O insanın tenini ürpertecek kadar güzel. Tenine işleyen karanlığa rağmen. O ölümcül derecede soğukkanlı. Çimen yeşili gözlerinin derinliklerinde, karanlık bir kuyuya attığı acı dolu bir geçmişi var. Onun bir kalbi yok. O bir kimsesiz. O bir yabancı. O bir katil. O... Ediz Çağıran. Ve pençesine aldığı kurbanına aşık olmak üzere.

'Satır aralarında kaybolmuş birini sadece kelimeler kurtarabilir. ' Geceye bir söz bıraktım. Zira karanlıkta anlaşılır her bir harfin melodisi...

Rüyadan kalbe düşmek... O yedi saniye , aslında ömrün kalanını oluşturacaktı. Ne kız bunu bilebilirdi, ne de oğlan bu kadar sevdaya bulanacağını... Kader denilen o düğüm, onları çok başka hallere sokacaktı. Bunun adı ne tesadüftü ne de başka bir şey... Yazgının diğer adıydı... Sonu çoktan yazılmış bir romanın başlangıcıydı. Levlâ ve Barın... Nam-ı diğer Mavi Melek ve Rüya Adam... __________________________________ " Bir dakika!" durdum. " Bu dükkanı siz mi kiraladınız?" Sorusu şaşırtsa da cevap verdim. " Evet" "Güzel" anlam veremediğim bir gülümseme peyda oldu yüzünde. "Daha çok görüşeceğiz desene. " *** Not: Bu hikayede şiddet yok, kadına kalkan eller yok aksine karşı gelmek var. Güzel sevmek, sevdiğine kıyamamak, gözünden bile sakınmak var. Güvenmek var, sıkı sıkıya bağlı dostluklar var... Yayınladığım Tarih:24.08.2019