16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

Kız, kusursuz bir cinayete kurban gitmişti. Katilinin o olduğunu düşündükleri, kusursuz bir cinayete. O günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Artık başka bir bedende, bir başkasının hayatını yaşıyordu. O hâlâ Efna'ydı ama kendini tanıyamıyordu, yaşamı eskisi gibi değildi. Bir anda değil, zamanla tüm dünyası o saniyeler içindeymişçesine hissederken değişmişti. Acısını ve diğer kötü olan bütün duygularını kalbindeki artık bomboş olan mezara gömmüştü. - Yıllardır içinde sakladığı, mezarlarına hapsettiğini zannettiği şeytanlar, artık eskiden de olduğu gibi tekrardan onun zihninin, vücudunun ve tüm kalbinin içindeydi. Her şeyin sebebi olan, ailesini kaybetmesine neden olan o şeytanlar için, tekrardan ortaya çıkıyorlardı. Artık onlara ellerinin içindeymişçesine yakındı. - - - Not: Şiddet içerir. Başlangıç: 17.09.2020

Yanlış zamanda yanlış yerde bulunan tek beden... "O adama ne olacak? Kim bu insanlar?" meraklı bakışlarımı kıza çevirdim. Bana endişeli gözlerle bakıyordu. Hızla yaklaştı. Sanki gizli bir iş çeviriyormuş gibi davranıyordu. "Sen bu adamların kim olduğunu bilmiyor musun?" başımı olumsuz anlamda salladım. Kızın omuzları düştü. "Nasıl düştün ellerine?" bende tıpkı onun gibi fısıltıyla konuştum. "Ben sadece vurulan adama yardım ettim." kız dudağını dişledi. "Hayatında hiç birine yardım ettiğin için pişman oldun mu eğer olmadıysan çok ama çok pişman olacaksın. Ahh be kızım genceciksin çok güzelsin." dediklerinden hiçbir şey anlamıyordum. "Bu adamlar hayatında görebileceğin en tehlikeli en korkunç insanlar. İnsan demeye bin şahit ister. Bıraksaydın ölseydi oracıkta." şok içinde kıza baktım. Neler söylüyordu böyle. "Eğer içerideki adamı yaşatamazsak. Buradaki tüm doktorlar hemşireler ölür. Sende dahil." *Tüm hakları bana aittir. Çalınma durumunda yasal işlem başlatılacaktır.*

Kitabın genel olarak içeriği ve üslubu çok beğenilsede ben çok eksiklikler görüyorum. 16-17 yaşlarında yazmaya başladığım bir senaryo tarzı kitap ve şuan 21 yaşındayım geriye dönüp yazdıklarıma baktığımda bazı yerlerde fazla abarttığımı fark ediyorum. İlk bölümler için çok fazla abartmışsın yorumunu aldığım için bunu sizinle paylaşmak istedim. Keyifli okunmalar. Ve neden bölüm gelmediğini merak ederseniz profilimde 'Dijital Günlüğüm' adlı başlık altında yazdıklarımı okursanız pek iyi bir psikolojide olmadığımı anlarsınız. Bu yüzden hakkıyla yazabileceğim anı bekliyorum. Anlayışınız için şimdiden teşekkür ederim. Belimdeki ellerinden birini alıp, yanağıma çıkardı. Yüzümü, eline sürtünce burnumun ucuna minik bir öpücük bıraktı. "Seni kalbimle, beynimle, bedenimle seviyorum ama bunlardan önce ben seni ruhumla seviyorum Afitap." Derin bir nefes alıp, alnını alnıma yasladı. "Beyin unutur, kalp durur, beden çürür ama ruh ebedi. Her şeyimle seni seviyorum." Dudaklarını dudaklarıma sürttüğü sırada gözümden akan bir damla yaş dudaklarımızın üstüne düştü. "Her şeyimsin." Söyledikleriyle kelimelerim kifayetsiz kalırken, dudaklarımdan çaresizce söylediğim cümle onun da gözünden bir damla yaş düşmesine sebep oldu. "Seni seviyorum." ************ İlerleyen bölümlerde +18 içerikli sahneler olacaktır, bilginize.

"Biliyor musun okuduğum kitaplarda kız hep mavi olurdu. Çocuk siyah. Çocuk karanlık, kız aydınlık. Oysa ben..." Dedi dolu gözlerini genç adama çevirirken. "O okuduğun kitapta ki puştlar aydınlığı aradıkları için buldular o kızları." Derin bir nefes alıp önüne döndü genç adam. "Ben aydınlığı istemedim ki. Ben aydınlıktan hep korktum. Ben seninle karanlıkta sessizce oturmak istedim. Ben, karanlıkta bana sarılmanı istedim." ~~~~~~~~~~ "Cadı" diye duyduğum ses ile yorgun vücudumu karanlığıma çevirdim. Siyah pantolonu, siyah asker botları,siyah kazağı ve siyah deri ceketi. Karanlığın içinde ışığa dair tek iz sigarasının ucundaki kıvılcımdı. Kehribar gözlerine çıkardım kızarmış, yorgun,halsiz, karanlıktan yorulmuş gözlerimi. Öylece duruyordu. Her şeyin başladığı yerdeydik. Uçurumun kenarı. Karanlığın en sessiz hali. Gözlerimi kapatırken ufak bir yaş süzüldü hayatıma inat mavi olan gözlerimden. Titrek ve tükenmiş sesim ile usulca fısıldadım karanlığa. "İyiki doğdun Adamım." ~~~~~~~~

Küçüklüğünden beri abilerinden şiddet gören bir kız ve yaşadıklarını konu alan bir kitaptır İyi okumalar...

22 yıl... Belki yolun yarısıydı belki de her şeyin başlangıcı... 22 sene önce verilen yanlış kararlar, yapılan hatalar, göz ardı edilen gerçekler... Karşınıza aldığınız kişi en fazla ne kadar ileriye gidebilir? Küçücük bir bebeğin hayatı ailesi hariç kimin umrundadır ki? -22 yaşında bir doktorun gerçek ailesine kavuşma hikayesi... . |02.05.21| -Her şey şahsıma aittir. Alıntı veya isim vermeden kullanılma durumunda gereği yapılacaktır.

3 kıskanç abi ve ultra sinir bozucu 1 ikize sahipseniz hayatınız ne normal seviyedir ne de kalbiniz aşkın kapılarına açıktır. Yaprak Çağlayan tam olarak bu hayatın ana merkezindeyken, okulunun değişmesiyle çat kapı hayatına giren yeni insanlar, isimlediremediği yeni duygulara ve çevresinde gelişen garip olaylara sebep olacaktır. Sizde yaprağın bol eğlenceli, birazcık duygusal, birazda ekşınlı hayatını merak ediyorsunuz şimdiden iyi okumalar! •10/12/2020•

#Wattys2016 Obur Okunan Kazananı 21. yüzyılın peri masalı Türkiye 'ye taşınıyor. İngiltere prensi IV.Charles küçüklüğünden beri çeşitli dilleri öğrenmenin yanı sıra birçok ülkede eğitim almıştır. Bu ülkelerden biri Türkiyedir. Prens Charles daha önce görmediği bir kültür ile karşı karşıya kalırken, ona yardım eden Türk kızı Papatyadan hoşlanması olayları iyice karıştırır. 16.05.2016 #Mizah 1. ©Tüm Hakları Saklıdır.