Sen bana olursun.

"Sen.." Kırılgan bir çiçeği tutarcasına, sol eli belimi kavradı. "Bu ten..." Belimde olan koca eli yavaşca sırtıma oradan ise omuzuma doğru yol aldı ve köprücük kemiğimin üzerinde duran saçlarımı geriye doğru iktirdi. "Bu güneş kıyısı olan saçların." Parmakları, kızıl renginde olan dudaklarıma değince alev gibi yandığını hissettim. "Zehirli ve sarhoş edici dudakların." Parmakları biran olsun yüzünden ayırmadığım gözlerime dokundu. "Beni her defasında yakıp kül eden, su yeşili gözlerin." Parmakları son olarak köprücük kemiğimden elime doğru, kolumda bir yol çizdi. "Bu narin ve küçük eller.." Onun imzasını taşıdığım elimi kaldırıp, dudaklarına götürdü.. Şevkat dolu öpücüğü avuç içime usulca konarken, içimde zelzeler koptu. "Hepsi benim. Her şeyinle benimsin, Emira..."

+18 Cinsel içerik -Olumsuz ve kötü davranış içerir. Gecenin karanlığı ruhuma ilikleniyor bir çırpıda. Ses yok, insanlar yok... Kan ve bıçak var. Haz ve korku var. Ve oldukça insiz kimsesizliğe davetli bir orman kanın kokusuna doyuyor, tıpkı içimde ki ben gibi. İnanılmaz yoğun taze kan kokusu iliklerime kadar işlemiş durumda ve ben aldığım hazzın doruğundayım. Şimdi ise merak ettiğim, bıçağın her darbesinde alacağım o muazzam et kokusu... Yüzü solgun bir ölü gibi, oysa ki göğsünü yaracağım sırada korkudan yüzü kızarmış pembe dili sürekli hareket ediyor, küçük kesiklerinden kan damladıkça çığlıklarıyla beni tahrik ediyordu. Teni kusursuz... Onu soluk beyaz derisinden kurtarıyorum. Bunu gözleri açık ve henüz kanı damlamamışken yaptığım, kendime hakim olamadığım zamanlara göre şanslı. Eserime bakıyorum ve her şey istediğim gibi yerli yerinde. Ellerimden sızan kanla, derisini yüzmediğim kısımları boyuyorum. Benim harflerim... Benim kelimelerim... Kan kokulu bir palyaço çiziyorum dolgun ve morarmış dudaklarına. Beyaz dişlerine gülümseme ne kadar da yakışıyor. Vücudunun geri kalanını önce sıcak ve sonra soğuk suyla yıkıyorum, kan kokusu azalıyor biraz daha kendime gelir gibiyim. Naylona sarıp vakumlamak vaktimi alsa da ince işi seviyorum. Ve yerin toprak tatlı kız! Soğuk ama güvenli! Karanlık bu doğru fakat... Artık özgürsün güzel kız. Kimse üzemez seni, kurtardım seni cehenneminden, benim için Tanrıdan af dile ve yanına geleceğim günü bekle güzel kız. Açtığım yaralar, günahlarının kefaretiydi sadece. Sev beni, ben ölene dek. Kapak yapımı için @dowgraphic grubuna ve kapağımı tasarlayan güzel insan @windcurrent sonsuz teşekkürler

"Tenim tenine bu kadar açken benden kaçmazsın Ömrü'm" dedi. Üzerimde ona ait olan gömleğin iliklerini tamamen çıkardı ve rasgele bir yere attı. "Karıma dokunmak istiyorum, onu hissetmek istiyorum" ★★★ Gökyüzü Deniz'e aşıktı, Deniz bunu bilmeden Gökyüzü'ne baktı... Deniz Gökyüzü'ne geç kaldı, Gökyüzü çoktan kararmıştı...

Sosyalfobisi olan genç bir kız ve fazlası ile sosyal olan iki gencin aşk hikayesi. Gözde Güler. Sosyalfobi hastası genç bir kızdır. Fazlası ile sosyal ve popüler olan Kaya'ya aşık olur ama hastalığı yüzünden ona yaklaşamaz çünkü Kaya, kalabalık ve gürültülü yerleri sever. Sevdiğikleri için kendi hayatlarını bir kenara bırakmak isterler ama ikisininde hayatı buna izin vermez. "Biz birbirimiz için savaşacağız"

Ellerini yavaş ve sakince belime yerleştirdi. Vücudumdaki hissettiğim titreme nasıl bir tehlikede olduğumun habercisiydi. Kulağıma eğildi nefesi ciğerlerimin en derinine kadar inerken. kalbim yerinden çıkacakmışcasına atıyordu. "Sen benimsin küçüğüm" dedi sakince kulağıma kullandığı cümle tüylerimi diken diken ederken üzerimdeki küçücük havluyu çekti ve yere bıraktı. dikkatlice beni incelerken refleks olarak ellerimle vücudumu kapatmaya çalıştım. ellerimi tuttu ve beni duvara yasladı. " Benim olanı benden gizleme küçüğüm"

Nefesi kesildi. Kalp atışları hızlandı. En kötüsü ise; yine kasıklarında tatlı bir sızı dolandı. Bu adam farklıydı. Bu adamın zümrüt yeşillerinin siyaha çalacak kadar koyulaşması bile muazzamdı. Bu adam tehlikeliydi. Ama bu adam arzuydu. Bu adam kırmızıydı.

Beyaza bulanmış bir kadının en çekici hâli Nefesi ateş Ruhu kor bir kül tanesi olan o adam... Mirza Mahzaroğlu Demre Remizade... Onlar.... Yalancı bir ruhun Ufalanmış kırıntılarından beslenen Birer yabancı...

Nicole'ün hayatıyla büyük bir sorunu vardı, sonsuz bir başarısızlığa hapsolmuş gibi hissediyordu. Berbat giden bir sanat hayatı, hakkında sıfır tecrübeye sahip olduğu bir mesleği vardı. Ablası Riley'nin gölgesinde büyümüş ve hiçbir zaman göz önünde olmayı tatmamıştı. Her anlamda dipte hissediyordu. İşler iyice çığrından çıktığında, kendini hiç olmadığı bir yerde; çocukluk aşkının restoranında garson olarak çalışırken buldu. Çocukluk aşkı Lucas'a olan hislerinin bitmediğini fark ettiğindeyse, Lucas'ın nişanlı olduğu gerçeğiyle karşılaştı. Peki bu gerçek aşkın karşısında ki gerçek bir engel miydi? Nic ve Luc size anlatsın.

TAMAMLANDI. İskoçya 'nın Kuzey' deki köyünden , Londra'ya gelseydiniz ne yapardınız ? Hem de hiç tanımadığınız bir erkekle ev arkadaşı olmanız gerektiğinde ve bu ev arkadaşınız da korkunç biri çıktığında ? Peki bu ev arkadaşınıza aşık olmaya başladığınızı fark etseydiniz ne yapardınız ? Sahiden , ben olsaydınız ne yapardınız ? Ben Ailsa Murray , hikayeme hoşgeldiniz ...