On bir rakip. Onlar, yöneticinin ölüm nefesleri. Evrenin soluğu olup, akciğerlerine ateş dolduranlar. Düştükleri an, başka bir rakibinin hançerini kana boyayanlar. On bir rakibin, en değer verilen eşyaları bir anda geleceği gösterince sonu belli olmayan bir oyunun içine düşen insanlardı onlar. Biraz çekingen, fakat zamanın yöneticisi tarafından oynanması zorunlu kılınan bir mücadeleye girenlerdi. Kazanan sadece bir kişi. En kötü veya en zeki olan değil. En şanslı olan kazanır. Çünkü evrenin kuralları adaletsizliklere dayalıdır. On bir rakibin içinden, hayatta kalırsan zamanı yönetme ve diğer güçler tamamiyle sana ait olacak. Çünkü zaman yöneticisinin pek bir ömrü artık kalmadığından, sondan önceki durakta biz insanlardan on bir rakip seçti. Onlar hırsa sarılan, kötülüğe barınan, buna mecbur kalanlar.