve ben diye bir şey yok!" durdu ve gözlerindeki irisleri koyu gölgelerinde kayboldu. ... "Herakleitos der ki! Karakter insanın kaderidir!" Ardından bana döndü. "Sezgi, aklın tekeridir! Bazen kadınlar sezgilerinde fazla duygusal davranabilir!" Söyledikleriyle bakışlarım koyu irislerine dokundu. "Sevgi affetmez! Sevgi yıpratır." diyebildim. ... "Vuslat" gözüyle bakarsan "Yâr" "Hasret" gözüyle bakarsan "Yara" ...

"Sanırım bu gece sana biraz daha fazla zarar vermezsem iyi olacak." Sıkamadığı elime bir süre bakakaldıktan sonra, çaresizlikle kendi ellerini iki yana açtı. "Toprak ben." Evreni bembeyaz bir ışık sardı. Şimşeğin geceyi inleten sesi işitilene dek saniyeler geçti. "Gök yarıldı da yere uyan diyor sanki," dedi, aniden bastıran sağanak yağmura kulak verirken. İki hece, ateş topu halinde boğazımda düğümlendi. "Öyle sayılır," dedim. Islak toprak kokusu odaya doldu, bahar gelmiş gibi. "Cemre düştü." ⁣ ?

Onun aşkı günahtı. Sevdiği kadının ateşten tenine dokunması ise yasaktı. Ya dokunarak yanacaktı, ya da yokluğuyla donacaktı. Adam için ikisi de tek bir yola çıkıyordu. Hiç düşünmeden karar verdi. Gururunun altında ezilerek can vermektense donarak ölmeyi seçti. Yabani ile Kir Çiçeği'nin imkansızlıklarla dolu hikayesini okumaya hazır mısınız?! Arzu Khayal Tüm Hakları Saklıdır!!! İlk yayınlanma tarihi: 28.02.2020 ~

Romantik dizilerdeki o meşhur sahneleri hatırlıyorsun değil mi? • Tesadüfen çarpışıp yere düşen evraklar, • İstanbul trafiğinde anında taksi bulmak, • Her tartışmanın tam ortasında beliren romantik bir yakınlaşma... İşte Leman ve Sinan tam da bu klişelerin içine hapsolmuş durumda! Ama işin aslı şu ki... onlar bu sahnelerin içinde olmayı hiç istemiyor. Çünkü bu işin perde arkasında gizemli, görünmez bir güç var: onları sürekli "klişe tuzaklarına" düşürüyor. Absürt komediyle harmanlanmış fantastik olaylar, mahalle kahvesinden taşan dedikodular, gizemli listeler ve beklenmedik sürprizlerle dolu bir macera... Okurken hem kahkahalara boğulacaksınız hem de "Bu sahneye düşsem ben ne yapardım acaba?" diye kendi kendinize soracaksınız. 🎭 Klişe Kurbanı, aşkı ti'ye alan, fantastik dokunuşlarla süslenmiş ve her sayfasında sizi şaşırtmaya kararlı bir hikâye. Hazır olun, çünkü bu kitapta sıradan diye bir şey yok. Her sahne bir klişe, her klişe ise yepyeni bir macera! ✨ Okumaya başladığınızda, siz de kendinizi bu oyunun bir parçası gibi hissedeceksiniz... belki de sıradaki klişe sizin hayatınızda gerçekleşecek! . . (Absürt komedi olacaktır) 12.07.22