ZelZals
Karanlık bir kundak misali sarmış geceyi. Gece bir feryat koparmış karanlığın hiçliğine. Göz yaşları yağmur olmuş gecenin, inmiş yeryüzüne. Korkmuş karanlıktan, acımış dünya gündüzün aydınlığıyla dolmayı isteyen geceye... Halbu ki bilmiyordu gece, karanlık olmazsa aydınlık gelmezdi.
Karanlık olmasa Gece bir hiçti. Geceyi var eden karanlık gecesini korumak için sarmışken, gece feryatlarını damlalara dönüştürüp dünyasına akıtmıştı...
Karanlık olmazsa gece bir hiç, gece olmazsa karanlık yalnızdı...