"Bu batan güneş, şahidim olsun ki Dilber, seni asla karım olarak görmeyeceğim. Seni sevmeyceğim, bir damla sevgi dileceneceksin ama sana dönüp bakmayacağım bile. Ömrünün sonuna kadar benim soyadımı taşıyacaksın ama asla gerçek karım olmayacaksın." Diye kararlılıkla konuştu. "Bana ihanetinin bedelini ömür boyu ödeyeceksin." . ⚠️+18 ve uygunsuz davranışlar barındırır!

⚜️ KAN BEDELİ: REZAN ŞAHMARAN KURGUSUDUR ⚜️ "Şahmaranların ağası, kendi yatağına da kendi kaderine de kimsenin hükmüyle ortak almaz. Bu evlilik olmayacak!" Urfa'nın kadim topraklarında töre fermanını vermiş, iki ezeli düşman aşiretin kaderi tek bir kelimeyle mühürlenmişti: Evlilik. Bir tarafta kalbi bir mezarda mühürlenmiş, kibrinden surlar örmüş, dondurucu bakışlarıyla şehre hükmeden Şahmaranların ağası Rezan... Diğer tarafta ise on beş yaşından beri, tam dört koca yıl boyunca o buzdan kaleyi uzaktan uzağa, içi kanayarak seven Rêberlerin asil kızı Jiyan. Jiyan, dört yıldır büyüttüğü o gizli sevdanın Rezan'ın tek bir sözüyle, yüzlerce ağanın önünde paramparça olacağını bilemezdi. O gece o eski sınır hanında sadece bir evlilik hükmü reddedilmedi; on beş yaşındaki o masum kız çocuğu diri diri toprağa gömüldü. Ama Mezopotamya'nın kızı uysal bir nehir değil, yatağını yıkan hırçın bir Fırat'tı. Gururu ayaklar altına alınan Jiyan Rêber, o gece döktüğü dilsiz gözyaşlarını birer kurşuna dönüştürmeye yemin etti. Artık karşısında Rezan'ın insafını bekleyen o aşık kız yoktu; o taştan krallığı Rezan'ın başına yıkmaya gelen bir Gül Dikeni vardı. "Sen bugün o mecliste sadece bir töreyi çiğnemedin Rezan Şahmaran. İçimdeki o masum çocuğu öldürdün. Şimdi o enkazdan doğan kadının gazabına hazır ol. Çünkü o canını çok yaktığın gülün dikeni, ilk önce senin o taş kalbine batacak." Aşkın nefretle dövüldüğü, gururun kanla yıkandığı ve bir kadının küllerinden doğuşunun hikayesi...

"Sen bana şifa olmak istiyorsun," dedim, ellerimi yanaklarına koyarken kirpiklerimden süzülen bir damla yaş yanağıma düştü. "Acılarıma merhem olmak istiyorsun ama bende açılan yaralar asla kapanmayacak." Alnını alnıma yasladı. "En karanlık gecenin bile bir sabahı olur, Sonay. Her yara kabuk bağlar." Gözlerim kapandı. "Ben o karanlığı yaşarken doğan güneşi hiç görmedim ki." "Görmemen var olduğunu değiştirmez." Dudaklarım acı bir tebessümle kıvrıldı. "Geçmişi tekrar yaşamamam, bana yaşadıklarımı unutturamadığı gibi mi?"

''O kadın madem sevgilin değil bana neden dokunmuyorsun? Beni öpmek, benimle sevişmek neden seni tiksindiriyor?'' Artık içimde sakladığım duyguların açığa çıkma zamanı gelmişti. Ağlayarak söylediğim bu kelimeler üç yılın isyanıydı. Mahirin benden sakladıkları ve benim ondan her geçen gün uzaklaşmamla, bizim evliliğimiz çok uzun süre önce çatırdamıştı. Onları kulaklarımla kaç kere konuşurken duymuştum. Sevgilisini daha fazla inkâr edemediği için cevap vermiyordu işte. ********** Banyodan çıktığım gibi bornozla cam duvarın önüne yere oturmuştum. Bacaklarımı kırarak uzatmış kafamı dizlerime yaslamıştım. Yağmurun cama vurmasını izliyordum. ''saçlarını kurut hasta olacaksın'' Mahirin sesine dönmemiştim çünkü kendimi kıpırdatamayacak kadar yorgun hissediyordum. ''Sen bu evin yolunu bilir miydin ya?'' ağzımda kelimeleri zor çevirmiştim. ''İÇTİN Mİ SEN?'' alt tarafı birkaç şişe içkisini kaçırmıştım. Fazla gürültülü bir adamdı ya da hayır hiçbir şey anlatmayan bir adamdı. Yerden kucaklanıp kaldırılmamla merdivenlere doğru yürümeye başlamıştık. Yüzüme yapışan ıslak saçlarımı elimle geriye atarak onun yüzüne baktım. ''Ne o? benle sevişecek misin?'' ''Sen öyle istiyorsan... Evet'' (+18)

-Yazık ettiler Güzide'ye ! -Niye öyle dedin kız abla. Yanından geçen iki kadının konuşması içini sızlattı genç adamın. -Niye olacak kız koskoca Arslan Yavuzer durur iken sakat kardeşine gelin ettiler güzeller güzeli Güzide'yi.

Mihri hıçkırarak geri çekildi. "Bana bunu nasıl yaparsın Ateş? Ben seni. Ben seni her şeyden çok sevmişken." Ateş arkasını dönüp kapıya doğru yürüdü. "Senin sevdan senin imtihanınmış Mihri. Benimki de Reyyan. Bu odada iki yabancıyız artık. Sen Haznedar gelinisin, ama asla benim sevdalım olmayacaksın." Mihri hızla ileri atılıp Ateşin önüne geçti. Elleriyle adamın göğsüne sert yumruklar indirmeye başladı "Gitme! Gitme, gitme, hesap vermeden gitme!" diye bağırdı Mihri. "Neden evlendin o zaman benimle? Neden? Madem başkasını seviyordun, neden ümit verdin bana!" Ateş olduğu yerde heykel gibi durdu, Mihrinin vuruşlarına engel olmadı. Mihri durmadı, yumrukları yavaşladığında elleri Ateşin gömleğine asıldı. "Neden ümit verdin bana Ateş? Yüzüme gülerken hiç mi acımadın? Neden kabul ettin bu nikahı?" Ateş, derin bir nefes aldı. Gözlerini kapatıp başını geriye attı. "Seninle evlendim çünkü Reyyanı unutmak istedim Mihri!" Mihri duyduklarıyla sarsıldı, elleri Ateşin göğsünden halsizce iki yanına düştü. "Ne?" "Duydun işte!" dedi Ateş. "Kardeşimle el ele gördüğüm kadını kalbimden söküp atarım sandım. Yanımda sen olursan, senin bitmek bilmeyen neşenle belki ben de iyileşirim dedim. Seni kendime yara bandı ederim sandım." Mihri acı bir gülüşle yüzüne baktı. "Yara bandı mı? Kendi acını dindirmek için benim hayatımı ateşe atmışsın." "Öyle oldu" dedi Ateş, gözlerini açıp doğrudan Mihrinin yaşlı gözlerine bakarak. "Ama olmadı işte. Bu kapıdan içeri girdiğim an anladım. Sana dokunsam, günahı boynuma kalacaktı." Mihri başını iki yana salladı. "Yazıklar olsun. Ben sen beni bir kez olsun sev diye her gün dua ederken, sen beni unutmak istediğin kadının yerine koymuşsun." Ateş, kapının kolunu tuttu. "Dua etmeyi bırak Mihri. Bu konakta sadece iki yabancıyız. Sen benim soyadımı taşıyacaksın, hepsi bu."

Seha Bey bir ayağını öne atıp ona dengesini vererek şöyle bir durdu. Leyla'yı kısacık üstün körü süzdü. Rahatsız eden bir bakış değildi ama olmasa da olurdu yani. Leyla neler oluyor diye düşünüyordu. "Küçüksün." dedi adam, burnunu çekti. "Gözüm de tutmadı pek seni. Biraz büyü. Bakalım hale yola gelecek misin..." Leyla'nın gülümsemesi soldukça soluyordu. Gözü tutmamıştı madem gelin odasına ne diye sokmuştu bu herif onu? Hale yola gelmek ne demekti? Ah bir eski Leyla olabilseydi ona hali de yolu da gösterirdi ama kaç gündür yaşadıkları onu bitap düşürdüğünden karşılık vermek için laf gelmiyordu aklına. "Eğer aynı yastığa baş koyasım gelirse, haberin olur. Sana söylerim." dedi adam. Leyla'nın gülüşü tamamen düştü bu sefer. Ne ince düşünceli adam! Ya habersiz gelse ne olurdu?! "Ama ben bunu yapmazsam eğer, sen aşkımdan ölsen bile bana gelmeyeceksin." ••• -Yaş farkı içerir- ~hikâyemiz 1989 yılında başlamaktadır~

Alçin:Kızıl renkli çalıkuşu ( Yetişkin içerikli bir hikayedir. Cinsellik, argo barındırır. Lütfen bunu bilerek okumaya başlayınız.) Başlama tarihi : 06.11.2021 Eski zaman hikayelerindendir. Tüm hakları şahsıma aittir.

Hazar ve Efnan, bir zamanlar birbirlerini deli gibi seven, ama aileleri yüzünden aralarına kan girmiş iki sevdalı. Biri şehri terk etti, diğeri ardında kaldı, kan kalplerine bulandı, sevdaların sardı, bir unutma feryadı yaktı.