16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

Ailesi tarafından reddedilmiş yapayalnız kalmış, seçtiği yola çıkarken sevdiği adamı gerisinde bırakan yaralı bir kadın. Başarılarının getirisi bir lakap FIRTINA, kolay kazanmadı o ismi ölümün kıyısında çok kez yürüdü. Tek bir amacı vardı yaşaması için sevdiği adamdan yadigar oğlu. Babasını resimlerden tanıyarak büyüyen bir çocuk.... Ailesini kaybedişinin ardından katilleri bulmakla ömrünü geçiren bir adam.... Kaybetmeyi ve beklemeyi en iyi onlar bilirdi. Birinin beklediklerinin gelmesi mümkün değildi. Yıllar olmuş hayattan kopartılmışlardı. Diğerlerinin beklediğinin gelme ihtimali vardı belki ama ihanetin sönmeyen ateşi engeldi kavuşmalarına.

Aşkın nerede , ne zaman karşımıza çıkacağını bilemeyiz. Hiç ummadığı bir yerde aşkı bulacağını kim bilebilir ki? Onlarda bilmiyordu... Birbirleriyle daha çok vakit geçirmek ve daha çok eğlenmek için gittikleri bir kampta aşık oldular... Belki aşık oldukları kişi gerçek kişilerdi, belki de geçici kişiler... Bunu da bilemezdiler ama sevdiler. Onlar acısıyla, tatlısıyla sevmeyi seçtiler ama bu aşkın nereye gidiceği hakkında hiç kimsenin bir fikri yoktu. Ve onlar sonunun ne olacağını bilmeden sevmeyi seçtiler... Onları ya atraksiyonların bitmediği bir hayat ya da sıkıcı bir hayat bekliyordu. Bu hayatı kontrol etmek onların elindeydi... Bu hikâyenin sonunu öğrenmek için sizi kitabıma davet ediyorum. İyi okumalar... 06.04.2017 #gençkızedebiyatı 29 02.26.2018 #mizah 36 02.03.2018 #mizah 35 06.16.2018 #gençkızedebiyatı 14 01.27.2018 #klasikler 3

"Kalbim bir pusula ve ne tarafa dönersem döneyim o pusula ibresinin daima 'güneyi' göstereceğine eminim."

(Tamamlandı.) Anonim: Ömer. Anonim: Sana bir şey söyleyeceğim. Anonim: Belki sevinirsin, belki üzülürsün, belki de bir şey hissetmezsin. Anonim: Ben senden uzun süredir hoşlanıyorum. Ömer Çevrimiçi. Görüldü. Anonim Çevrimdışı. Ömer Çevrimdışı. Anonim Çevrimiçi. Anonim: Bu kadar da tepkisiz olma ama. Anonim: Sen benim başıma bad boy mu olacaksın jdpsöfkaplf ~ "Senin o küçük boyunu preslerim, kalırsın tırtıl kadar." -Afitap 🎡 Bu texting "Düğün Aşkı" hikayesinin karakteri olan Afitap'ındır. Not: İki kitap bağımsız okunabilir. 150320

en guzel aşk hikayeleri dolu bir kitap Bir çok şairin dilinden..