Bir kız düşünün, sapasağlam ayakları yere basan, cesur ve dürüst. Şaşalı yaşamına rağmen alçak gönüllü. Ne saf ne masum! Çıtkırıldım mı? Asla. Biraz kavgacı, nadiren agresif, azıcık dobra, fazlasıyla zeki... Umut hiçbir zaman ciddi biri olmamıştı. Ta ki Yiğit Şah'a olan hislerine kadar... Bir yıl boyunca sevdiği adamla savaşmıştı. Ne için mi? Sevdasını kabul ettirmek için, gönlünü kazanmak için, özgürce sevebilmek için ve en önemlisi de yaşayabilmek için... Pes etti. Yaşamaktan vazgeçti. Yaralarını saracağı uzun bir yolculuğa çıktı. Peki, bu hikaye böyle mi bitecekti? Kötü sonla biten hikayeden daha da kötüsü, yarım kalmış hikayelerdi. Umut geri döndüğünde hikayesi ne olacaktı? Yarım kalmış hikaye aşkla son bulacak mıydı? Yoksa gurur mu ağır basacaktı? ••• Her iki gözünden de öpüp yavaşça geri çekildim. "Gözden öpmek ayrılık getirirmiş." Gözlerim hafiften dolunca kafamı başka tarafa çevirip güldüm. "Gerçi biz hiçbir zaman bir olmadık ama ayrılık getireceği kesin." Yiğit Şah'ın gözlerine baktım son kez. Gözlerin mi kızardı senin Yiğit Şah? Yoksa benim gözlerim dolduğu için mi yanlış görüyorum? Her zaman olduğu gibi tek bir damla gözyaşı bile dökmeyecektim karşısında. "Senin deyiminle, benim saçmalıklarım burada son buluyor. Kendine iyi bak." Son sözlerimi söyleyip çıktığımda yüreğimdeki ağırlık hafiflemişti. Sonunda lanetimden kurtulmuştum. ACEMİCE YAZDIĞIM İLK HİKAYEM. BAZI DÜŞÜNCELER SİZE UYMAYABİLİR EMİN OLUN BANA DA UYMUYOR:)

Bir mahallenin içinde hep beraber büyümüş çocuklar. Bu çocuklardan gündeme gelen şeyler ise, güzel dostluklar, sonu gelmeyen sorunlar ve yüreklerine düşen sevda ateşi..

17 yıl boyunca üvey babsı tarafından işkence gören Eliz GÜRSOY'un hikaye ............................................................................ Ama bilmiyordu ki onun gerçek ailesi yanında kaldığı babası değil onu arayan 4 abisi ve ikiziydi . İlk kitabım umarım beğenirsiniz. :)

Küçük yaşta ailesini kaybeden Naz'a yıllarca abileri bakmıştı.Dolayısıyla abileri Naz'ın üstüne çok düşüyordu.Onun yanında kendilerinden ve kuzenlerinden başka erkek görmeye dayanamıyorlardı.Ama bilmiyorlardı ki küçük kız kardeşleri kalbini bir çoçuğa çoktan kaptırmıştı bile.

Mahperi: sizce bizi özlemişler midir? Burak: onu bilemem ama biz onları çok özledik. Bizi özlemişlerdir ama seni özlememişlerdir bence. Bu yakışıklı abilere sürekli problem çıkaran bir cadıyı kim sever? Di mi kızlar? Tufan: o acımasız yazar bizi aylarca ayrı bıraktı onlardan. Kızlar ben olmadan yapamıyor. Bebeklerim kaslarımdan ayrı kaldılar. Kıvanç: karakedinin dediğine göre yeniden başlayacakmışız. Benim gibi tatlı birinden uzak kalmak onları zorlamış olmalı. Ben de bu melek gibi okuyuculardan uzak kaldığım için çok zorlandım. Tufan: başlayalım bakalım. Mahperi: yaşasın! Burak: Mahperi sence de o etek çok kısa değil mi? GERİ DÖNDÜLER!

" Hadi tekrar söyle " dibime kadar girmişti ikimizde kontrolden çıkmıştık ve susmayacaktim bu sefer " diyorum ki bencilsin kalpsizsin beyinsizsin her bok var " çenemi dikleştirip yüzüne baktım. " Sesini kes ve çık dışarı " " HAYIR bana emir vermeyi kes artık " " canını yakarım iclal " " Yak o zamam " öfkesini asla kontrol edemiyordu gerek bana gerek etrafındaki herkese zarar veriyordu. Cebinden çıkardığı çakıyı yüzümde gezdirdi . " Bırak napiyosun " bilegimden tutup yatağa fırlattı kendiside üstüme çıktı. Eteğin yirtmacıni biraz yırtıp bıçağı oraya sürttü. " Unutuyosun kime karşı gelmemen gerektiğini unutuyosun. Üzerimden itmeye çalışsamda etki etmiyordu çünkü cok güçlüydü. " Ateş bırak elindekini " bacağıma batirmasiyla nefesim kesildi devam etmesiyle tam çığlık atacakken eliyle ağzımı kapattı çırpındıkça daha çok açıyordu. Gözümdeki yaşlardan artık her yer pusluydu. "Şişsshh " Işi bittiğinde üzerimden kalkmak yerine çakıyı cebine atıp kollarımı başımın yanına sabitledi.Dudaklari dudaklarima değmek üzere iken konuştu. " Zorla gel canımı yak diyosun ya sonucunada katlanman gerek " artık onu dinlemiyordum . UYGUNSUZ İÇERİK BULUNDURMAKTA !

22.11. 2020 Bu isimdeki ilk kitaptır. Ali Asaf♥️Yağmur Diğer bütün seri katil ve mafya aşıkları kitaplarını unutun! Aşkın en güzel halini, en güzel seven adamını okumaya hazır mısınız? ... "Aşığım sana kadın." İsyankar sesi yağmur damlaları gibi yüzüme sertçe vurulurken gözlerinde yılların biriktirdiği göz yaşları damladı belki de yağmur damlasıydı ayırt edemedim o anın etkisiyle. "Sana rağmen yine sana aşığım." Çaresiz sesi bana rağmen yine bana aşık olduğunu haykırıyordu sustum hep yaptığım gibi. Ne de olsa herkese şakıyan dilim ona lal'di.

3 kız, saf ve masum. Güneş: 20 yaşında. Üniversiteye gidiyor. Annesi ve babasıyla yaşıyor. Sidal: 22 yaşında. Tıp öğrencisi. Hayata pozitif bakan saf ve masum biri. Ailesini trafik kazasında kaybetmiş, hayatın acı gerçekleriyle küçük yaşta karşılaşmış bir kız. Eslem: 23 yaşında. İşinde oldukça başarılı bir mimar. Zeki, inatçı. Ailesinden ayrı yaşıyor. 3 erkek arkadaş, sert ve acımasız. Araf: 24 yaşında acımasız bir mafya. Ailesini bir trafik kazasında kaybetti. Ailesinden ona sadece küçük kardeşi Aras kaldı. Acımasız, sert ve duygusuz. Rüzgar: 24 yaşında. Dışarıdan bakınca sert ve acımasız. Aslında iyi yürekli, naif bir mafya. Ailesiyle arası bozuk biri. Esat: 23 yaşında. Hayatı takmayan, yeri geldiğinde çapkın yeri geldiğinde acımasız bir mafya. Murat Bey'in tek varisi. ZAMANI DURDURAN MAFYALARIN AŞKINI OKUMAYA HAZIR MISINIZ?

Altında olduğum o erkeğe baktım ... Açık kahverengi saçları parmaklarıma dolanmıştı. Kahverengi gözleri şehvetten yanıyordu. Ellerini iç çamaşırıma getirip yavaş yavaş çıkardı. İşte o an bekaretimin bir intikam uğruna harcadığı o andı . ...

Bu adam az önce resmen ayaklarını yerden kesmişti ve Defne bunu bir kez daha yaşamayı çok istiyordu. Bu yüzden kedini sürekli adamın dudaklarına bakarken yakalıyordu. Aras derin bir nefes alarak konuştu. "Defne çok tehlikeli sularda yüzüyorsun güzelim haberin olsun. Biraz daha bana böyle bakmaya devam edersen seni tekrar öpeceğim ve bu kez bırakabileceğimi sanmıyorum." "Bırakma beni o zaman!" Defne alkolün de verdiği cesaretle konuşmaya devam etti. "Beni seveceğini söylemiştin yani hani! Beni sevebilir misin Aras?" "Severim tabi ki! Sen yeter ki iste!" Ardından yeniden öpmeye başladı Defneyi Aras. Sanki hiç bırakmayacakmışçasına öptü onu. Tüm acılarını unutturmak istercesine öptü. Teşekkür eder gibi, seni seviyorum der gibi öptü. Tutkuyla, şefkatle, sevgiyle doya doya öptü. ..... "Kalbin benim avucumda atıyor küçük kız! Artık kurtuluşun yok benden!" •••••• Defne, Aras ve Yağmurun bir aile oluşunun hikayesi.. Bırakamayışın hikayesi..