Wattys 2020 FANTASY kategorisi kazananı! WattpadScifiTr okuma listesinde! HİKÂYE İÇİN YAPILAN YORUMLAR: "Hollywood filmlerini çekse var ya Türkiye kalkınır." "Milyon kere okudum ama doyamıyorum." "Yabancı dillere çevrilmeli. Çocuk büyük herkes okumalı." AÇIKLAMA: Pars, Yaşam'ın bütün Özlerini taşıyan Altın Öz ile doğar. Kendi gerçek varlığının sırrını keşfetmek ve kaderinin ardındaki gerçeğe ulaşmak için çıktığı yolculuk onu Yeraltı'nın kızıl diyarlarına sürükler. Önünde İnvikta'nın karanlık yolları, Ölü Canların sessizliği, Solucan Delikleri'nin sonsuz dehlizleri ve Kansızların hüküm sürdüğü Kemik Şehir vardır. Fakat asıl tehlike, Kemik Şehir'in derinliklerinde, Şarlatanların Yuvası'nda onu beklemektedir. Çünkü bazı düşmanlar yalnızca öldürmek için geri dönmez. Bazı savaşlar yalnızca bugün için verilmez. Bazı kahramanlar yalnızca savaşla değil, kayıpla da sınanır. Pars'ın yolculuğu onu yalnızca keşfedilmemiş diyarlara değil, geçmişin gölgelerine ve tarihin tekerrürüne de götürecektir. Bazı sırlar keşfedilmek için değil, kaderi değiştirmek için saklanır. TAMAMLANDI ✓ Görsel çalışmalarla zenginleştirilmiştir. Tüm hakları saklıdır.

🔞+18 içerik bulunmaktadır🔞 Büyük adımlarla yanıma gelip ellerini yanaklarıma koydu. Endişe ve mutluluk barındıran gözlerinin altı günlerdir uykusuz olduğunu ele veriyordu. "Dora iyi misin? Çok korktum." Dedi yüzümü hasar tespiti yaparcasına incelerken. "İyiyim." Dedim. "Çok korktum Dora..." Sesi acı çeker gibiydi. "İyiyim merak etme." "Allah belamı versin çok korktum." "Çağın, iyiyim dedim ya." "Çok fena korktum başına bir şey geldi diye." Sabır dilenircesine bir nefes aldım. "Çağın iyiyim diyorum ya. Sağır mısı-" Lafımın kesilmesi küçüklüğümden beri sinirimi bozan bir olay olmuştu. Ben konuşuyorsam karşımdakiler sırasını beklemeliydi çünkü diyalog bu şekilde kurulurdu. Ama ilk kez lafımın kesilmesini sorun etmedim. Dudaklarımın üstünde hissettiğim dudaklar sinir olmama izin vermedi çünkü. . . Keyifli okumalar... Başlangıç: 27 Nisan 2021

Her şey bir kurşunun değil de, bir çift kara gözün kurbanı olmakla başladı. Bedenimde ki değil, ruhumdaki ölü tohumların yeşermesiyle attı nabzım. Ve o günden sonra üzerimdeki çiğ toprağı atıp yaşamaya başladım. "Çünkü burası Veda Caddesi," dedi kara gözlerini, gözlerimin içine mıhlayarak. "Çünkü burada her veda bir merhabayla başlar."