Bir metro istasyonu, 14 rehin. Sınırlı yemek, Sınırlı su. Tuzak ve ölümler. Hayatta kalmak için neler yapardınız? Peki onlar ne yaptı? Bu oyununun sadece bir kazananı olacak, Ve herkes bir bir ölecek. Benimle bu oyunu oynar mısınız?

İrsiyet henüz anne karnındayken bazı genetik kodlarımızla birlikte içimizde bir virüs gibi yayılır. İrs, öyle güçlüdür ki karakterimizi ve kimi zaman asla benzemek istemediğimiz anne-babalarımızın kaderine bizi atarlar. Ne yazık ki bu kader örgüsü kırılması güç bir zincirle damarlarımızda dolaşır ve beynimizin karar verme yetisinde yer edinir. Bu miras hiç tanımadığımız atalarımızdan bize doğru yuvarlanır ve sonsuza kadar yakamıza yapışır. Her ikisinde bakışlarını gezdirdi. Ciddiyetini elden bırakmadan "Kul başına âlemde gelen hükm-i kaderdir Ol hükm-i kader bizlere mîrâs-ı pederdir"dedi. Onlar bu sözü adları kadar emin oldukları bir bilgi gibi kabullenip başlarını öne eğmekle yetindiler. Ve devam etti. "Alemde hüküm kaderdir. O hükmü kader, bizlere miras pederdir."

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

"Verdiğim acıyı silebilmek için her bir saç telini öpmek istiyorum," dedi. Önce nefes almayı bıraktım. "Ama bazen öpünce de geçmez," dedi. Buz kestim. ... BU HİKAYEDEKİ OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR VE GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA BİR İLGİSİ BULUNMAMAKTADIR! Yayınlanma Tarihi: 21 Mayıs 2017 Maça Kızı 8, üç kısımdan oluşan bir seridir; hepsi bu kitap altında toplanacaktır.

"Sanırım bu gece sana biraz daha fazla zarar vermezsem iyi olacak." Sıkamadığı elime bir süre bakakaldıktan sonra, çaresizlikle kendi ellerini iki yana açtı. "Toprak ben." Evreni bembeyaz bir ışık sardı. Şimşeğin geceyi inleten sesi işitilene dek saniyeler geçti. "Gök yarıldı da yere uyan diyor sanki," dedi, aniden bastıran sağanak yağmura kulak verirken. İki hece, ateş topu halinde boğazımda düğümlendi. "Öyle sayılır," dedim. Islak toprak kokusu odaya doldu, bahar gelmiş gibi. "Cemre düştü." ⁣ ?

Her insan bir yalancıdır. Her insan bir yabancı... Bize öğretileni yapar, bir yalanı yaşarız hayat boyu. Vakti geldiğinde ise yalan hayatlarımıza yabancılaşırız. İsteyerek ya da zorunda kalarak... Biz zorunda bırakıldık ve her şey o gün başladı. Hayatlarımıza yalan o gün bulaştı. Ya da biz öyle sanıyorduk. Biz kim miyiz? Bizler yabancıyız. Belki biraz da yalancı...

Sahte gülümsemeler, sahte insanlar... Etrafımdaki insanların mükkemel olduğunu düşünerek büyüdüm ben... Ta ki o gelip beni bulana kadar. Herkesin bir hikayesi vardır. Benim ise hikayem sahteliklerin olduğu bir hikayeydi. Dokunmaya kıyamadığım sayfaları tek tek yırttım. Şimdi ise içindeki sırrı çözmek üzereyim... Not: Sadece bu hikayede bir sır var. Bulursan kazanırsın... Unutma ki! Sen bir gang grubu üyesisin öyle çabuk pes edemezsin. BU KİTABI HEM BENİM HEM DE OKUYUCULARIMIN KALBİNİ KIRACAKSAN OKUMA!! Kitap kapak tasarımım- @papatyalarvevedalar

Hikayeyi güncellemeyi unutmayın

Bölümler düzenlenmiş hâliyle yeniden paylaşılıyor. (Final dahil bütün bölümler eklenecektir.)

"Sorun ellerimdeyse, problem değil. Onlardan kolayca kurtulabilirim. Eğer sorun gözlerimdeyse, onları sonsuza kadar kapayabilirim. Ama ya sorun beynimdeyse? Bunu nasıl engellerim? ...Peki ya normal olan bensem ve hepiniz eksikseniz?"