Buraya bak cılız okur. Senin geçirdiğin tüm o uykusuz geceler gibi yüzyıllar geçiren Carryhall Lisesi öğrencilerine bak. Bak ve elindeki loş telefon ışığıyla korunmaya çalıştığın gecelerin bu muhteşem yaratığını gör. Bana bak. Ben insan hayatlarını yazdım ve mürekkep olarak kan kullandım. Bana bak ve geceleri güvende olduğuna dair tüm ümitlerini kes! "Zehir vücudumda yayılırken, okulun ilk günü Leia'nın bana '' Senin başlayacağın okulda hayaletler gezip öğrencileri öldürüyormuş. Ya sana bir şey olursa?'' dediği an aklıma geldi. Artık hayaletlere inanıyordum..."

Kaçmış olduğun sorumluluğun ve korkaklığının cezasını benim ellerimde ödeyeceksin sana kendini o kadar değersiz hissedireceğimki gözünden dökülen her damla yaş ve her gün yeniden kırılan onurun ile ölmekten beter olacaksın Ve ben senden geriye hiç bir şey bırakmadığım gün Elisanın intikamını almış olacağım..

"Neden kelebek?" "Çünkü onlar yanlış anlaşılmış canlılardır. Herkes onların ömürlerinin 24 saatten ibaret olduğunu zannediyor." Derin bir nefes alıp "Bu yüzden bazıları onlara karışmıyor bazıları ise gaddarca davranıyor. Onlar yani Kelebekler benim gibi Tüm canlılar benden umudu kesmiş." ......... Aşk bir bedende iki ruhu bitirdi.

"*Completed*"I froze the first boy I ever kissed. And I don't mean he got cold feet..." Megan is pretty unhappy when she's forced to move to a tiny, freezing town in Canada. It's going to be totally boring, right? Things heat up when she discovers that she possesses a growing power that's becoming more and more difficult to control. Not only that, but the power has attracted some interesting people. A smouldering young man who claims to be her rescuer, and his icy but attractive enemy. They're both claiming to be the good guy, so who exactly is she supposed to trust? Megan finds herself embroiled in an ancient battle between two kingdoms, slowly discovering an identity she never knew she had. Cover designed by Marie Tilmant

Hayat öyle bir yoldur ki, ne zaman, nerede, karşımıza ne çıkacak asla bilemeyiz. Bilmediğimiz hâlde umutlarımızı bir bir hayâl bulutlarına saklarız. Sonra da yağan her yağmur damlasında, hayâllerimizi sakladığımız o bulutun tam tepemizde durup bizi mutluluğumuza kavuşturmasını bekleriz. Ben de bekledim. Hem de 1 yıldan fazla bir süre. Uzaktan sevdiğim adamı umutlarımı sakladığım bulutlarla birlikte kalbime gizledim. Belki, sadece rüyama gelmekle bile, beni her seferinde kendine daha çok bağladığından haberi olmayacaktı ama bu gerçek de değişmeyecekti. Şimdi, umutlarım, o bulutla birlikte bana doğru yürüyordu. Attığı her adım, bana gelişinin müjdecisiydi ve kalbim bunu düşündükçe, ona koşmak için çırpınıyordu göğüs kafesimde. Ve ben bu durum karşısında ne kalbime ne de beynime laf geçiremiyordum... . . . . . Kadın, imkansızı göze alarak kurmuştu bütün hayallerini... "Gökhan... Sen bana imkansız gibi gelen bir hayâldin kafamda kurduğum..." demişti İlkim, rüyasında. . . . Adam, çılgın bir kıza kaptırmıştı kendini... "İlkim! Anladım kıskançsın ama, onları döverken kendine de zarar veriyorsun." demişti Gökhan, İlkim'in kırılan kafasına pansuman yaparken. . . . Biraz eğlence, biraz aşk, biraz da acı var onların hikayesinde. Olmaz dedikleri olmuş, bir yola çıkmışlardı. Hadi; Onlar bu yolda yürürken biz de arkalarından takip edelim onları... *Bu kitabın tamamını ikiz kardeşime ithaf ediyorum...*

After escaping Spanish conquerors, Isabella finds herself drawn into a new world, and there she falls in love with Kanan, heir to the Inca Empire and keeper of an otherworldly power. ***** Isabella, who was once taken by cruel Spanish conquerors for most of her life, makes a daring escape when their ship docks in Peru, though her struggles don't end with freedom. Clinging to survival in the jungle, her life is changed when was stumbled upon by an Inca man named Kanan, who is next in line to the throne. Isabella is brought into Kanan's world and finds herself entangled in an ancient prophecy when she learns he has a mystical connection to the sun god. As Isabella learns more about Kanan's gift, her love for him and his home deepens as she sorts to find herself in a new life, but not everyone is pleased with their blossoming romance. [[Word count: 60,000 - 70,000]] Cover designed by Ren T Content/Trigger Warning: This story contains references to slavery and some violence

En derinden bir şeyler hissediyorum ilk defa acaba bu maviler sayesindemi oldu bunlar yoksa yeni ben mi anlayamıyorum geçen seneki benle şimdiki ben arasında dağlar yada masmavi bir okyanus var. Belki de gerçek ben buyum da dışarıya çıkmamışım. onun sayesinde şimdi bu haldeyim ama olsun onun sayesinde nefes almak istiyorum yaşamak istiyorum. Bana en büyük iyiliği yapıp gitti. Ama bilmiyorki yaptıkları sayesinde şu an onun mavilerine farklı bakıyorum. Eskisi gibi aşk ateşiyle değilde intikam ateşiyle bakıyorum. Artık tanıdığı sessiz kız değilim. Onu bitirmek isteyen birisiyim sadece...birisi...

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

Burası bir kar küresiydi, biz de içindeki figürler. Bizi tutup salladılar, ne olduğunu anlamadık, alt üst olduk...