🎲 (23.Bölüm) "Her iskambil destesinin Joker'i olur." Alkın hafifçe gülümsedi bana. Beni aralarına kabul etmek istememesinin sebebi her ne kadar iyiliğim için olsa da biraz kırılmadım değil tabi. Ama adımı o vermişti. Alkın Alpay, tarafından adım verilmişti. Zarın Yedinci Yüzü, bana Joker demişti.🃏 🎲 Dudaklarımdaki dudakları tüm duyularımı açmış, her uzvumun hissiyatını artırmıştı. Kucağında daha rahat pozisyon almamı sağlayarak dizlerimi kendi kalçasının yanlarına koymamı sağladı. Elleri kalçam ve belim arasında dolanıyordu. Alnını alnıma dayadı. Nefesini soludum, ciğerlerim açıldı heyecanla. Avuçlarım ensesinde dolanıp saçlarına karışıyordu. Parmak uçlarıma batan saçları hassas noktalarıma nabız attırma görevi gönderiyordu. "Benim ol. Sadece benim." Açlığını sözlerine hırsla yansıtıp dişlerini sıkarak konuşuyordu ve avuçları kalçamdaki kaba etlerimi sıkıyordu. Kalbimin sabit olmayan karışık ritmi boğazımda atıyormuş gibiydi. "Sadece senin." Fısıltımla dudaklarım onunkilere çarptı. Aralık dudaklarından derin bir nefes alıp iki dudağımı da ağzı içerisine aldı. Dudakları içerisindeki dudaklarımda dilini gezdirip emerek çekiştirdi. Dudaklarımı bırakıp tekrar burnunun ucunu benimkine sabitledi. Elleri elbisemi yukarı çekip çıplak tenime değdi. Ürperdim. Nefesim sekteye uğradı. Aralık dudaklarında gülümseme belirdi. "Şimdi." Tek kelimelik fısıltısına uyarak çamaşırımın yanlarımdaki iplerini çekiştirdi. "Hemen." Verdiğim karşılığa uygun hareketim ise kalçamı oynatıp sinir uçlarımın toplandığı noktayı, beni isteyen yanına sürtmem oldu. 🎲 Her anlamda +18 sahneler olacaktır. İşkence, cinsel içerik vs. Bunu bilerek okumaya başlayın. Ve Zarın Yedinci Yüzü'nün adaletine dahil olun...

Görme engelli bir iş adamı olan Alp Merih Demirhan, insanlardan uzakta izole bir yaşam sürmektedir. Kimseye açmadığı dünyasında tek başına ve yapayalnızdır. Ona rehberlik yapmak üzere evine yerleşen onun tam zıttı Ada Samyeli ile hayatı bütünüyle değişecektir. Ada, Alp'in tüm karanlığının aksine ışık saçan, hiç vazgeçmeyen ve hep kendi bildiğini okuyan bir kadındır. Yavaş yavaş Alp'in karanlık dünyasını bir mum ışığı misali aydınlatmaya kararlıdır. "Dünyadaki karanlıkların tümü bir küçük mum ışığını söndüremez."

"Aklım almıyor," diye söylendi kendi kendine, beni aniden kavradığı elimden yeniden kendine çekti ve dudaklarını saçlarıma bastırdı. "Ben sana böyle his-," duraksadı. "İnsanlar nasıl seni yaralayabiliyorlar?" Konuşma engelli bir kız ve onun için işaret dili öğrenen bir adamın hikâyesi...

"Ulan, diyor insan ister istemez. Bu kadar küçük bir şey de yaşıyor, konuşuyor. Hatta iç organları da var." Arşın yıllarca kardeşinden dinlediği Yüsra'ya karşı içten içe bir ilgi besler. Ufak, sevimli bir buzdolabı poşetine benzettiği kızı görmek için her fırsatı kollasa da bir türlü bunu başaramaz. Nihayet sıcak bir ağustos gününde evinin mutfağında onunla karşılaştı. Tezgaha çıkmış, tabak almaya çalışan minik şeye seslendi ve onu korkutup kollarına düşmesini sağladı. Güzel gözlerini gördükten sonraki yeni hedefi ise Yüsra'yı kollarına tekrar tekrar almaktı.

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."