Bir gün hasta haliyle villalarında çıkan çatışmayla birlikte kaçmaya çalışırken yıllardır peşlerinde olan mafya lideri Karan Kızıltuğ ile göz göze gelen Ahu, sahte bir kimlikle saklanıyordur. Ölü gösterilen bu kızı ve ailesini öldürmek için arayan mafya lideri, hem kızın ailesini bulmak için kızı kaçıracak hem de geçmişinin acı dolu intikamını almak için kızın zihnini yıkayarak türlü oyunlarla onu pisliğine alet edecektir... *** "Nefretten aşk doğamaz demiştin." dedim tüm uzuvlarım acıyla sızlarken. "Haklıydın. Biz nerede başlarsak orada biteriz. Nefretin benim sonum olmasına izin vermeden ben kendi sonumu yazıyorum." "Yapma Savcı." dedi ben silahla ateş etmeden hemen önce. "İnsanlar yanılır ama ben yanılmaz demiştim ya sana, ilk defa haklı çıktın. Yanıldım. Nefret aşka dönüşürse şayet, o adamı kimse tutamaz. Aşk gerçekten her şeyi yenebilecek olan tek duyguymuş çünkü." "Duygulara yeri olmayan sen mi söylüyorsun bunu? Aşk nedir bilmiyorsun bile!" "Evet!" dedi bağırarak. "Aşk nedir bilmiyorum, tek bildiğim senin yanında kendimi kaybettiğim. Kalbimin hızlanmasını sağlayan, tek bir gülüşünle bana tüm dünyayı yaktırabilecek güce sahip olan tek kadın sensen ve buna aşk denmiyorsa ben hastayım Savcı. Ben yenildim." Bu cümlenin devamını duymaya hazır değildim. "Ben senin yenilmeni beklerken, ben sana yenildi-" Başımı ağır ağır sallarken cümlenin devam etmesine izin vermeyerek, acımadan iki el silah sesinin duyulmasını sağladım. Bedenim yere kapaklandı.

"Bu senin düğün istemeyen halin miydi?" diye sordu Yavuz duruşunu bozmadan. Nefesini düzene sokmaya çalışan İnci "Sana nikahı bastım diye dans ettim bu kadar, evet." dedi dalga geçerek. Bir şey söylemedi Yavuz. Önündeki su dolu şişeye uzanıp bardağına doldurdu, fakat doldurduğu suyu eline alamadan İnci'nin bardağı kapıp kafasına dikmesiyle sabırla yutkundu. "Sen nasıl bir manyaksın ben anlamadım ki!" Güldü İnci. "Nasıl bir manyak olduğumu çözebileceğin kadar kalmamayı umut ediyorum hayatında." diye yanıtladı Yavuz'u. Bedeninin duruşunu bozmadan boynunu çevirip kıza kısa bir bakış attı Yavuz. "Bir yerde kalabilmen veya ayrılabilmen için orada olman gerekir. Sen benim hayatımda değilsin." dedi ters sesiyle. Kıkırdayarak bardaktaki sudan biraz daha içip "E süper o zaman." diyerek ayağa kalktı İnci. "Hadi burada uslu uslu oturmaya devam et sen."

🎙️ "Burada Karga Timi Komutanı konuşuyor... Kod adı 'Öğretmen Hanım'. Tekrar ediyorum: Kod adı Öğretmen Hanım." Elif donakaldı. Gözleri büyüdü. Dudakları aralandı ama kelime çıkmadı. 🎙️ "Senin adını ilk kez kalbimde yankılanırken duydum. Bugün birçok çağrı aldım... Ama en çok, senin sesini duymak istedim." Gözyaşı birikmeye başlamıştı bile. 🎙️ "Frekansını değiştirme, olur mu? Çünkü benim yayınım sana sabitlendi. Kabul edersen, bu istasyon sonsuza kadar senin olur." O anda kapı çaldı. Radyo sustu. Elif nefes bile almadan kapıya yürüdü. Parmaklarını kapı koluna götürdü ama çevirmedi. Sadece sordu: Elif (kısık sesle): "Bu yayını açmak... ne anlama gelir?" Kapının ardından tanıdık ses geldi, bu kez telsizsiz ama kalpten: Fırat: "Sonsuza dek aramayı değil, birlikte çalmayı seçmek demek." Elif kapıyı açtı. Fırat karanlıkta duruyordu, sade bir siyah mont giymişti, elinde küçük taşınabilir telsiz. Gülümsedi. Fırat: "Cevabın nedir? Bu frekansı birlikte çalmaya var mısın?" Elif gözleri dolu dolu, ama yüzü gülerek başını salladı. Sonra bir adım attı, kollarını Fırat'a doladı. Elif: "Frekans sabitlendi, Komutan." Ve o an, telsiz sessizdi... ama kalp ritimleri aynı dalgada atıyordu.

1970'lerde köyde geçmektedir. Sıcak kolları ile sarıp sarmaladı onun yanında cılız ve küçük kalan bedenimi. Buz gibi günahlarım onunayken yerle yeksan oldu. Kimsesiz ruhuma yabancılaşmadan öksüz bedenime sahip çıktı , yalnız onun yanındayken ruhum başını bir evi sokabildi. Beni sokaklarda kaçtığım insanlarla mücadelem ile yalnız bırakmadı koca yüreği ve kudretiyle. Ama bunu yaparken kendine aşık etmeden de alı koymadı. İyilik mi yaptı kötülük mü anlayamadım. Göğüs kafesim bana dar gelmeye başladı. Oraya kocaman bir adam sığdırmak elbette kolay olmayacaktı. Kapak Tasarımı: @mithraae #tarihikurgu6

Çaresizlik içinde attı adımını karanlığa kadın.Dudaklarından firar eden arsız soluklar,avuçlarında ürkek bir kuş gibi çırpınan bir kız çocuğu eşlik ediyordu ıssız sokaklarda.Koştu,daha çok koştu bir zamanlar kaçtığı yere şimdi koşarak gidiyordu. Duygudan yoksundu adam.Bakışları da kalbi kadar buzdandı.Tenine dokunan tenle eridi,yandı,yaktı.En sonunda eğilmez adam sevginin büyüklüğüne eğdi başını. Adam acımasızdı,kadın merhametin ta kendisi. Adamın nasırlı avuçları kan kokuyordu,kadının gül bahçesi. Siyah kadar asildi adam,karanlık..Beyaz kadar temizdi kadın güzel. -Sende benim gördüklerimi görecekler diye korkuyorum.Yalnız benim ol,yalnız ben bileyim dudağının kenarındaki o iki çukuru kadın. Sevmeyi bilmeyen bir adamın sevgiyle imtihanı...LÜTUF..

"Sana her yaklaştığımda," dediğinde başını eğip dudaklarını usul usul kulağımın kenarına getirdi. Nefesi resmen nefesimdeydi. Bu çok fazlaydı.. O gecekinden daha farklıydı bu. Yirmi iki yıllık ömrümde tanıdığım Kerim abi değildi bu karşımdaki adam. "Benden sanki bir vebalıymışım gibi bir canavarmışım gibi kaçışın," sıcak nefesi önce kulağıma sonra boynuma çarptı. Gözlerim artık kendiliğinden kapandı. İşkenceden beterdi bu durum. Biz şu an ne yapıyorduk? Cümlesini tamamlamadan son kez derin bir nefes çekti ciğerlerine. Bunu yaparken burnu benim kulağımın tam üstünde, saçlarımın tam başlangıcındaydı. "Şu koskoca bedenimi bitirdi, tüketti Işıl." baştaki cümlenin amacından sapan bu cümle de ne demek oluyordu? Neler söylüyordu bu adam, neler hissettiriyordu bana!? Dudaklarının arasından usul usul bıraktığı kısık nefesler saçlarımın arasına vurduğunu ve onları yavaşça havalandırdığını hissettim. Tüm tüylerim havaya kalktığında yeni doğmuş bir bebeğin açmaya çalıştığı gözleri gibi bende araladım gözlerimi ve dudaklarımın kıyısına vuran bir hevesle mırıldandım. "Kerim a-" "Şşş," titreyerek söylemeye çalıştığım sözler bıçak gibi kesildi, irkildim. Tüm bedenime etkisi altına alan bir ürperti yayıldı. Tüm hislerim öyle bir karmaşıklığa gömülmüştü ki ne hareket edebiliyor, ne de buna itiraz edebiliyordum. O ise göz kapakları birbirine geçili, sanki boşlukta sallanıyor gibiydi. Sanki bir hayalin içindeydi ve o hayalde yalnızca ikimiz vardık. Sonra bir an kapalı göz kapakları titredi. Nabzım her geçen saniye hızlanıyor, bana yaşam alanı bırakmıyordu. Ama meğer ben daha hiçbir şey duymamışım ki. Zira saniyeler sonra duyduğum Kerim abinin işkenceden farksız pürüzlü sesi canı çekilen parmaklarımın tutunmak amacıyla bir yerlere savrulmasına sebep oldu. "Abi yok, artık abi yok güzelim."

Kitap olacağı için bölümlerin bir kısmı kaldırılmıştır. 🌱 "Sen benden uzak durabilecek misin?" dediğimde sesim kısıktı. Bedeni gerilirken devam etmeye zorladım kendimi. "Bak," deyip elimi çenemin üstündeki elinin üstüne yerleştirdim. "Elin tenimde gözün gözümde." Gözlerindeki ifade kararırken yüzümü biraz ona doğru yanaştırdım. Dudaklarımız arasındaki mesafe öyle azdı ki... Dudakları yavaşça dudak kenarıma dokundu. Nefes nefese kalmış bir vaziyette, daha fazlasını istiyor, elleri arasında milyonlarca parçaya ayrılıyordum. Gözlerim kapanırken dudağımın altındaki çizgiyi öptü. "Ben seni tüketirim, ben seni yeşertemem Zeynep. Sen benden yeni filizlenen bir çiçeği koparıp atmamı istiyorsun. Yapamam be Zeynep. Yapamam. Bunu sana da kendime de yapamam." 🌱 Amcası tarafından geneleve satılan Zeynep Kızıl, başına kötü bir şey gelmeden önce İstihbaratçı Vural Alazoğlu tarafından kurtarılır. Geçmişindeki acılardan sıyrılamayan Vural, Zeynep'in hayatına bir ışık gibi doğmuştur. Zeynep kalbini Vural'a kaptırdığında kendini aşk ve tutku dolu bir ikilemin ortasında bulur.

"Söyle bana KİMSİN SEN?" Korkuyordum... "B-Ben anlamıyorum" ağzımdan sadece bu kelime çıkabildi. " Neden sürekli karşıma çıkıyosun?" Sesi o kadar gür çıkmıştı ki olduğum yerde sıçradım. Birkaç adım geriye gittikten sonra kafamı kaldırdım ve karşımdaki adama baktım. Gözlerinde anlam veremediğim bakış beni korkutuyordu. "B-ben gerçekten anlamıyorum. Ne demek istediğinizi anlamıyorum" Gözlerine bakıp söylediğim bu kelime ile daha da sinirlendi. Elimdeki tepsiyi hızlıca kavradı ve duvara fırlattı. "BANA YALAN SÖYLEMEEE!! SENİ DAHA KAÇ KEZ UYARACAĞIM..?" Bu söylediği sözle ağlamaya başladım. Ben ne yapmıştım bu adama bana neden böyle davranıyordu. Uras TÜRKOĞLU & Öykü ÇETİN Sizce kendini karanlığa adamış herkesin korkulu rüyası Uras TÜRKOĞLU mu? Yoksa hayatın bütün zorluklarına karşı ayakta durmaya çalışan Öykü ÇETİN mi? Kazanacak... Başlama Tarihi:03.08.2019

Karakolun önünde ki heybetli bedeni heyecanımı ikiye katlıyordu adeta. Geniş omuzlarını sarmalayan deri ceketi ona ayrı hava katmakla kalmıyor, tüm bakışları üzerine toplamayı başarıyordu. Karşısında ki meslektaşına bir şey söyleyip eliyle omzuna bir kaç defa vurdu. Ben hâlâ olduğum yerde onu izliyordum. Başını ansızın yavaş bir şekilde etrafta gezdirdi ve gözleri, gözlerimle buluştu. Bedenimi bir ürperti ele geçirdi, nefesim kesildi sanki. Bakışlarını çekmeden bana doğru seri adımlarla ilerlemeye başladı. Bu sırada ayaklarım benden bağımsız ona doğru ilerliyordu çoktan. "Veda..." diye seslendi bana yaklaşmaya devam ederken. Adımlarını sonlandırıp tam dibimde durdu. İçimde ona karşı oluşan duygulara engel olamıyordum, daha doğrusu olmak istemiyordum. O an içimden geleni yapmak istedim. Sonunu düşünmeden, kendi isteğim doğrultusunda. Parmak uçlarımda yükselerek kollarımı boynuna sıkı sıkı sardım. Şaşırdığını gerilen bedeninden hissedebiliyordum fakat umursamayarak burnumu boynuna koyup derin bir nefes çektim. Hemen sonrasında belimi sıkı sıkıya kavrayan kollar yüzüm de bir gülümsemeye sebebiyet verdi. "Uzun zamandır..." diye fısıldadı saçlarıma öpücük kondururken. Ardından beni daha sıkı kavrayarak bedenine hapsetti ve devam etti. "Bu anı bekliyordum..." ... Başkomiser Cihat Karaşah ile Veda'nın hikayesi...

Bir mahalle klasiği... Sevdayı da aşkı da tutkuyu da deli gibi hissedip kendinizi kaybedeceğiniz bir hikaye... ~ " İlk başta bizimkiler Bukre de Bukre diye tutturduğu için açıkcası kabul etmiştim ama " Derin bir nefes çekip tekrardan gözlerimin içine baktı öyle derin öyle içten bakıyordu ki titrekçe gülümsedim ona cesaret vermek istercesine adeta ve devam edip sözlerine kalbimi yerinden oynattı. " İyi ki burdayım. Sendeyim.Seninleyim. İyi ki... ####