Onlar, her şeyi gerçeğe çevirendi. Birbirlerinin cennetindeki yasak elmayı yemiş, tanrıdan çok birbirlerini sevmişlerdi. Take me to church ~WWBS *Yetişkin içerik içermektedir.

After All'un aksesuarı veya yan sanayisi. Hangisini tercih ederseniz.

"Kimin, kimi öldürdüğünü bilemeyiz ancak birilerinin seni öldürmek istediğine eminiz." dedi ifadesiz suratıyla öylece gözlerimin içine bakarken. "Üzgünüm Luhan. Şahit olduğun cinayetin sorumlusunu bulana kadar, yürüdüğün yol'da sana eşlik etmek zorundayım." Dudaklarımı aralayıp onu reddetmek istediğimde, aksini istemeyen bir tonla ekledi. "Sen istesen de, istemesen de."

"Sehun, böyle yapma. Beni sevmenle ilgili olan düşüncelerimi biliyorsun." "Biliyorum. Beni sevmeyeceğini de biliyorum. Ama senden zaten beni sevmeni beklemiyorum, Luhan. Bana karşılık vermeni, denemeni ya da bir şansını da istemiyorum. Yani... Elbette sen de beni sevsen dünyadaki en mutlu insan olurum ama seni böyle tek taraflı severken de mutluyum ben. Senin etrafında olmam, sesini duyabilmem, yüzüne bakabilme şansımın olması ve kokunu hissedebilmem de benim için yeterli. Fazlasında gözüm yok çünkü..." Sanki güce ihtiyacı varmış gibi derin bir nefes alıp tekrar devam etti konuşmasına. "Olmayacak bir şeyi ne kadar hayal eder ve istersem o kadar canımı acıtıyor. Haliyle de ben senin, beni sevmeni istemeyi bırakalı çok oldu." Klişelerle dolu bir HunHan... Dipnot: Okuyanı sinirlendirip, delirtebilir.

Çünkü bu resmen 90+3'de atılan ve kaderi değiştiren korkunç bir goldü.