PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı'nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.

Geçtiğin yolları iyi tanı derler. Ben geçtiğim her yolu iyi bilirdim ta ki onun yoluyla benim yolum çakışana kadar. Geçmişten gelen düşmanlık değildi, köklerinden saldıkları zehrin bize verdiği ölüm değildi onu bana getiren. Benim hatamdı onun tüm doğrularını götürüp geriye yanlışlarını bırakan. Nazenin Akel, her erkeğin arzulayacağı ama hayatının ortasına koymaktan çekineceği o kadındı ve ben o kadının hayatının ortasına tıpkı onun benim yoluma çıkması gibi aniden düşmüştüm. Şimdi ise bir karar verecekti ya ben onun hayatına kan olup akacaktım ya da o benim hayatımı varlığıyla dolduracaktı. Nazenin Akel... Naz... Nazenin.... Şımarık, nazlı yetiştirilmiş olan. Ben nazlı yetiştirilmiş olan değil nazla kendini kuytuda gizlemiş, o siste boğmuş olandım. Ve şimdi bir karar vermem gerekiyordu. Tüm Karadeniz'e Alpar lakabıyla kan kusturmuş bu adamın yanında mı olacaktım yoksa karşısında durup beni yıkmasına izin mi verecektim?

"Gel kucağıma." Dedi,derinden gelen hırıltılı sesiyle. Uzun bir süre sadece yüzüne baktım. Elini dizine vurduğunda bir kaç adımla önünde durdum. Belimden tutarak bedenimi kucağına doğru çektiğinde iri gözlerle gözlerine baktım. Gözlerinde olan şeytani parıltılar ile yutkundum. Cihangir, yanaklarımı tutarak âni bir hareketle dudaklarını dudaklarıma bastırdı. Bedenim anın etkisiyle kasılırken birkaç saniye dudakları dudaklarımda hareketsiz kaldı. Eli bel boşluğumu okşamayı bırakıp bedenimi bir çırpıda havaya kaldırıp oturma odasından çıktığında kollarımı boynuna sardım. Bundan sonra ikimiz içinde dönüşü olmayan bir yola giriyorduk... • Yetişkin içerik barındırmaktadır (+18) • • GENÇKURGU#3 | 06.11.20 acı#1 | 12.11.20 şehvet#1 | 04.05.23 evlilik#2 | 29.10.20 tutku#3 | 14.11.20 romantizm#4 | 03.11.20

Gerçek ailem kurgusudur Etraf sessizdi... Onlar için tüm sesler susmuştu. Leyla ve Selim çifti için zaman artık akmıyordu. Her şey durdu ve onlar sonsuzluğa uğurlandı. Arkalarında onları çok seven beş çocuk bırakarak ebediyete uçtular. Ve o beş çocuk için her şey asıl şimdi başlıyordu...

Leyla 21 yaşında disiplin, otorite ve katı kurallar ile büyümüş genç bir kız. Fakat yıllar önce doğumda karışmıştır ve şimdi gerçeklerin ortaya çıkması ile yeni bir hayata başkayacaktır. Hem de hiç alışık olmadığı bir hayat. Peki ya bu karıştırılma gerçek mi yoksa planlı mı? Sizce bu işin içinde bir iş var mı? Kim bilir?

Sara Lorenen bir akşam arkadaşıyla eğlenmek için dışarıya çıkar ve o gece bir adamla tanışır. O geceden sonra hayatı tamamen değişir ve herkesin aradığı çok değerli bir şeyin kendisinde olduğunu öğrenir. Başlangıç tarihi: 09.05.2024 UYARI: BU KİTAP ŞİDDET, ARGO, CİNSELLİK, UYGUNSUZ DAVRANIŞLAR VE HASSAS İÇERİKLER İÇERMEKTEDİR.

Kitaplar birbiri ile bağlantılı değildir. Bir ailenin birleşme hikayesi. "Bir anlamı var mı?" Oraya bakarak konuşmam ile ne sorduğumu anlamıştı. "Evet, bana göre en özgür hayvan kelebekler. Bir gün ömrü var ve doya doya geçiriyorlar. Bana yaşamanın ne kadar güzel olduğunu anlatıyor kelebekler." Şaşkınca ona baktım. "Çok güzel bende öyle düşünüyorum. Peki kelebeklerin uykusunu biliyor musunuz?" Sadece kafasını salladı. "Sen o uykudasın dimi, gözlerin mavi kelebekleri kıskandıracak kadar güzelken, uyuduğun için farkedilmedin, öldü sanıyorlar seni dimi?" Sözleri ile şaşkınca ona baktım. Not: argo kelimeler, cinselik içeren durumlar mevcuttur.

-Neden öyle bakıyorsun Aras abi? -Nasılsın bakıyorum peri kızı? -Sanki..bir yerin ağrıyor gibi -Sen bana her abi dediğinde kalbîm ağrıyor çünkü be Duygum...

Karakaya ailesi, sabaha karşı çalan telefonla oğullarının görevde yaralandığını öğrenir ve apar topar hastaneye koşar. Ancak bilmedikleri bir gerçek vardır ki, o da oğullarını hayatta tutan kişinin görev sırasında ona siper olan en yakın arkadaşı Sungur olduğudur. Sungur ağır yaralanırken, Alp ve Karakaya ailesi ilk kez soğuk hastane koridorunda bir araya gelir. Çığlıkların hastaneyi inlettiği esnada, sedyenin üzerinden düşen Sungur'un kanlı künyesi, Karakaya ailesinin en büyük kızı Efsan Mira'nın gözüne çarpar. Genç kadın, her şeyden bihaber künyeyi kaldırır ve saklar. Yıllar sonra, geçmişle geleceği birbirine bağlayan o küçük metal parçası Efsan Mira'nın hayatını baştan sona değiştirecektir. Abisinin hayatını kurtaran Sungur'a duyduğu minnetin yavaşça aşka dönüştüğünü fark ettiğinde ise artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Bir künyenin taşıdığı geçmiş. Bir fedakarlığın gölgesinde büyüyen minnet. Ve o minnetten doğan bir aşk. ^^^^ Yayın tarihi: 12.05.2024

Not: Kitap artı on sekiz unsurlar barındırmaktadır. "Seni bekliyor muşum!" Boynundaki sert çıkıklık inip kalktı. Yüzümü kaldırıp gecenin karanlığını varlığına giymiş gözlerine baktım, dipsiz bir kuyuya düşmüşcesine bedenimin üzerindeki hükmünü kaybetmiştim o gözlere bakmakla. Sıcak nefesi yüzümü yakarken başımın arkasına uzanan ellerinin baş parmakları yanaklarımda geziyordu. Tutuşu sıkılaştı, gözlerimi gözlerinden ayırmamı istemiyordu. "Aslında hep seni bekliyormuşum." Sesi ılık ve sessiz bir rüzgar gibi dudaklarımda gezdiğinde iç çektim. Kokusu yeniden zihnime işledi kalbimde derinlerdeki bir yeri yaktı ve o acı gözlerimden yaş olup süzüldü. Başparmaklarının ıslanmasıyla kavisli sert kaşları çatıldı. "Şimdi seni buldum ve adıma yemin olsun ben Pars Tuna, son nefesimi bile dudaklarına vereceğim." Ve dudakları o sahiplenici talepkarlığı ile benimkilere kapandığında tüm evrende sadece ikimiz vardık. '''Pars karanlık bir dünyanın sözü geçen lideridir. Namı diğer köprü kralıyken hayattan aşka dair bir beklentisi yoktur. Yakın zamanda sevdiği kadın tarafından terk edildiğinde yalnızlığa yemin etmişken şifalı bir çift elin ruhundaki tüm yaraları sarıp onun tüm hayatı olacağından habersizdir... '''