Kapıyı açıp geçmem için yol verdiğinde gülümseyerek içeriye girdim, karanlık evde yürümeye başladığımda "Kimse yok galiba..." diyerek ona döndüm. Döner dönmez dudakları dudaklarıma kapandı, elleri belimdeki yerini bulduğunda beklemeden arkamdaki duvara yasladı bedenimi. Kalbimde hissettiğim o sızı karnımdan kasıklarıma doğru yol alıyordu. Belimdeki elleri kalçamı kavradığında alt dudağımı ısırdı, dudaklarımdan firar eden çığlığım onun dudaklarının arasında kaybolmuştu. İçimdeki volkan gittikçe büyüdü. Şaşkınlıktan havada kalan ellerimi boynuna dolayarak onu kendime daha çok çektim. Bunu bekliyor gibi bedenini bedenime tamamen yasladığında dudaklarımı ondan ayırarak sert bir nefes aldım. Geceye gölge olan uzun kirpiklerini açtığında gözleri gözlerimle buluştu. "Sen..." Dudaklarıma kısa ve sert bir öpücük kondurduktan sonra geri çekildi. "Sen benim en büyük yangınımsın!" Kalçamda duran ellerini çekerek iki yanımdan duvara dayadı. Dudaklarımızın buluşmasına santimler kala durduğunda elini sağ bacağımın iç kısmından yukarıya doğru kaydırmaya başladı. Tam o noktaya parmaklarını dokundurduğunda gözlerim kendiliğinden kapandı. Hareket etmeyi kesti ve dudaklarıma doğru fısıldayarak konuştu. "Senin tek yangının ben olacağım!" ^^^^^ 19.4.20 Duvar #1

"Cehennem sıcağı..." dediğinde beni daha çok kendine bastırarak hızla inip kalkan göğsümü göğsüne yasladı, "Sıcaklığını böyle bile hissedebiliyorum!" Belimdeki eliyle beni zorlanmadan kaldırdı ve dönerek yerlerimizi değiştirdi. "Şeytanın Küçük Kızı... kana aç bir ruhun var, görebiliyorum!" Belimdeki elini elime geçirerek hızla arkamı çevirdi, sırtım göğsüne yaslandığında ellerimiz çapraz şekilde karnımı sıkıca sarıyordu. Kafasını sağ yanağıma dayadığında dudakları tam kulağıma denk gelmişti. "Ölüm getiren... alacağın canların en başında ben olduğumu biliyorum!" Ellerimizi düzelterek beni kendinden uzaklaştırdı ve yüzümü kendine çevirdi, hızla çektiği bedenim sertçe bedenine çarptığında bir elini kalçama koyarak beni tamamen kendine yasladı. Diğer eli saçlarımın altından geçerek enseme ulaştığında geriye doğru yatırarak boynumu açıkta bıraktı. "Ve ben..." diyerek dudaklarını boynumun sağında kalan ve hızla atan damarıma bastırdı, "Senin canını tam buradan alacağım!" Şeytan'ın iyi kalpli küçük kızı ve Şeytan'a düşman bir Lider... ~~~~~~~~~~~~~~~~ 11.3.20 ~ Lav #1 13.9.19 ~ Tılsım #6

Girdiğim karanlık sokakta karşıma çıkan küçük mucize sayesinde tanıdığım adama baktım uzunca. Karşımdaki tekli koltukta oturuyordu. Mavi gözleri buz gibiydi; soğuk, sert, korkutucu... Kadehi, dudaklarının arasından çektiğinde kenara bıraktı ve bana döndü. "Şarap..." dedi sakince, "Kokun şarap gibi..." Utanç bedenimi ele geçirdiğinde gözlerimi önünde oturduğum şömineye çevirdim. "Karşıma çıktığın ilk andan beri aklıma kazıdın kokunu!" diyerek öfkeyle bağırdı. Dirseklerini dizine yasladığında öne doğru eğildi, "Senin kokunun bıraktığı iz... çok derin!" Sol elini uzatarak kazağımın açıkta bıraktığı omzumda parmaklarını gezdirmeye başladı. "Pusat..." "Tam burası..." diyerek sözümü kesti, "Kokunun izi tam burada." Ayaklandığında ellerimden tutarak benide kendiyle birlikte kaldırdı. Tam karşıma dikildiğinde ellerini bedenimden çekmişti. "Kokun beni sarhoş ediyor!" Sol omzuma doğru eğilerek derin bir nefes çektikten sonra ıslak dudaklarını omzuma bastırdı. "Ve... senin kokunla gelen ölüm çok güzel bir son olacak Şiraz!" 🍷🍷🍷🍷🍷🍷 Başlangıç tarihi: 31.10.20

Sandal Caddesi, Evren Sokağı, Ziyagil Apartmanı, No. 19'un üç erkek apartman sakini gayet rahat bir hayat sürüyorlardır. Ta ki birinin kız kardeşi ve onun arkadaşı eve yerleşip bütün dengeleri altüst edene kadar...

" Mum olmak kolay değil, ışık saçmak için önce yanmak gerek."

3 KİTAPLIK SERİ EPSİLON YAYINLARI ARACILIĞIYLA SATIŞTA! İLK KİTABINI WWW.BEYZAOZAYDİN.COM 'DAN ÜCRETSİZ BİR ŞEKİLDE OKUYABİLİRSİNİZ. KİTAPLIĞINIZDA BULUNMASI DİLEĞİYLE ^^ "Bizim bir hikayemiz yok" diye geçistirdim. "Sen, seni yakıp kül edecek bir aşk istiyorsun Masal. Normal tanışmalarda gözün yok. 'Seni seviyorum'ları önemsemiyorsun aslında. Herkesin bildiği sevgi sözcüklerini istemiyorsun. Sen herkesin olduğu bir salonda sahnede oyun sergilemek istemiyorsun. Herkes karanlık salonda oyunu izlerken sen arkada ışıklar saçarak kendi oyununu yasamak istiyorsun. Sen ne Mert'i ne de Atalay'ı istiyorsun. Sen bu oyunda kendin gibi normalle yetinmeyen birini istiyorsun. Cesaretinizle ateşte yürümeyi göze aldığınız bir aşk istiyorsun." Bu sensin, diye düşünsem de "Bunları neden anlatıyorsun?" dedim kaşlarımı çatarak. Başını bana çevirip omuz silkti ve sırıttı. "ÇÜNKÜ BU BİZİM HİKAYEMİZ."

Kozadan çıkmış bir kelebek, Bir günlük ömre aşık olmuş adam.

"Ben buyum..." dedim dalgın sesimle. "Deniz'im siyah, Güneş'im siyah... Hayatımdaki tek renk siyah..." Gözlerimi resimden çekerek Barlas'a çevirdim, omuzlarımı kaldırıp indirdikten sonra dolu gözlerimle konuştum. "Benim dünyam siyah..." Gözlerini kısarak "Sen..." dediğinde sertçe yutkundu, "Senin..." Devamını getiremedi. Kalbimdeki en ufak cesaret kırıntısına kadar tutundum. Kalbim onun için attı, dudaklarım sadece onun için aralandı. Kafamı ağır ağır salladım. "Her şey sensin... Yanlış, belki de doğru ama böyle... Bu böyle..." ***************** 4.5.19 İtiraf #1 Tarifsiz #1 Genel #11

Her şey bir kurşunun değil de, bir çift kara gözün kurbanı olmakla başladı. Bedenimde ki değil, ruhumdaki ölü tohumların yeşermesiyle attı nabzım. Ve o günden sonra üzerimdeki çiğ toprağı atıp yaşamaya başladım. "Çünkü burası Veda Caddesi," dedi kara gözlerini, gözlerimin içine mıhlayarak. "Çünkü burada her veda bir merhabayla başlar."