After being kidnapped and thrown into a VRMMORPG, 17-year-old Suzuki Mato must find the line between his real and in-game personalities before it kills him. ***** Following the death of his popular online persona, seventeen-year-old Suzuki Mato decides it's time to retire from professional VR gaming. However, his plans are abruptly cut short when he's kidnapped from his high school and forced to be a guinea pig for Genaco Gaming, the world's largest esports and entertainment company. Armed with nothing but his wit and a new online persona, he's thrown headfirst into the virtual reality of "Live No Evil," a VRMMORPG littered with overpowered bosses, secretive NPCs, and backstabbing gods. His mission? Find a way to conquer this new world and get back at the company that took over his life, all while avoiding 'Parallel' -- a condition that would make it impossible to separate his real and virtual personalities. Because in a world obsessed with VR gaming, Parallel means death, and Suzuki just doesn't have time for that... [Parallel Vol. 1 & Vol. 2 out now, Vol. 3 coming soon] Content/Trigger Warning: some transphobic language

-The story of a lost soul🏳️‍🌈 -داستان یک روح گمشده ژانر: فانتزی. تخیلی، ماجراجویی، تاریخی، عاشقانه شروع از : ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۱ وضعیت: آنگویینگ . . . +راجب هیولاها هم نوشتی؟ -معلومه که نه. این کتاب راجب منه نه هیولاها. اونا حتی واسم جذاب هم نیستن چه برسه بخوام راجبشون بنویسم. اومد جلو و خیلی یواش و محتاطانه گفت: من شنیدم اونا گوشت میخورن. سرمو بردم عقب و صورتمو با دستام پوشوندم. +گوشت حیوون! یعنی حیوونارو میکشن تیکه تیکه میکنن کباب میکنن میخورن! -بسه الان بالا میارم رو کل هیکلت. +تازه گوشت انسانم شنیدم میخورن. -از نظر اونا ماها هم یه جور هیولاییم. +ما چجوری میتونیم هیولا باشیم؟ تو والهالا همه نوع رنگ پوست و مو و چشم و قد و هیکلی هست. همه نوع گرایشی هست. هرکی هرجور بخواد داره زندگی میکنه. نه مرد سالاری هست نه زن سالاری. با کلی حیوون گوگولی زندگی میکنیم و کشاورزی میکنیم. ما هیولاییم یا اونا؟ به میز زل زدم و اروم‌ گفتم: یعنی اونا چجوری زندگی میکنن که از نظرشون ما هیولاییم؟... کاش تو همون جاهلیت بچگانه خودم میموندم... کاش هیچوقت جواب سوالمو پیدا نمیکردم...