Alfa chcę stać się największym i najsilniejszym władcą watah może i nawet na całym świecie? Do tego potrzebuje klanu Biały Kieł lecz żeby dziewczyna należała do niego musi "zlikwidować" Alfe klanu... Jej ojca. W książce znajdują się wulgaryzmy i sceny erotyczne!!! To moja pierwsza książka więc proszę o wyrozumiałość😉❤

Każdy w miasteczku Sover znał opowieści o krwiożerczych wilkołakach ukrywających się w ciemnych lasach. Każda z nich wyglądała tak samo, potwór pojawia się znikąd, zabija zwierzęta i ludzi do momentu w którym nie pojawia się dzielny śmiałek który narażając swoje własne życie ratuje osadę pozbawiając bestie życia. Aaron kiedyś wierzył w te opowieści przez które w nocy nie potrafił zmrużyć oka. Z czasem zrozumiał że wszystkie były wymyślone przez bajarzy, pijaków czy też łowców przygód próbujących urozmaicić swoje opowiastki bądź zdobyć zainteresowanie płci pięknej. Często głowy wilkołaków wiszące na ścianach czy też ich futra robiące za dywany pochodziły od zwykłych wilków. Nie było żadnych dowodów na to by człowiek zamienił się w wilka.. przynajmniej nie dla niego.

- Skąd wiesz? - Wykrztusiła wreszcie, po pięciu minutach pustego wgapiania się we mnie. Miała duże orzechowe oczy poplamione jasną zielenią. Były hipnotyzujące. - Ty tego nie czujesz? Mój zapach na ciebie nie działa? Nie masz wrażenia słabości, przekonania, że musisz być przy mnie? Odsunąłem się, uświadamiając sobie, że wciąż zaciskam dłonie na jej kruchych ramionach. Była wychudzona, sweter wisiał na niej jak na wieszaku. Bałem się pofolgować własnym emocjom w obawie, by nie zrobić jej krzywdy - tak nie powinno być. Wilk powinien być silny. - Gdy spotykasz Mate, doskonale zdajesz sobie z tego sprawę. Dziewczyna odsunęła się ode mnie jeszcze o kilka kroków. Ciężko usiadła na kanapie, którą wcześniej to ja miałem nieprzyjemność zajmować i objęła się ramionami. Dlaczego wydawała się przy tym taka załamana? W końcu ku mojemu wielkiemu zdziwieniu parsknęła krótkim, trochę histerycznym śmiechem. Parsknęła śmiechem! - Bardzo ci współczuję - rzuciła. - Ty chyba naprawdę nie wiesz kim jestem.

Zoe codziennie myśli o śmierci choć brakuje jej odwagi, by ze sobą skończyć. Cierpi i nie widzi możliwości, by wieść szczęśliwe życie. Nathaniel to jej całkowite przeciwieństwo. Czerpie z życia pełnymi garściami. Właśnie dlatego nie jest zadowolony, gdy interesy zmuszają go do pozostania w Rochester. Co się stanie, gdy dziewczyna, która pragnie śmierci spotka bezlitosnego zabójcę? Zwłaszcza, że Nathan nie wydaje się tak zadowolony z odnalezienia swojej mate. *********** Staram się obecnie poprawić to opowiadanie nadając mu trochę więcej sensu - postęp poznacie po zdjęciu w mediach przedstawiającym dwa zwrócone do siebie pyskami wilki. #20 w 'O wilkołakach' - 1.09.2016 #17 w 'O wilkołakach' - 9.09.2016 #14 w 'O wilkołakach' - 13.09.2016 #7 w 'O wilkołakach' - 25.09.2016

Kiedy mieszkasz w Nowym Jorku wśród tych wielkich wieżowców i znanych osób, można stracić głowę. Chyba, że jesteś ze średniej półki. Wtedy nie musisz się przejmować całym tym chaosem. Jesteś szarą jednostką, która nie liczy się w wielkim świecie. I nie liczysz się dla ludzi ponad ciebie. Tak samo jest ze mną. Pracuję w małej kwiaciarni, gdzie ludzie wchodzą, biorą, płacą i wychodzą, rzucając słabe "do widzenia". W pewnym momencie wszystko runęło, a ja potrzebowałam natychmiast pracy. I znalazłam. Żałuję, ale przynajmniej dobrze płaci. ♥ #1 miejsce w ff - 07.02.2019 #1 miejsce w ff - 10.11.2019 ©luvasharry 2018/2019

Kilkaset lat temu ujawnione zostało istnienie istot nadnaturalnych na świecie. Dzięki zmobilizowaniu i wielu rozmową obyło się bez bitwy i każdy żył tak jak wcześniej z wyjątkiem małych zmian. Jeden bal, jedno spojrzenie w oczy i cały świat zwykłej dziewczyny się zmienia. Serdecznie zapraszam i życzę miłej lektury. mjbooks #obcybetaMJ na Twitterze (X) Opowiadanie jest tylko i wyłącznie mojego autorstwa, wszelkie podobieństwa do innych dzieł są przypadkowe.

Masz ochotę na mafijną komedię z niebezpiecznym chłopcem i zadziorną dziewczyną w rolach głównych? Dwudziestodziewięcioletni Hank to właściciel klubu nocnego. Jego lokal cieszy się powodzeniem wśród fanów dobrej zabawy, a także okazuje się świetną przykrywką dla przestępczej działalności mężczyzny. Nielegalne interesy idą mu całkiem nieźle. Cóż, w końcu talent do tego biznesu ma we krwi. Jednak, szczerze mówiąc, Hank nie przepada za sposobem, w jaki zarabia na życie. Po cichu marzy o czymś zupełnie innym. Nieoczekiwane zdarzenie zmienia życie mężczyzny i od tego momentu Hank nie potrafi przestać myśleć o charakternej Edzie, która niespodziewanie pomogła mu wyjść z opałów. Wszystko to brzmi jak dobry początek obiecującej znajomości, prawda? Problem tkwi w tym, że Eda nie wydaje się gotowa ulec mężczyźnie gorącemu jak samo piekło. Z kolei jej upór doprowadza Hanka do szału. Szkoda tylko, że mężczyzna nie może pozwolić tej relacji rozwijać się we własnym tempie. Hank odkrywa bowiem, że ktoś postanowił zabawić się tym, co stało się dla niego najważniejsze...

Wystarczy jeden atak, aby wzbudzić gniew i zamieszanie w całym stadzie. Tym bardziej, jeśli ofiarą okazuje się sama córka Alfy. Czarna magia uderza w małe i spokojne miasto, które oprócz pięknego krajobrazu, nie szczyci się żadną popularnością wśród całego stanu. Ana o tym wie, dlatego - jako długoletnia mieszkana - pragnie, aby ten spokój pozostał już na zawsze. Zapalczywie łapie się nowych prac, byle zarobić upragnione pieniądze, choć jej mocny charakter utrudnia w uzyskaniu jakichkolwiek znajomości. Przy utracie kolejnego stanowiska coś w niej pęka, a wstrzymywany gniew zyskuje odbiorcę w postaci nieznajomego mężczyzny. Arogancki i wielce irytujący nachalnie pragnie dowiedzieć się czegoś więcej o dziewczynie. Łamie zasady, którymi kierowała się od lat, budząc za to nieznany jej dotąd instynkt drapieżcy, przy którym nie ma żadnych zahamowań.

TOM PIERWSZY - "Cisza duszy" TOM DRUGI - "Wracam" Czasem samotność pokazuje drugą twarz człowieka. Pełną smutku, bólu ale i radości i szczęścia. Alfa Matthew wyruszył na poszukiwania człowieka, który zagraża jego mate. Courtney poznaje świat, w którym ma się odnaleźć jako luna całego stada i jego mieszkańców. Życie nigdy nie daje nam tego, czego chcemy. Musimy przyjąć to, co dla nas ma.

-Przepraszam...- wyszeptałam, czując, jak moja wilczyca drapie mnie od środka. Szybko odwróciłam się i pobiegłam w przeciwną stronę, nie powstrzymując już łez. Uporczywie ignorowałam dziwne uczucie w klatce piersiowej, które rosło z każdym kolejnym krokiem. Przecież to nie może być on, prawda?