Annesini ve Babasını küçük yaşta kaybeden iki kız kardeş, küçük yaşlarda anne ve babasızlığın ne demek olduğunu yaşayarak öğrendiler. Anneanneleri tarafından büyütülen Demet ve Nehir bir şekilde bu hayata alışmışlardır ve bu hayatta değerli olan tek şey anneanneleridir. Demet evin büyük kızı Nehir'in ablasıdır. Tarih öğretmenliği okumuş fakat hâlâ atanamamıştır. Nehir ise resim öğretmenliği okuyordur fakat Anneanelerinin sağlık durumundan dolayı Nehir dördüncü sınıfta fakültesini dondurarak bir işe girmiştir. İşte asıl hayat onun için şimdi başlıyor, her şeye rağmen gülmeyi unutmayan Nehir, bir yanının buruk olmasına rağmen güler yüzüyle sevilen tatlı bir kızdır. Hayat tesadüflerle doludur Nehir'in Karşısına hiç tanımak istemeyeceği bir adam çıkar. Gülmek nedir bilmez yaşadığı ihanetler onu duygusuz kalpsiz bir adama çevirmiştir. "Emir Karasu" hiçbir kadına güvenmez her yere Emirler yağdıran bir adam, günün birinde nereden bilebilir ki karşısına hayatını değiştirecek bir kadının çıkacağı. Nehir ve Emir her yerde rastlantılar sonucu karşılaşmaya başlar. Aralarında güçlü bir nefret duygusu oluşur. Aslında onları büyük bir aşkın beklediğini bilmiyorlardır... #Sıcak dokunuşları kalbime işlerken kulağıma fısıldadığı cümleler vücudumun titremesine ve nefesimi tutmama sebep olmuştu... "Nehir, Gözlerim seni gördüğü andan beri siyah beyaz olan dünyayı rengârenk görmeye başladı,Hayatıma anlam katan kadın ben sana Aşığım..." Yazar= Yağmur Akçin İlk yayınlandığı gün ve yıl: 2 Aralık 2020

+18 İÇERİKLER BARINDIRIR. RAHATSIZ OLACAKLAR VE KÜÇÜKLER OKUMASINLAR " Yalvarırım bırak gideyim." Azer çırpınışlarıma ve söylediklerime kulak asmayıp sinirli ve çatık kaşlarla cam kenarındaki barın yanına gidip barın üstündeki viski şişesini eline aldı. " Ne istiyorsun benden? " Sorularıma bir cevap alabilmek için yakaran gözlerle gözlerine bakıyordum. Şişedeki viskiden büyük bir yudum alarak barın üstüne koydu ve bana doğru yaklaşmaya başladı. O yaklaştıkça bende geriye doğru adım atıyordum. Arkamdaki duvara çarpınca durmak zorunda kaldım. Bir elini başımın yanından duvara yasladı ve diğer eliyle çenemi tutup beni duvarla kendi arasında sıkıştırarak gözlerime baktı. "Seni istiyorum." Sert ve kendinden emin ses tonuyla konuşmasına devam etti. " Sen öldüğünde bile bu evden leşin çıkmayacak Helya." Saplantılı bir mafya kendindenden yaşça küçük masum bir kıza aşık olursa... Azer Karavaris & Helya Manolya Aksoy KANLI VİSAL isimli ilk ve tek kitaptır. Kitap adı ve kapağı tamamen bana aittir. Kitap ismini başka bir hikayede görürseniz benimle iletişime geçmenizi rica ederim. NOT : +18 BÖLÜMLER BULUNMAKTADIR. RAHATSIZ OLACAK OLAN OKUYUCULAR OKUMASINLAR. KİTABIMIN ÇALINMASI VEYA KOPYALANMASI DURUMUNDA HUKUKİ SÜREÇ BAŞLATILACAKTIR.

"Ne işin var bu saatte sokakta" dedi. Şaşırmadım bu tepkisine ne zaman geç saatte dışarı da olsam aynı sözleri duyuyordum ama kendisini hiç bu saatte evde olmazdı. "Hava alıyorum Ali abi evde çok bunaldım" dedim tabi ki yalan söylemiştim tamamen onu görmekti amacım, 28 yaşındaydı Ali Ege ben ise 19 ama kendimi bildim bileli onu seviyordum o ise beni görmüyordu kardeşi olarak sayıyordu öyle koruyor öyle bakıyordu. Gözleri avını süzer gibi baştan aşağı beni süzdü utandım altımda kısa bir şort üstümde askılı bady vardı "Bu kılıkta" diyip üzerime bir adım daha yaklaştı kişisel alanını işgal etti o esnada arkadan 2 3 tane mahallenin erkeklerinden geçenler oldu o sebeple yaklaştığını anladım cevap veremedim. "Eve dön Asya" dedi yüzüme bile bakmadan oysa ben gözlerimi o güzel yüzünden bir saniye bile ayırmadım uzun boyluydu 1. 92 falan olmalıydı bense 1.71 kafamı kaldırıp bakma durumunda kalıyordum ama bir şikayetim yoktu yeterki yanımda olsun doya doya bakabileyim. Cevap vermediğimi farkettim itiraz ettim hemen "Daha yeni çıktım Ali abi" bize bakan sanırım daha doğrusu sadece bana bakan gençlerin olduğu tarafa bakıyorken konuştu "Akşam akşam katil olmamı istemiyorsan gir içeri bu hava alma mevzusunu sonra konuşucaz." Başlangıç tarihi 03.09.2020 İlerleyen bölümler +18 ağırlıklı olacaktır.

🔴 Gönderen: ÖZEL NUMARA "Önce benim olacaksın. Acıyı her hücrende hissedeceksin ve sonrada öleceksin. ÖLÜMün de benim elimden olacak! 🔥(uyarıldınız) Başlangıç<05.09.20>

🔥🔥🔥 Hissizliğiyle geceye diz çöktüren, acımasızca katleden bir cellât! Katletiği her canda kana olan susuzluğunu gideren bir yargıç! O lanetlenmiş, acımasız bir hükümdar! SAVAŞ ARAS. Çiçeklerin fısıltısına hayran, geceye hükümlü bir Tanrıça. Tutku ve şehvet rüzgarıyla yanan bir portre. O ölüme ant içmiş Zifirilere sahip kadın! EDA KARACA. Lanetin çığlığı yankılandı nefretin ağlarına takılan ruhlarda! Hükümler verildi! Arafta kalmak olanaksızdı! Karanlığa hakimiyet kuran celladın müptelası olduğu tutkusu. Zifirileri; öldürmeye, parçalamaya, kan akıtmaya yeminliydi! Bir kadın parlıyordu ay ışığında. Habersizdi üzerinde olan gözlerden. Gece şahlandı ve kanlı Zifirilerde dolaştı Güzellik Tanrıçası! Habersizdi o buz gibi Zifirilerde yanacağına. Zehir işlemişti acı içinde çığlık atan tenlerine! Kadehler kırıldı! Yer ve gök birleşti! Bu çığlık tutku ve ihtirasın dansıydı! Bu dans baş kaldırıştı kıyametin habercisine! Bu hikaye grinin en bilinmez tonuydu... 🔥🔥🔥 TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANMASI VEYA ÇALINMASI DAHİLİNDE GEREKLİ İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR! Not: Watpatta KARANLIK TUTKUNUN HAKİMİYETİ adlı ilk hikâyedir.

🥀 "Geçmiş, bazen mutlu bir anı bazen acı bir tebessüm. Bazı zamanlarda ise adı konulamayan duygunun adı..." Eflâl... Ölüme ve insanlara karşı gardını almış genç bir kadın... Korkuyla attığı her adımın, hayatından çaldığını fark edemeyecek kadar kimsesiz üstelik. Lâl... Ölesiye nefret ettiği insanlardan kaçıp sığındığı limanda, belki hayatının aşkını bulacak belki de en büyük hayal kırıklığını yaşayacak. Eflâl, onaylanmayan bir evliliğin meyvesidir ve henüz dünyaya gelmeden, hikâyesine ölümün gölgesi düşmüştür. İşi, dostları, abisi... Hepsi onu "öldürülmek" düşüncesinden bir nebze de olsa uzaklaştırmaktadır. Tabii, bir de Karan Akdoğan... Aslında kimsesiz olduğunu anlayan Eflâl'in, kimsesi olan genç adam... Aralarındaki bazen minnet, bazen şefkat, bazen ise karşı konulmaz bir sevgidir. Ancak Eflâl'in baş etmesi gereken ölüm gerçeği, onu Karan'ın yanında da rahat bırakmaz. Eflâl, gerçeklerle yüzleşmeye karar verir. Kime ve neye inanacağını bilmeden kendini hiç de tahmin edemeyeceği gerçeklerin içinde bulur. Artemis Milenyum aracılığı ile kitap oldu. Kitapçılardan alabilirsiniz.❤️ •Yeni bölüm gelmeye devam edecek ve final burada yayımlanacak.

(Ara verilmiştir. Sebepleri 'sad story' bölümünde mevcuttur.) "Tamam, tamam bulmayacaklar seni... İzin ver bana, saklayayım seni." Öyle kurdu ki bu cümleyi... Öyle bir cümle kurdu ki fark etmeden... Onun için ne anlama geldiğini bilmesem bile kalbime delik açılmış gibi hissettim, kurşun yarası gibi... Dondum, titredim, bakakaldım gözlerine, kalakaldım öylece... Nasıl derler buna? Araba çarpmış, tokat yemiş gibi? Hayır, hayır... Tokat yemek böyle hissettirmiyor ki, çok incitiyor o... Çok yaralıyor, paramparça ediyor kalbimi. Bu bambaşka... Bambaşka bir şey. Bambaşka bir his. Çok garip Allahım. Bu adamın gözlerinin içine bakmak çok garip. Açık penceredeki kısa tül uçuştu sanki, güneş çarptı gözlerime, bir şarkı ilişti kulağıma... Dedemin cızırdayan radyosundan gelen ses kesik kesik duyuldu odada. Rüzgar karıştı saçlarıma, serinletti tenimi, kıstırdı gözlerimi... Ne zaman başımı sallayıp ona evet dedim, bilmiyorum... Anımsayamıyorum bir türlü... Kurduğu cümlenin eteğine öyle çok takılı kalıyorum ki, düştüğüm yerden dizlerimin üstüne bile kalkamıyorum. Böyle bir cümle kuran adamdan gelecek zararı kabullenemiyorum. Bana zarar verme Devran. Ne olur. Beni sakla Devran. Sır gibi saklar mısın beni, gizli bir düş gibi? Beni öyle saklarsan kendimi çekip alamam Devran... Beni öyle saklama... ... Evim yoktu benim, yuva oldu bana. Gidecek bir yerim yoktu benim, yolların sonu oldu bana. Devran ve Sırma. İki evsizin birbirine yuva olma hikayesi.

"Emin misin yavrum?" Ahu sadece başını salladı. Konusabilecegini sanmıyordu. Ne oluyordu böyle? Az önceki kararlı kıza ne olmuştu? Bu adam ne zaman ona yaklassa hep aynı şey oluyordu. Adam kasıklarının üzerindeki elini tekrar oynatınca istemsizce o da kalçasını geriye doğru ittirdi. Devrim kızın hareketiyle Ahu'nun kulağına doğru sessizce inledi. "Beni öldürüyorsun." Ahu adamın sesiyle inleyecekken son anda dişlerini alt dudağına geçirdi ve sertçe ısırdı. Son irade kırıntılarına tutunarak itiraz edercesine konuştu. "Devrim dur lütfen." Devrim kızı duysa da onu kıvama getirmisken bırakmak istemiyordu. Zaten istese de şu an bırakamazdı. O kadar iradeli değildi. Daha doğrusu bu kıza karşı iradeli değildi. Başını hafifçe eğip boynunu öptü. Aynı anda kızın kasıklarındaki elini biraz daha aşağı indirdi. Ahu boynundaki ıslak dudaklara daha fazla karşı koyamadı. Başını geriye doğru ittirdi ve adama biraz daha yer açtı. Devrim kızın istediğini anlayınca gülüp pürüzsüz boyna eğildi. Önce küçük bir öpücük kondurdu ardından dilini çıkartıp o bölgeyi yaladı. En son yaladığı yeri iki dudağının arasına aldı ve sertçe emmeye başladı. ........,............. Başlangıç tarihi: 24.03.21

Görme engelli bir iş adamı olan Alp Merih Demirhan, insanlardan uzakta izole bir yaşam sürmektedir. Kimseye açmadığı dünyasında tek başına ve yapayalnızdır. Ona rehberlik yapmak üzere evine yerleşen onun tam zıttı Ada Samyeli ile hayatı bütünüyle değişecektir. Ada, Alp'in tüm karanlığının aksine ışık saçan, hiç vazgeçmeyen ve hep kendi bildiğini okuyan bir kadındır. Yavaş yavaş Alp'in karanlık dünyasını bir mum ışığı misali aydınlatmaya kararlıdır. "Dünyadaki karanlıkların tümü bir küçük mum ışığını söndüremez."

Gerçeklere kör, sağır ve dilsizsen! İncitmeden seven, nahif adama tahammülün yoksa! Empati kurma yeteneğin sıfırsa! Rica ediyorum kurguya hiç başlama!!! 💧💧 Oysa adaletsizliğin kol gezdiği dünyaya kadın olarak gelmek suç değildi. Asıl suç kadının yaşam alanını kısıtlı tutan bireylerin eylemleriydi. Bedene acımasızca inen her darbe, elbet zaman geçtikçe silinirdi. Peki ruh'a sadistçe vurulan darbelere zaman çare olabilir mi? Gözlerini açtığı andan itibaren ailesinin çizdiği sınırlara tutsak olurken , esaretine son vermek bir hayli zor olacaktı. Sevgi nedir? Bilmeyen! Ailesi tarafından kabul görmeyen! Yaşıtları gibi hayat dolu olmak varken kaderine alın yazısının kara'sını temsili gözlerinden yaş dökmek düştü... O'nunla karşılaşana kadar! Aşka tutsak olacağından bir haber adam ise virane yaşamdan şaheser yaratmaya kararlıydı. 💧💧 Parmak uçları Nilay'ın beli ve kalçaları arasında gezinen Hakan, kalçalarını hafif ritimlerle öne kıvırdı. Ateş gibi mabedi sert kalın erkekliğini sıkıştırırken hırlar gibi nefesini verdi. "Ait olduğu yeri öyle benimsedi ki." Dizlerini büktü avuç içleri kusursuz vücudun kıvrımlarında gezindi. "İçinden çıkmaya hiç niyeti yok." Nefes alış verişleri hızlandı, kalçalarının tutturduğu hafif ritimler sertleşti. Boğazını tırmalayan erkeksi boğuk iniltisini özgür bıraktı. Nilay'ın içini kaplayan doluluk bedenin de gezinen kışkırtıcı dokunuşlarla kadınsı hormonları uçuşa geçti. Damarlarında dolaşan kan arzuyla kasıklarına hücum etti. Başını geriye yatırdı aldığı hazla ciğerlerine çektiği nefesi fısıltı gibi sesiyle bıraktı. "Hakan." Loş ışığın aydınlattığı mekânı iki bedenden, yükselen kıvılcım ateşe verdi.. Kapak: İnstagram/ zanedus_design_