Park Jimin krallığın gizli sırrıydı. Kimselerin görmesine izin verilmediği yüksek surların ardında tutulur, sakınılırdı. O gizli bir mücevher, saklı bir hazineydi, yıllar önce henüz doğduğunda; bir cadının gazabıyla gözlerine gömülen Minya'ların bedelini ödüyordu. Ve Park Jimin, kralın en güçlü silahıydı. Oysa Prens silah olmak için fazla küçük, fazla güzel ve fazla özeldi. Günün birinde Jeon Jungkook isimli bir dolandırıcı, soytarı kılığına girdi. Yüksek surları aştı ve Kuzey Karolina Prensini kaçırmaya kalkıştı. Masal başladığında Minya fazla umutsuz, soytarı ise fazla kurnazdı. Bittiğindeyse hiçbirinden eser kalmadı. /MİNYA/ Şehir şehir, kasaba kasaba dolaşan bir sirk kumpanyası. Kumpanyanın içindeki akrobatlar, cambazlar, tek tekerlekli bisikletçiler ve sihirbazlar... Kumpanyanın içindeki Jimin ve Jungkook. Birbirinden eşsiz oyunların arkaplanında yapılan sahici büyüler ve onunla büyüyüp şekillenen bir aşk. Devrilen krallık, rayına konulması gereken bir plan... ヅ kapaktaki sanat; kaged640.tumblr.com

seni kendimden tanıdım çocuk; yüreği sürekli çiğnenen bir yol. gövdesi acılardan acılara köprü. biraz öfke, biraz umut, çokça onur olan kendimden. eğildim, öptüm yıkık alnından. uzaktın, kıyamadım sessizliğine. biraz daha dedim, içimden. biraz daha. gün olur onuru güzel çocuk, acı da yakışır insanın yüreğine.*

[jikook + 90'lar + twoshot] "Bu yıl, bana hayatımın en acımasız yazını yaşatmış olabilir. Ama en azından seni bana getirdi. Seni seviyorum Jimin. Bu, şimdiye kadar duyduğun en kötü şey değil mi?" Jimin notu göğsüne tuttu ve ağladı. Gerçekten, bu acımasız bir yaz olabilirdi. Ama tıpkı Jungkook'un dediği gibi, en azından ikisini bir araya getirmişti. - Taylor Swift - Cruel Summer twoshot (çeviri) fic ve yazar adı: cruel summer- taestylife

"Jimin ve Jungkook, bilinmeyen bir kaderle birbirlerine bağlanmış ve komşu olarak yetişmişlerdi. Ve büyüdüklerinde ise, her ilişki gibi, onlarınki de kaçınılmaz bir şekilde değişmişti." uyarı: Bu hikayede argo, cinsel içerik ve uyuşturucudan bahsedilmektedir. Thanks for permission! All rights belong to @bananacookies (ao3)

Jungkook ve Jimin aynı arkadaş grubundadır, Taehyung'un doğum gününde doğruluk-cesaretlik oynarlar, her şey bu oyundan sonra değişir. Credit: jikooklovers1 on twitter

Ayrılıkla biten aşkları jimin'in sekreter olması ile yeniden başladı... Başlangıç - 11 Haziran 2019 Bitiş - 7 Mart 2020

Eşcinsel olduğundan dolayı ailesinden şiddet gören jimin, bir gece yine şiddet görür. Bu onun için artık sınır olmuştur ve o gece evden kaçar. Aldığı fiziksel darbelerden dolayı daha fazla dayanamayan jimin, karşıdan karşıya geçmek isterken yolda bayılır ve Jeon's holdingin tek veliahtı olan jeon Jungkook onu görüp evine götürür.

180519 310121 Park Jimin'e göre hayatı berbattı. Ve annesini kaybetmesi ile hayata tutunması için bir sebep kalmamıştı. Şans eseri geldikleri kasabada hayatları bütünüyle değişti. Jeon için ise hayat motorlar, kadınlar ve içkiden ibaretti. Tabi bu Jimin'i görene kadardı. Jikook, Taegi ve Namjin içerir. #1 - Kookmin #1 - Taegi #1 - Jikook

"Odayı acı ile aydınlatabilseydik, şüphesiz çok ihtişamlı bir ateş olurduk." -Ada Limon, Bright Dead Things Sonsuza kadar beraber kalacaklarından adları kadar emin olan Jimin ve Jungkook New York City'ye taşınıp evlendiklerinde sadece 18 yaşındalardı. Dört talihsiz yıldan sonra ayrılmış ve bir daha birbirlerini görmemişlerdi. Tabi bu durum sadece Jimin Jungkook'un fotoğrafçı olarak çalıştığı şirkette manken olarak başlayana kadar sürmüştü. Hikayenin sahibi @eumorious adlı Ao3 kullanıcısıdır. Ben sadece çevirisini yapıyorum. Bu arada hikaye gidişatı biraz angstli, ama hikaye tamamen angst değildir.

[Tamamlandı] Bana ilk gülümsediğinde 4 yaşındaydı. Benim gerçeklerle tanıştığım yaştaydı. Annemin ölüsünü gördüğüm yaştaydı. Kaşlarımı çatıp yüzümü ona yaklaştırdığımda bile yüzündeki gülümseme silinmemişti. Başımı eğip ciddi görünmeye çalışarak sordum. -nasıl bana gülümsersin? Ellerini arkada bileştirip yerinde sevimli bir şekilde sallanmaya başladığında gözleriyle kapıdan birinin gelip gelmediğini sürekli kontrol edip duruyordu. Küçük çelimsiz bedeni her an kaçmaya hazır bekliyordu. Bir adım bana yaklaşıp fısıldadığında onun kadar cesur birini gördüğüm için şaşkındım ama sürekli kapıyı kontrol eden gözleri yüzünden cesareti yalnızca bana gibiydi. -Ben senin de kölenim ama sen baban gibi değilsin. Sen iyisin, değil mi? Henüz küçük olduğu için kelimeler ağzından sevimli bir şekilde çıkıyordu ve onunla ilk konuşmamız buydu. Parmağımı dudaklarıma götürerek ona sessiz olmasını işaret ettim ve ince kolundan tutup masanın altına çekiştirdim. Masanın altına gizlendiğimizde aşağıdan hala kapıyı kontrol ediyordu. Kolunu bırakmak istemiyordum ama morluklarından dolayı canını acıtacağımı düşünerek elimi çektiğimde iri gözleri benimkileri bulmuştu. Öncekinden daha sessiz bir şekilde ona cevap verdim. -Sakın kimseye bu dediğinden bahsetme. Başını salladığında elimi korkakça saçlarına götürüp karıştırdım. Karşısındayken ben ondan daha korkaktım. O ise gözlerini kapatmış gülümsemeye devam ediyordu. Benim ailem tarafından sürekli işkence görürken nasıl bana karşı bu kadar rahat olabildiğini çözememiştim ama babamın onun kulübeden çıkmasına izin vermesinden beri uzaktan beni sürekli takip ettiğini farkediyordum. Serçe parmağımı ona uzattığımda merakla bakınca onun da minik serçe parmağını tutup benimkiyle birleştirdim. -Bu günden sonra arkadaşız.