ချီရှင်းသည် အမြဲလိုလို အေးဆေးသက်သာပြီး လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသည့် ဘဝရှိသော, အမှီအခိုကင်းသည့်, ချမ်းသာသော အလိုလိုက်ခံ ဒုတိယမျိုးဆက် တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ ဒါသည် သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ဖြစ်သော ယဲ့မိသားစု၏ တရားမဝင်သား ယဲ့ရှင်းကျိုက ရုတ်တရက် အချိန်တိုအတွင်း အာဏာရရှိသွားပြီး ယဲ့မိသားစု၏ စီးပွားရေးကို ထိန်းချုပ်လိုက်သောအချိန်အထိသာ။ ပထမ, ချီရှင်းသည် ယဲ့ရှင်းကျိုဘေးတွင် အမြဲရှိနေသော ချောမောသည့် လူငယ်လေး လင်ကျစ်နျန်အပေါ်တွင် စိတ်ဝင်စားခဲ့မိသည်။ သို့သော်လည်း ယဲ့ရှင်းကျို၏ နှောင့်ယှက်မှုကြောင့် တောက်လျှောက် စိတ်ရှုပ်ခဲ့ရသည်။ ဒုတိယအကြိမ်, သူသည်ယဲ့ရှင်းကျို၏ ဖုံးကွယ်ထားသော လျှို့ဝှက်ချက်ကို အမှတ်မထင် သိခဲ့ပြီး သူ့ဦးလေးသူ သေနတ်နဲ့ချိန်ခဲ့သည့် မြင်ကွင်းအား မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးနောက် ချီရှင်းသည် သူက စစ်ပွဲထဲမှာ ပါဝင်သွားခဲ့ပြီဖြစ

ချန်းချီ တစ်ယောက် ဒီအိမ်ကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။ ရှောင်ကျိကို သူနောက်ထပ် ဘယ်လိုမှသည်းမခံနိုင်တော့ဘူး...

Gongက လူသားမဟုတ်ဘူး​နော်... ပိုင်ဆိုင်ချင်လာရင် ဘာမဆိုလုပ်မယ့် ကြမ်းတမ်းထက်မြက်ပြီး ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်ပြင်းတဲ့ evil god သူ့ချည်းသာ​လော... ရည်းစားလုမယ့် ​နောက်တစ်​ယောက်ကလည်း ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်ပြင်းတဲ့ အင်အားကြီး ထဲကပဲ​နော်... ပန်းချီဆရာ​လေး ချင်းရန် သူ့ပင်တိုင်​မော်ဒယ်​လေး ​သေဆုံးသွားလို့ စိတ်​ပြေလက်​ပျောက် ခရီးထွက်ရာက ကားအက်ဆီးဒန့်​ကြောင့် ထူးဆန်းတဲ့ ရွာ​လေးတစ်ရွာကို ​ရောက်သွားပြီး သူအရမ်း စိတ်တိုင်းကျတဲ့ အလှ​လေးနဲ့ ​တွေ့ရာက​နေ အလှ​လေးကို ပန်းချီဆွဲခွင့်ရဖို့ ဘယ်လိုပိုးမလဲ.... ရွာထဲက လူ​တွေက အလှ​လေးကို ဘာလို့ ဒူးတုန်​အောင် ​ကြောက်နေရတာလဲ... ထူးဆန်းတဲ့ရွာ​လေးထဲက ရွာသား​တွေရဲ့ သရုပ်မှန်က ဘာလဲ... အလှ​လေးကို မြို့​ကို ​ခေါ်သွားမယ့် ရန်ရန်ရဲ့ မဟာစီမံကိန်းကြီးက​ရော ​အောင်မြင်မှာလား... အလှ​လေးက လူမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိပြီး​

ဝရမ်းပြေး × မှုခင်းဆေးဆရာဝန် မူရင်းစာရေးသူ : လွီကျီကျီ အပိုင်း : ၁၀၂ ပိုင်း + အချပ်ပို ၁၉ပိုင်း ( မြန်မာဘာသာသို့ပြန်ဆိုထားခြင်းဖြစ်ပါသည် ။)

Birthday present for myself xD

Start Date -11.8.25 (Sun)

အဲ့ဒီမြောင်မျိုးနွယ်က ကောင်လေးပြောတာကတော့ သူက မပြုစားတတ်ပါဘူးတဲ့။ ညတိုင်း မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ပိုးကောင်တွေကကိုက်နေကြတဲ့အတိုင်း ဟိုလှည့်ဒီလှည့်နဲ့အိပ်​ပျက်ညတွေမှာ ငါဝန်မခံချင်ပဲဝန်ခံရမယ့် ကိစ္စတစ်ခု ရှိတယ်။ ငါအဲ့ဒီရုပ်ချောပြီး မိုက်တဲ့ မြောင်တိုင်းရင်းသားလေး ရှန်ကျန့်ချင်းကို ချစ်မိနေပြီထင်တယ်။ ....ကံဆိုးခြင်းတွေက အဲဒီတစ်ကိုယ်တည်းမောင်းလာတဲ့ခရီးကနေစတာပါပဲ။မြောင်ရွာရဲ့ စည်ကားလှတဲ့ လူအုပ်ထဲမှာ နက်ပြာရောင်ဝတ်ရုံနဲ့ ဖြတ်သွားတဲ့ လူတစ်ယောက်ကိုဖြတ်ခနဲတွေ့လိုက်တယ်။ အဲဒါက ငါရှန်ကျန့်ချင်းကို ပထမဆုံးတွေ့ဖူးတာပဲ။ Autor: 荷煜