"Ty przeżyjesz Meine Perle." Miłość jest bardzo ciężka. Wojna sprawia, że jest jeszcze cięższa. Ale to dopiero w obozie zagłady można zrozumieć co to prawdziwe poświęcenie i strach. Wanda Niedeńska dostaje się do Auschwitz przypadkiem. Nie zawiniła nikomu niczym co mogłoby być powodem do jej wywózki. Wie, że walka o przetrwanie w tym miejscu jest niesłychanie trudna. Ale los postanawia poprowadzić jej życie inaczej niż tysięcy ludzi. Ktoś pozwolił w obozie zatrzymać jej włosy. Nie została ogolona jak cała reszta. Ktoś miał interes w tym, żeby jej piękne rude loki dalej powiewały na wietrze każdego dnia.

Czyż miłość, szczególnie ta zakazana, nie jest przypadkiem najsłodsza?

Tatuś nauczył Audrey, jak być grzeczną dziewczynką. Tatuś nauczył ją, że istnieje tylko jeden rodzaj miłości - taki, który wypala dusze, pochłania serce i niszczy. Taki, który boli.

''No więc... Kim jesteś ty? - Tej siły cząstką drobną, Co zawsze złego chce i zawsze sprawia dobro.'' Wiele lat temu Dante De Ville poprzysiągł sobie, że nigdy nie odda serca żadnej kobiecie. Otoczył je wysokim murem, skuł najtwardszym lodem i uczynił absolutnie wszystko, aby urok żadnej istoty nigdy nie przedostał się do tego skrupulatnie strzeżonego miejsca. Żył tak, jak nauczył go tego ojciec - chronił rodzinę, nie pozwalał sobie na słabości i dbał o to, aby jego ród pozostawał potęgą. Nie istniało bowiem nic cenniejszego niż władza, pieniądze i sekrety, o które należało się zatroszczyć. Kiedy do jego zepsutego świata niespodziewanie wkracza dziewczyna o tajemniczym imieniu, Dante zmuszony będzie stawić czoła czemuś, z czym nigdy dotąd nie musiał się zmagać - zazdrości, nienasyconemu pożądaniu i niewytłumaczalnemu pragnieniu. Dante wie, że Persefona jest dla niego za młoda. Na dodatek ani trochę nie pasuje do świata, którego on sam jest nieodłączoną częścią. Jest zbyt słaba, zbyt krucha i... zbyt dobra.