Doğum gününden sonra, kardeşiyle eğlenmek için konsere giden bir genç kız... Fırtına yüzünden iptal olan konserden eve dönmeye çalışırken, kendini bir anda hiç bilmediği bir yerde bulursa... Ve bu bilmediği yerden, evine dönecek hiçbir yolu olmasa... Kendisini yabancı hissettiği bu şehirde, tüm bunlar yetmezmiş gibi, aklını karıştıran ve tüm yolları kendisine çıkaran gizemli bir genç adamla karşılaşırsa... Neler olur?

İnsanlık yok oluşa doğru sürükleniyordu. Öylesine bir yok oluş değil... Hiç düşündünüz mü? Sizin yaşadığınız toplum yok olmuyor mu? İnsanlar kendi elleriyle yok ediyor. Bunu engellemeye çalışan 13 kişilik bir topluluk... Seçilmişlerin çok zor olan hayatları daha da zorlaşacaktı. İnsanların hayallerindeki özel güçler, seçilmişler için lanetti. Haydi! Sende onlarla beraber sürüklen bu zorlu yolda... 14. Kişi olmak istersen kitabın kapılarını arala ve içeri gir. Bu büyülü yolda seni görmekten mutluluk duyarız... :) ÖZEL,YETENEKLİ,GÜÇLÜ KİŞİLER... Tıpkı neşe dolu Alya ve değişken bir karaktere sahip Ateş gibi... PEKİ BU GÜÇLER KENDİLERİYLE BERABER NE GETİRECEK İYİLİK Mİ? , KÖTÜLÜK MÜ ? Onlar seçilmişlerdi. Birileri iyiydi, birileri kötü. Peki asıl kötüleri yok etmek için özel kişilerden oluşan bir topluluk toplanıyorsa.13 kişilik bir topluluktu bu. Önlerinde uzun bir yolculuk olan seçilmişleri büyük bir macera bekliyor. HER KİTAP BİR ŞANSI HAKEDER LÜTFEN SEN DE BU MACERAYA DAHİL OLUR MUSUN?🌊 YAZARDAN NOT: Yazdıkça geliştiğime inanıyorum. Desteklerinizi bekliyorum♡♡♡ 🍃 KAPAK TASARIMI: Me

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."