Son sözler her zaman önemlidir. Özellikle de konu ölümse. İntihar, her ne kadar uygun bir seçenek olmasa da kişiye son notunu bırakma özgürlüğünü sağlıyor olsa gerek. Peki ya o son notu bırakan bir yazar ya da şairse?

Biz susmamalıydık, bizi susturamazlardı. Biz kimiz? Biz ruhu cam kırıkları gibi yere dağılan kül olmuş bedenleriz. Biz susarken bile, ruhunun haykırışları kesilmeyen kırık kadınlarız. Yorgun adımları hep yanlış adamlara rastgelen baba sevgisi görmemiş küçük kızlarız. Ama biz büyüdük. Ama biz acıyla büyüdük. Bizim hikâyemiz prens ve prensesten değil, küf kokan ölü bedenlerden ibaret. Biz kimiz? Biz acıdan korkarken, acıya aşık olanlarız. Biz karanlıktan ürkerken, karanlığa sığınan tek karanlıklarız. Ruhumuzdaki kan olukları ise arafımız... Ve artık kulaklarımıza kadar gelen saçlarımız, ruhumuzun labirenti... Kırılmış, dökülmüş, paramparça edilmişiz. Kimse bize geçeceğini söylemediğinden, kendi yaramızı kendimiz kanatanlarız. İnsanlardan ölesiye korkan, ama son insan yanını o adam veya kadın için feda eden enkazlarız. Biz okyanusunu bulmaya çalışan küçük siyah balıklarız. Küllerinden değil, acılarından doğanlarız. Biz sudan korkarken, ateşe aşık olanlarız.

Ben Yağmur, Hayatında normal giden şeylerin sınırlı olduğu fakat hayatı hep doruklarda yaşayan bir kız. Annesinin yüzünü bile hatırlamamasına rağmen umudunu hiç kaybetmeyen hala büyümeyen şeker bir kız. Hayatıma yön veren şeylerin başını çeken bir üçlüye sahibim 1)Sakarlık 2)Saflık 3)Masumiyet. Birde peşimi bırakmayan aksilikler. Hayatım zıt gittiği için nefretten doğan aşka da şaşırmamalı tabi... +++ İstanbul'a büyük umutlarla ve hapsolduğu Amerika'dan gelen bir kız. Her zaman olduğu gibi en olmadık olayların ortasında buluyor kendini. Hem de hayalini kurduğu İstanbul'a adımını attığı andan itibaren. Hiç beklemediğiniz bir anda pembe bavulunuzla masum masum yürürken gözünüzde flaşlar patlasa, kendinizi kameraların önünde KORKUT ARAS'LA bulsanız daha sonra hiç tanımadığınız fakat sizin dışınızda herkesin tanıdığı bu adam size sarılıp öpse siz ne yapardınız?? Daha sonra her şeyi geride bırakıp tüm aksiliklerin üst üste geldiği bir günde ilk iş gününe geç kalsanız ve patronunuzun koltuğu döndüğünüzde ilk öpücüğünüzü çalan nefret ettiğiniz o adamı görseniz ??? ( okursanız lütfen ilk bölümlerde bırakmayın sonrası emin olun daha heyecan verici :))

Tek anladığım , seven kaybeder.

Eş kutuplar birbirini iter kuralının bozgun hikayesi. Yalnızlığı ve günahı kanına katmış damarları soluklu bir kadına, kirpikleri öpülesi zehirli bir adam bahşedildi. Zehirli adam, yeşil cennetine ateşin kucakladığı okyanusları kabul etti. Kadın kendini söndürdü, adam cennetinde zehirlendi. YENİDEN YAZILIYOR İlk yayınlanma Tarihi 2 Ocak 2015

dear stray eyelashes, ladybugs, dark tunnels, wishbones, dandelions, pennies, shooting stars, 11:11, and birthday candles, when will you do your job?

Yaprak; küçükken, markette annesinden sürpriz yumurta istediği için bulgur reyonuna sıkıştırılıp çimdiklenenler, ilkokul önlüğünün altına eşofman giyip okula gidenler, yeşil silgisini diş izi yapanlar ve kırmızı kapaklı tüm dersler kitabının saman sayfalarını silerken yırtanlar kadar sıradan bir kız çocuğuyken; birlikte büyüdüğü dört çılgın erkek arkadaşı yüzünden akranlarından biraz farklı bir kız haline gelmiştir. Dünyası, on iki yıllık dostları, gamzeli kahramanı Ali, tek ideolojisi 3P (pizza, pijama, pislik) üzerine kurulu bir çılgın, Oğuz, sevgilisini kendi vesikalık resminden bile kıskanan demirli, Gökhan ve notları toplamda bile 100'e ulaşamayan çorap fetişisti tatlı çapkın Sinan'dan ibarettir. Kalbi dördüyle tıka basa dolu, hayatı onlarla rengârenk olduğu için aşka ne inancı vardır ne de ihtiyacı... Ama bir gün rutin (!) hayatı, doğum gününde gelen bir paket ile tümden değişir. Paketin içinde, gizemli bir âşıktan gelen, kızımızın asla giymeyeceği türden gösterişli bir elbise ve içinde de bir not vardır. 'İçindeki prensesi öldürmeye çalışsan da, o can çekişerek içinde bir yerde saklanmayı başarıyor. Bu, içindeki prensese hediyem... Her ne kadar içindeki o yaramaz kız çocuğuna da aynı oranda âşık olsam da...'

Ruhumda dolaşan, bir günlük kelebeğin cesedini ellerimle taşıdım kalbime. Parmak uçlarımla son kez okşayıp koydum tabuta. O kelebek kalbimle ruhumun arasında bir araf olarak tekrar kanat çırpacak. Bir gülüş gözümden kalbime düşene dek orada hapsolacak, kelebeğim. Ya hayat bulacak, ya da sonsuzlukta kaybolacak. Şimdi o kelebek gibi bir cesetten ibaretim ben. Bir kentte mucizevi şeyler yaşanırken, evin dışında kalmış, pencereden o sıcaklığı izleyen küçük çocuklar gibi hissediyorum. Hiç varolmamış bir aşkın hüznünü yaşıyorum. Hiç olmayan birinin özlemini çekiyorum. Neydi bu hissettiğim? Bu boşluk nedendi? Ruhumu delen, ciğerlerime batan bu duygu nereden gelmişti? Yağmurla gelen o tuhaf yabancınn etkisi olabilir miydi? O yabancı bana yağmuru sevdirebilir miydi? Yağmur onun bakışları gibi düşecek miydi gözümden yüreğime? Kirpikleri, saçları yağmurla nasıl böyle uyumlu olabilirdi? O yağmurun ta kendisiydi. "Yağmur gibisin. Hatta yağmursun." "Hayır, gökyüzüyüm."

Gidenin beni bulmadığı bir dünyada toy halimle hayata tutunmaya çalışırken bir gecede tüm hayatım değişti. Attığım çığlıklar susturuldu, gözyaşlarım görmezden gelindi ve canıma can katarak ölümün eşiğine doğru sürüklendim. Yaşatmam gereken bir konumdayken hep ölmek istedim. Tecavüze uğradığım gün, O gün başladı ölüme duyduğum özlem... Ben Beril, soyadının bile öylesine verildiği bir kızım ve bu satırlar gözyaşlarımın hikayesi... **Klişeleri unutup derin bir nefes alın ve Beril ile birlikte mücadele verin! Not: KİTAP İSMİ DEĞİŞMİŞTİR. (Eski isim: ŞEHVETİN ESİRİ)

Uzaktan seviyorum seni kokunu alamadan, boynuna sarılamadan yüzüne dokunamadan sadece seviyorum öyle uzaktan seviyorum seni elini tutmadan yüreğine dokunmadan gözlerinde dalıp dalıp gitmeden şu üç günlük sevdalara inat serserice değil adam gibi seviyorum öyle uzaktan seviyorum seni yanaklarına sızan iki damla yaşını silmeden en çılgın kahkahalarına ortak olmadan en sevdiğin şarkıyı beraber mırıldanmadan öyle uzaktan seviyorum seni kırmadan dökmeden parçalamadan üzmeden ağlatmadan uzaktan seviyorum öyle uzaktan seviyorum seni; sana söylemek istediğim her kelimeyi dilimde parçalayarak seviyorum damla damla dökülürken kelimelerim masum beyaz bir kağıtta seviyorum C.Sureyya