Paf küf kokulu eskimiş odadaydım. Sabahın erken saatleri. Masada zıvanalar dağılmıştı. Günün en sevdiğim saatleriydi bunlar. Farklı şeyler yapıyormuş gibi hissettiren saatler. Oysaki hergün dünün aynısıydı. Geçmiyor ki sancı. Anılar, sesler, belli belirsiz rüyalar... Sanki üzerime atlamayı bekleyen birer hayvan gibiydiler.