Ahad Hanzade'nin Çiçeği Masal Aden Hanzade'nin yolu babasının en iyi dostu olan Adar Kozan'ın İlk Göz ağrısı Devran Kozan'la keşisirse... Başlangıç : 26 Nisan 2020 Mardin'in Prensesi adlı ilk hikayedir.

Duru amcasının zorla nişanlandığı selim denilen adamdan hamile kalmıştır. Selim'in onu terketmesi ile çocuğuyla ortada kalmıştır. Ve Mardin'in en büyük ağası Ahad hiçbir zaman çocuk sahibi olamayacağını öğrenmiştir. Büyük aşiret ağası ile Durunun yolları kesişirse... Bu bir töre hikâyesi değildir....

"Şu anda bile bana abi diyorsun!"diye söylendi biraz sinirle. Kirpiklerim titreşti, sadece bakakaldım."Canım yanıyor,yapma." Ellerini iki koluma yerleştirip yaklaştı. Bakışları gözlerime kilitlenmişken "Hâlâ anlamadın mı Defne?"diye mırıldandı. "Sana olan bakışlarımdan, sana kıyamayışımdan, yanındayken heyecanlanmamdan hâlâ anlamadın mı?" Yine o ses tonunu kullanıyordu işte! Yine tüm savunma sistemimi etkisiz hâle getirmişti. Tek yapabildiğim öylece bakmaktı. Ne bir şey söyleyebiliyor ne de hareket edebiliyordum. Belki de bu kaçmak için kalan son fırsatımdı. Belki de fırsat falan kalmamıştı. Neredeyse apaçık konuşuyordu artık, nereye kaçıyordum? Yine de denedim. Hakimiyetini kaybettiğim kalbime yeniden ulaştım. Beynime gerekli sinyali gönderebildim. Ve son kez denedim. "Anlamadım ben hiçbir şey. Gidiyorum ben!" Bir an afallamış olsa gerek ki çektiğim kollarımı kolaylıkla kurtarabilmiş ve ondan uzaklaşmıştım. Hızla atan kalbime inat ben de adımlarımı hızlandırdım. Ama kulaklarıma ulaşan ses ayaklarımın olduğu yere mıhlanmasına sebep olmuştu. "Seviyorum Defne!" Atan kalbim sekteye uğramış etrafımdaki bütün sesler susmuştu. Günlerdir kaçtığım gerçek şimdi apaçık karşımdaydı. "Seni çok seviyorum!" ••• 29/10/2023 #ask 1 29/10/2023 #genckurgu 2 23/02/2024 #macera 1

Genç kız gece gündüz uğraşarak ördüğü ve nihayet yiğit askerin göreve gideceği günün bir gün öncesine yetiştirdiği lacivert atkıyı bakınca kalbinde çiçekler açtıran adama uzattı. Uzatırken de elinin heyecandan titremesine engel olamadı. Genç yüzbaşı atkıyı gülümseyerek aldı ve hemen boynuna astı. Genç kız da gülümseyerek işaret diliyle "Senin için ördüm Atakan," dedi. "Yarın göreve gideceksin. Oralar soğuk olur bilirim. Dağlarda görevdeyken üşürsün. Ben üşümeni istemiyorum. Üşüme diye ördüm bu atkıyı sana. Umarım beğenmişsindir." Atakan komutan atkının ucundan tutup burnuna doğru götürdü ve genç kızın ellerinden sinen kokuyu derin derin içine çekti. "Ellerinin kokusu sinmiş inci tanem," dedi atkıyı burnundan çekerken. "Sana bakarken kalbim ısınıyor benim. Dağlarda seni düşünürken de kalbim ısınır. Ördüğün atkıyla da bedenim ısınacak." Genç kız tekrar gülümsedi ve dudağının kenarındaki gülümseme göz bebeklerine sıçradı. Gülümsüyordu gülümsemesine ama içi de burkuluyordu bir taraftan zira Atakan'dan ayrı kalmak zor geliyordu ona. Atakan Asaf Korkmazer bir yüzbaşıydı. Anlı şanlı bir Türk askeriydi ve üstündeki şerefli üniformayla vatanı korumaya giderken sevdiklerini geride bırakmak zorunda kalıyordu. Ona da zor geliyordu elbet ama vatanını her şeyden çok seviyor her şeyin üstünde tutuyordu her asker gibi, her vatan evladı gibi. Kızın hüzünle dolan gözlerine bakan askerin de içi burkulurken "Bana da zor geliyor gitmek inci tanem," dedi. "Vatanımı korumaya giderken bir vatanımı da burda bırakıyorum. Seni ilk gördüğüm gün anladım." İşaret parmağını kızın kalbine doğru tuttu. "Senin kalbin..." aynı işaret parmağını bu sefer kendi kalbine götürüp "Benim kalbimin vatanı. Sen benim ikinci vatanımsın." Atakan Asaf&Maral Kaan&Hilal Tuğrul&Cansın Kerim&Agrin Yiğit&Bade

Onlar, babalarının aynı çatışmada şehit düştüğü iki çocukluk arkadaşıydı. Rize'de paylaşılan bir çocukluk... sonra sessizce kopan yollar. Yirmi yıl sonra kader onları yeniden buluşturdu. Yüzbaşı Yaman Ulukurt, bir terör operasyonunda bulduğu esir kadını tanıdığında dünyası sarsıldı: O kadın, Üsteğmen Gökçe Karaca'ydı. Artık sadece onu kurtarmak değil... Küllerinden doğan bir sevdayı korumak için de savaşmalıydı.

- TAMAMLANDI - Abimin arkadaşı kurgusudur. - ✽ - Yıllarca abisinin arkadaşına âşık olan Lidya, bir gün ani bir kararla abisinin arkadaşı Oğuz'a yazmaya karar verir. Bu süre zarfında yaşanan bazı olaylar ve hayal kırıklıkları, ikili arasında geri dönülmeyecek şeylerin yaşanmasına neden olur. - ✽ - - Lidya Aral ✽ Oğuz Dalkıran - - 12 Temmuz 2024 Tarihinde Yazıldı. - 7 Ekim 2025 Tarihinde Bitti. - TÜM HAKLARI BANA AİTTİR!!!ALINMASI VE ÇALINMASI DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.!!! # 1- Aşkı ... # 1 - Yazar... # 1 - Tutku... # 1 - Kitap... # 1 - Abimin arkadaşı... # 1 - Klişe ... # 1 - Tex ... # 4 - Mesaj... # 7 - Texting... # 9 - Sevgilim ...

Bazı yaralar kanamaz... ama hiç kapanmaz. Gökçe'nin hikâyesi de tam olarak böyle bir yara. Küçük yaşta ailesi tarafından terk edilen, hayatta kalmak için savaşan bir kız çocuğu... Yıllar sonra hemşire olup kendi ayakları üzerinde duran, acılarını kimseye göstermeyen bir kadın. Ve bir gün - her şeyini verdiği adamı, Cihangir'i toprağa veriyor. Geride sadece bir mezar, bir anı defteri ve karnında büyüyen bir mucize kalıyor. Yalnızlığa, korkuya, geçmişine rağmen hayatta kalmaya çalışan Gökçe, bir DNA testiyle tüm geçmişini altüst edecek bir gerçekle yüzleşir: Kaybolduğu yıllar önce onu aramaktan hiç vazgeçmeyen bir ailesi vardır. ağabeyleri, onu hâlâ "kardeşim" diye saracak kadar seven bir adam... Ve geçmişin sessizliği, yeniden yankılanır. Ama her şey bu kadar basit değildir. Gökçe, yıllardır içinde bastırdığı öfke ile yeni bulduğu aidiyet arasında sıkışır. Bir yanda onu yalnızlıktan kurtarmak isteyen Atlas, diğer yanda, hiç tanımadığı ama kanından olan bir aile. Gökçe artık sadece geçmişiyle değil, geleceğiyle de yüzleşmek zorunda. Çünkü artık yalnız değildir. Karnındaki küçük kalp, ona yeniden yaşamayı öğretmektedir. "Kayıp Kökler", kaybedilen aileyi, bulunamayan sevgiyi ve bir annenin ayakta kalma mücadelesini anlatan sarsıcı bir hikâye. Yalnızlıkla baş etmeyi, affetmeyi ve yeniden sevilmeyi öğrenen bir kadının hikâyesi...

Hayatımın hiçbir evresinde işlerin kolay olacağını düşünmemiştim ama bu kadar karmaşık olmasını da beklemiyordum. Mesleğimi seviyordum, uğraşmam gereken bir tabur asker olsa bile elimden geleni yapmaya hazırdım. En azından böyle olmasını umuyordum. Şimdi yeniden düşününce askeriyede hemşire olmak gerçekten istediğin bir meslek mi diye iki kez düşünür ama yine de aynı şeyi söylerdim. İş tamam, para tamam derken gelelim asıl meseleye dediğinizi duyar gibiyim. Peki, ya aşk? İşte orada kalbime atılan çelmeyle derin sulara takılı kalıyorum. Kalbimin kapattığım kapıları yeniden açılır mıydı yoksa zaten hep aralık mıydı? Bu sorunun cevabını ben de kendi yolumda ilerlerken bulacaktım. Belki de Küçük Bir Aşk Masalı'na denk gelirdim. Kim bilir?

"Cümleler senle başlıyorsa boynum kıldan ince. Adın varsa bir yerde , o an dünyanın en aciz adamıyım. Benim gururum da , canım da sana rastgelinceye kadar." 02.11.2024-26.04.2025