Nevermore ormanlarında gizemli bir canavar kol gezerken, asıl tehlike Wednesday ve Enid'in yurt odasında filizlenmektedir. Enid Sinclair, bedenini ele geçiren ve bir türlü tamamlanamayan dönüşüm sancılarıyla fiziksel bir yıkıma sürüklenirken; duygulardan arınmış Wednesday Addams, bu ızdırabı dindirmeyi tıbbi bir meydan okuma olarak görür. İnsan anatomisine olan hakimiyetini kullanarak cüretkar bir adım atar: Enid'i tatmin ederek içindeki kurdu uyandırmak. Ancak başlangıçta sadece bir 'deneyim' olarak görülen bu yardım, Wednesday'in buzdan duvarlarını eriten ve onu en büyük korkusuyla yüzleşmeye zorlayan tehlikeli bir oyuna dönüşür: Hissetmek. Bir yanda çözülmesi gereken aile sırları ve geçmişten gelen ihanetler, diğer yanda Enid'e karşı büyüyen ve bastırılamayan bir açlık... Sadece Enid'in kurdu değil, Wednesday'in de kalbi uyanırken; ikili, tutkunun ve Nevermore'un karanlık sırlarının iç içe geçtiği geri dönüşü olmayan bir yola girerler.

Nevermore Akademisi'nde kış yaklaşırken, Enid Sinclair her gece aynı rüyayı görmeye başlar: Karlarla kaplı bir ormanda, ay ışığının altında koşarken peşinde Wednesday Addams vardır. Ancak bu sadece bir rüya değildir, çünkü okulda öğrenciler bilinçsizce ormanda uyanmaya başlamıştır. Wednesday ve Enid, bu gizemi çözerken birbirlerinden sakladıkları duygularla da yüzleşmek zorunda kalacaklardır. Peki, ay ışığı altındaki bu lanet, onları bir araya mı getirecek, yoksa sonsuza kadar ayıracak mı?

Nevermore tatilinde ilk sapığına sahip olan Wednesday bu konu ile oldukça ilgilenmeye başlar. Tatilin ardından yeni bir okul yılında onu bekleyen karanlık şeyler onu neredeyse gülümsetecekti.

Slytherin'e seçilen bir bulanık ve o bulanıktan delicesine nefret eden safkan bir üçüncü sınıf öğrencisi. Peki nefreti nereye kadar sürebilir?

16 yaşınıza bastığınızda vücudunuzda sonsuza dek teninizin ve ruhunuzun parçası olacak isim, ruh eşinizin ismi belirir. willow thornton'ın iki tane vardı. ♀+ ♀ [soulmate au]

"Sanırım benimle vakit geçirmekten hoşlanmaya başlıyorsun."dedi.Böyle demesini beklememiştim. "Belki de.."dedim ama aslında cevabımın evet olması gerekirdi.İnsanlara baktığımda gözlerinin arkasında koca bir boşluk görürdüm çoğu zaman ama bu Clarke ile konuşurken, ona bakarken, ya da herhangi bir şey yaparken her ne şekilde olursa olsun onda öyle bir şey yoktu.Kocaman bir dünya vardı gözlerinde.Evet bunu söylemek kolay değil benim için.Onu merak ediyorum.Onu ve içindeki dünyasını.. - -

Güvenimi boşa çıkarmayacağını biliyordum.Ona güvenmekle doğru bir karar vermiştim. "Her şey için gerçekten teşekkür ederim Lexa." "Benimle başkente gelmeni istiyorum Clarke." Lexa Weather Dağında Clarke ile olan anlaşmasını bozmasaydı neler olurdu ?

Serinin 1. kitabıdır. Amerika'nın en vahşi zamanları. Yaşamanın şans olduğu dönemlerde bir haydudun hikayesi. Peşindeki adamlardan kaçmaya çalışan bir aile. Hayatta kalmaya çalışacaklar. Peki başaracaklar mı?

"Senden ne istedi?" Ellerini kollarımın iki yanına koyup beni duvardan ayırdı. Benden bir cevap alabilmek için doğrudan gözlerime bakıyordu. Endişeliydi ama kelimelerinin altında yatan öfkeyi de hissedebiliyordum. "Para." Ellerinden birini omzumdan çekip boynuma getirdi. Parmaklarını az önce Greg'in kaba ve büyük ellerinin olduğu yerde kibarca gezdirirken gözleri de endişeyle parmaklarını takip ediyordu. Yakınımda değildi. Vücudu vücuduma değmiyor ya da nefesi dudaklarıma çarpmıyordu ama boynuma dokunan parmakları bile tüm vücudumun alev alması için yeterliydi. "Seni evine götüreceğim. Ailenle konuşup güvende olduğundan emin olmak istiyorum." Tekrar gözlerime baktığında kafenin arka sokağını aydınlatan ışık sayesinde parlayan yemyeşil gözlerinde bir kez daha benim için duyduğu endişeyi görebilmiştim. Kalbimin Greg'ten korktuğum zamanda olduğundan daha hızlı atması normal miydi?