Ormanın en karanlık bölgesinde, belki ağaçların biraz gölgesine denk gelen ufak müstakil bir evde ışıklar hiç yanmazdı. Sabahları perde hep kapalı dururdu ve bu nedenle o çevredeki insanlar karanlık evin yakınına yaklaşmaktan bile korku duyuyordu. Fakat Clarry korkacak bir şey olmadığı konusunda ısrarcıydı. Ve o eve yaklaştı. Bir daha da kimse onu görmedi. Ama bu Clarry'nin değil, Jane'in günlüğüydü.

❝Neden onunla aynı odayı paylaşmak zorundayım?❞ ❝Ertesi sabah onun gömleği içinde tüp çoraplarınla dans ederken bana teşekkür etmek zorunda kalacaksın.❞

"Hadesin olmama izin ver, Persephone."

"Sana dokunduğumda, bedenin kavrulacak." → obsidiyensever

Vanessa Bell ve ailesi baştan başlarlar. Not: Bu hikâyenin tamamı LoveYouLots_Xo adlı kullanıcıya aittir,ben sadece çeviriyorum.Ondan izin aldım ve eğer bu hikâyeyi başka bir hesaptan paylaşırsanız kendisine bildireceğimden haberdar olun.

@overluked, thank you for your permission! "Ama bu beni içten içe üzüyor çünkü o benim varlığımdan bile habersiz."

@sleepyluke, thank you for your permission! "Fleur, sen istediğim her şeysin." titrek sesiyle mırıldandı Luke. "Ve muhtemelen bundan çok daha fazlası."

''bugünden itibaren,sana mektuplar yazacağım,bu sana göndereceğim anlamına gelmiyor.nasıl olsa cennetin bir posta kutusu yok.'' muke ©cigarvtte all rights go to @cigarvtte

COMPLETED | "But it tears me up inside because she doesn't even know I exist."

xx