@theangelofthehell hesabındaki Düşman Okullar hikâyesinin devamıdır. İlk olarak onu okumanızı rica ediyorum. *Argo ve küfür bolca kullanılmaktadır.*

Karan Haznedaroğlu. 27 yıldır her istediğini elde eden, sadece adıyla bile bütün kapıları açabilecek bir adam. Şimdi her şeyden çok istediği bir şey vardı. Alıp buz tutmuş kalbinin en güzel köşesine saklamak gülümsemesiyle çıkan güneşle ısınmak istiyordu. Hale Seçkin.. onu 1 yıldır kanatlarının altında yaşatıyordu. Her ne kadar BERCESTE bunu bilmesede...

" Uyu." " Uyuyacağım sonra, ateşin dinmedi henüz." Yüz üstü çevirdi bedenini lakin rahat edememiş gibi yastığa gömdüğü yüzünü çevirdi bana. Kirpikleri örtmüş siyah sularını, kaşları ise olabildiğince çatık. Aklım fikrim çatık kaşlarında. İmkansız lakin acıyor canı da ondan mı bu memnuniyetsizliği? " Geçer " " Biliyorum, biliyorum geçecek hem uyurum şimdi." Bezi bu defa sırtında gezdirdim yavaş ve bir o kadar temkinli. " Öyle düşünmüyorum." dedi, ve güzel sesi karşıtı ormanımızdan, odamıza çarpan baykuş seslerine. Belki de hülyalıydım, bilmiyorum. Lakin bir gerçek vardı ki bedenimi dar ağacına mahkum eden, ben ondan gelen hiçbir şeyi hangi durum ve zamanda olursam olayım unutmam, karıştırmam asla. " Neyi öyle düşünmüyorsun?" " O değilsin." Baştan aşağı titredim. " Kimse değilsin." " Biliyorum." Elbette ki biliyordum. Her zerresini kalbimde ağırladığım vakitten beri çok iyi biliyorum lakin bir an öyle bir düşmüştü ki kalbime dağılmıştı tüm dengem ve gerçeklerim. " Öyle düşünemedim." " Eda bilmiyorsun." Penceremize durmadan çarpan yağmur ve süzülüp geçtiği yerde bıraktığı izlerden daha silikleşti bir an varlığım. " Senden nefret etmiyorum. " 🔥🔥🔥 TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANMASI VEYA ÇALINMASI DAHİLİNDE GEREKLİ İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR! Not: Watpatta KARANLIK TUTKUNUN HAKİMİYETİ adlı ilk hikâyedir.

Yurtta büyümüş olan alyanın polis sandığı nişanlısı tarafından tuzağa düşürülmesiyle başlar bu hikaye. Son derece karanlık olan bir mafya babasının veliahtı olan oğuz kağan ile beklenmedik bir anda yolları kesişir. İkili birbirinden ölümüne nefret etmektedir ve bir türlü birbirinden kurtulamazlar. Oğuz kağan son derece gözü kara bir adamdır ve acımasız bir yapıya sahiptir. Alya ise onun tam tersine kendisinden önce başkasını düşünen biridir. Vicdanı herşeyden önce gelir. Aşk ikisi içinde ulaşılması zor bir yerdedir. Oğuz kağanın hayatında aşka yer yoktur. Alya ise aşkı ulaşamadığı bir hayal olarak görür. Ancak ikiside çoktan ulaşamadıkları o hayale esir olmuştur. Alyanın pembe hayalleri oğuz kağanın kahverengi gözlerine oğuz kağanın karanlık kalbi alyanın masumiyetine hapsolmuştur 🖤 KAHVERENGİ 🖤 ❗Psikoasi 2. Seri KAHVERENGİ ' den devam etmektedir.eserimiz ayrıca okuyucularımızın aklının karışmaması sebebiyle 1. Kitap niteliğindedir..