Bir kurşun sesi koptu, bir fırtına çıktı, kıyamet sandım. Kıyamet olmalıydı. Değildi. Tüm bu sessizliği delip geçen kurşun bir bedeni de delip geçmişti, bizim ise yüreğimizin tam ortasına konmuştu. Çığ düştü sandım, buz kesti bedenim, içim titredi. Buz kesen bedenime inat yüreğime bir yangın düştü. Bu kez ateş yalnızca düştüğü yeri değil, her yeri yaktı. Ateş bütün dünyayı yakmalıydı ama şu an yalnızca benim dünyam yanıyordu. Sönmek bilmez bir ateş, dinmek bilmez bir acı başlattı o kurşun. Ölenle ölünmedi, ölenle ölünseydi ben bir an bile nefes alıyor olmazdım. Ölenle ölmeyi çok denedim, çünkü kalanla kalınmıyor. Çünkü nefes alıp vermek yaşamak için yetmiyor. ... Bu kitaptaki tüm kişi ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür, gerçek kişi ve kurumlarla bir bağlantısı bulunmamaktadır.

"Kimileri mutlu sonu sever, inanmak istediğine inanmak için , ve bazı kimselerde acı sonları sever, gerçeklerle yüzleşmeye bir filmden başlayacak kadar korkak oldukları için. Ve sen güzel kızım, her zaman filmin sonunu bilerek başla, hayata seni hazırlaması için..."

Lütfen yorumlarda kendi kitabınızın reklamını yapmayın, gördüğüm an siliyorum. 7 yaşında taşındığı bu mahallede hayatının aşkını bulucağını nerden bilebilirdi ki? Özgür kızımız sessiz sakin (!) biri olduğu için oturduğu mahalleyi pek tanımazdı, haliyle ona hayran olan gencimizi hiçbir zaman fark etmedi. Özgür'ün değimiyle 'Dantelli bey' diye adlandırılan anonimimiz dayanamayarak puantiyeli pijaması olan genç kızımıza yazdı ve hikaye başladı. *** 05*********: Yağmur yağıyor, 05*********: Seller akıyor, 05*********: Komşu kızı puantiyeli pijamasıyla balkondan bakıyor. 05*********: Telefonuna bakıyor 05*********: Tipe bak dieğşeüstlsşfşdl