selenofil - osoba, która kocha księżyc

❝Dlaczego ta dwójka umiała rozmawiać ze sobą tylko w ciemnościach?❞ 🧡Harry Potter ma wygląd po Jamesie i oczy po Lily, ma dwójkę wspaniałych przyjaciół, talent do pakowania się w kłopoty i... starszą siostrę. 🧡Rosemary jest teraz na piątym roku, ma plakietkę prefekta i niespokojną duszę. Nic nie martwi jej bardziej niż wszystkie niebezpieczeństwa, które czyhają na jej brata. Poradzili już sobie z Quirrellem i bazyliszkiem. Czemu miało by być inaczej z dementorami i seryjnym mordercą? Wymyśla więc sposób, żeby mieć Harry'ego nieustannie na oku, lecz wymaga on pomocy pewnych dwóch wysokich rudzielców, którzy nie za darmo oddadzą swój skarb, Mapę Huncwotów. 🧡George Weasley obserwuje Ślizgonkę od chwili, gdy podrzuciła mu list do torby, i dobrze wie, jak to zabrzmiało. Niemniej jednak wydaje się mu ona intrygująca...? Elegancka, zazwyczaj chłodna dla obcych i nierozłączna z Terrencem Higgsem. Mimo tego chłopak nie potrafi wybić sobie z głowy jej brązowych oczu roztapiających się niczym czekolada, kiedy z czułością patrzy na młodszego brata, czuwając nad nim i opiekując się chłopcem, jakby był jej jedynym skarbem. 🧡Wszelkie prawa zastrzeżone🧡 data publikacji: 29 lutego '24 data zakończenia: ...

Teodor Nott cenił sobie samotność. Był postrzegany jako indywidualista, który spoglądał na wszystkich z góry. Nie przywiązywał się do ludzi, nie szukał przyjaźni, ani uznania. Rosemary Fernsby ceniła sobie dobrą zabawę. Była postrzegana jako osoba wyjątkowo towarzyska, która potrafiła zjednywać sobie innych. Wnikliwość i szczerość były cechami, które najlepiej ją opisywały, chociaż według Teodora były to upierdliwość i arogancja.

Cameron to uzdolniona młoda wiedźma, która wraz z przyjaciółmi uczęszcza do Hogwartu. Cały świat czarodziejów drży ze strachu, bowiem Voldemort staje się coraz bardziej niebezpieczny, a z czasem niechciane uczucie Cam do pewnego nieznośnego ślizgona staje się coraz silniejsze. Opowiadanie dzieje się od czasu Harry Potter i Książę Półkrwi. Na podstawie książki J.K. Rowling.

Prawdopodobnie nigdy nie dostąpiła zaszczytu bycia tak blisko Śmierciożerców, jak w tym małym momencie nieuwagi Barty'ego. Tyle wystarczyło, by czwartoklasistka odkryła prawdziwą tożsamość aurora, bezwstydnie niszcząc wszystko, na co pracował od kilku miesięcy. Jego różdżka drgnęła w podekscytowaniu, że już za chwilę będzie mógł rzucić czyszczące nastoletni umysł zaklęcie zapomnienia. Zatrzymał się tuż przed procesem, dostrzegając to spojrzenie. Było w nim coś, co mówiło mu, że tak jak on, najbardziej na świecie pragnęła złożyć pokłon przed Czarnym Panem i wiernie mu służyć. Akurat w tej kwestii nie mógł się mylić. momotharo 2019 wyedytowane na prochach czarnych i białych masek end

🖤 Severus Snape x OC Wszystkie postacie z universum „Harry'ego Pottera" należą do J.K. Rowling, natomiast inni bohaterowie stworzeni na potrzeby tego opowiadania, są moi. 🏆 06.02.20r. #1 w: #hp, #hogwarts, #severussnape, #snape

Aurora Robinson to huncwotka, dla której najważniejsi są przyjaciele. Kiedy pewnego dnia ucieka przed woźnym trafia na Regulusa Blacka, który wywraca jej życie do góry nogami. - Mówiłaś mi, że on jest tajemniczy, jednak nie wiedziałam, że aż tak! - On sam w sobie jest jedną wielką zagadką, która nie ma rozwiązania. Książka na początku ma dużo błędów, wulgaryzmów i tym podobnych. Staram się je obecnie zamienić lub usunąć. *** Wiek niektórych postaci został zmieniony na potrzeby ff***

Draco Malfoy nigdy nie był idealny. Czegoś w nim ciągle brakowało. Jakiejś drobnej rzeczy, której nikt nie potrafił odnaleźć. Czy Draco wiedział o swoim braku? Nie umiem powiedzieć. Ale myślę, że uświadomił go sobie na końcu. Dopiero na samym końcu. Dopiero, gdy ją stracił i to nie pierwszy raz. Gdy przez jego własne czyny, ona po prostu odeszła. Odeszła i zostawiła po sobie jedynie poczucie straty. Myślę, że to właśnie ona szeptała mu do ucha rzeczy, których Draco sam o sobie nie wiedział. Rzeczy, o których nie miał pojęcia, póki mu ich nie podsunęła pod nos wstrętna samotność. A jej szept był głośny. Rozbrzmiewał w Draco głośnych echem, ponieważ już teraz, jego wnętrze było kompletnie puste. ⁂ Wierzysz w miłość?-zapytał Malfoy, patrząc w gwiaździste niebo. -Albo w to, że ludzie są sobie zapisani w gwiazdach? -Wierzę-odparłam, czując, jak moje serce, bije coraz szybciej. -Wierzę w miłość, bo właśnie ona umyka logice. Jest niezależna od rozumu, prawdy i rzeczywistości, sprawia, że nie trzeba myśleć. -A ty?-odbiłam jego pytanie. -Wierzysz w miłość? -Wiesz co.. chyba właśnie zaczynam..-odparł w końcu, zatrzymując na mnie swój wzrok. ⁂ Co ty ze mną robisz!?-warknął, odpychając mnie od siebie. -Co niby robię? -Sprawiasz, że czuję..-fuknął, chowając twarz w dłoniach. -Doprowadzasz mnie do szału i gdy tylko jesteś obok, zaczynam zachowywać się inaczej, jak nie ja. -Niszczysz mnie.. Przez twoją obecność zależy mi. Bardziej, niż powinno. Nie chcę tego. Nie chcę czuć, bo wtedy jest łatwiej. Przez ciebie mam wielki mętlik. I to wszystko twoja wina, bo to ty tak na mnie działasz. Przez ciebie jestem ludzki i uczuciowy. Od pierwszego dnia zaczynałaś burzyć to, co wokół siebie zbudowałem i z czego byłem zadowolony. Niszczysz naprawdę wszystko, a ja ci na to kurwa pozwalam. ⚠️zawiera wulgaryzmy, przemoc, używki, sceny seksualne