Sen hiç bir kitap karakterine âşık oldun mu? O, oldu. Asıl tuhaf olan ise... Kitap karakteri de ona âşık olmuştu. "O gece bir kitapla tanıştım. Kaderime giden yolda bana rehber olacak bir kitapla." (DÜZENLENİYOR.) © Tüm Hakları Saklıdır! ©

Uyarı: Bu kitap 18 yaşından büyük okuyucular için uygundur. *** Onun kafasına sıkacaktım. Bitecekti her şey. Sonrasında kimsenin beni öldürmeyeceğini de söylemişti. Onu öldürmemek için hiçbir nedenim yoktu. Öyle sandım... Öyleymiş gibi yapmaya çalıştım. Sonra birden ona "Beni seviyor musun?" diye sordum. Dudaklarımdan kopan soru başta onu şaşırttı, dağılan şaşkınlığının akabinde sıkıntıyla iç çekti. "Zorlaştırma Tutku. Buna vereceğim cevap işini kolaylaştırmayacak." Silahı avucum içinde sıkarken taviz göstermedim. Tekrar sordum. "Reha, beni seviyor musun?" Birkaç saniye sessizce gözlerime baktı. Orada ne aradı ne buldu bilmiyorum. Ölümü kabullendiği gibi bu sorunun cevabını da kabullendi. "Evet." Ateş ettim. Evet der demez, namludan çıkan mermi onu buldu. Omzuna aldığı yarayla yalpalanarak geriledi. Bembeyaz kesilen parmak boğumlarım, siyah demirle tezattı. Bir zamanlar bende böyle şeylerle tezat düşecek bir kadındım. Susmadım, silahımı da indirmedim. Yine sordum. "Beni seviyor musun?" Aldığı derin nefesin ardından bağırdı. "Evet!" sesi gürleyen gök gibiydi, kulaklarımda yankılanırken beni korkutuyordu. Nefes nefese kanayan yarasına bakarken sakinleşebilmem imkansızdı. Bu defa silahın hedefini bilerek ıskalayıp yeniden ateş ettim çünkü ona ateş etseydim, ölümcül bir yara alacaktı. Amacım neydi? Silah zoruyla ona beni sevmediğini söylettirmek mi? Ne kadar dayanabileceğini ölçmek? Beni sevdiğinden mi öldüremiyordum onu? Hâlâ neyi bekliyordum kafasına bir kurşun sıkmak için? Reha'nın yüzündeki ifade sabrının taşmak üzere olduğunu sinyallerini veriyordu. "Eğer beni öldürmeyeceksen indir o silahı!" 🖤🗝️ Karanlığın Aç Çocukları Serisi; Akılbaz (1.kitap) ve Canbaz (2.kitap) olmak üzere iki kitaplık bir seri ve bütün bölümleri burada tamamlandı.

• Ellerimle masadan destek alıp öğretmen masasına oturdum.Bacaklarımı hafif açtığımda pileli eteğim yukarı sıyrıldı.Buna aldırış etmeyip gözlerimi onun yüzüne çevirdim.Sinirliydi bunu çok net bir şekilde hissedebiliyordum. Sınıfta volta atıyordu.En sonunda durdu ve ela gözlerini bana çevirdi. Bir kaç büyük adımda yanıma geldi.Hemen önümde aralanan bacaklarımın arasında durdu.Gözlerini bana dikip tehditkâr bir şekilde "Bu yaptığında neydi?" keyifle dudağımın kenarı kıvrıldı.Bu halleri hoşuma gitmiyor değildi. Oturduğum masadan kalkıp tam önünde durdum.Kafamı hafif kaldırıp "Ne o kocacım?" Elimle yakasını düzelttim.O sırada sıcak boynuna değen elimi sanki ateşe değmiş gibi çekmek istesemde çekmedim.Yakalarındaki ellerimle onu yavaşça kendime çektim "Yakalanırız diye korktun mu?" Kısık sesle söylediğim cümleye gözlerini kıstı.Dişlerinide sıktığının farkındaydım.Onu kendime çektiğim için görüş açım daha genişlemişti.Gözlerinde şimşek çakmıştı.Bunu gördüğüme yemin edebilirdim.İfademi bozmadan sırıtmaya devam ettim.Dudakları düz bi çizgi halini alınca kollarımı boynuna dolayıp ona biraz daha yaklaştım.Kalbim deli gibi atsa da bunu belli etmedim.O ise tepkisiz bir şekilde beni izledi. Daha çok ne kadar ileri gideceğimi merak ediyor gibiydi. Dudaklarımızın arasında santimler kala konuştum "Unutma Ediz Kandemir," nefesini içime çektim ve dudaklarına bakan gözlerimi gözlerine çıkardım.Aynı şekilde o da gözlerime bakınca devam ettim.Dudaklarımız birleşmeden önce söylediğim tek şey şu oldu ; "Ben yapamayacağım hiç bir şeyi dile getirmem." • (+18 sahneler olacaktır.) (Profilime gidip diğer kitaplarıma göz atabilirsiniz.)