"Her kirpiğini," dudaklarını göz kapaklarıma bastırdı, küçük öpmeleri hassaslaştı. "Gözlerinden kayıp, saçlarına ulaşan yaşların yaktığı her teli seveceğim." - Geçimini sağlamak için yaşlı adamları dolandıran genç kadın, bastığı yaş tahta sayesinde cenazesine katıldığı, üstüne toprak attığı, sürekli mezarını ziyaret ettiği çocukluk arkadaşının aslında ölmediğini hatta o kişinin kocası olduğunu öğrenir. (+18) olumsuz örnek olabilecek davranışlar içermektedir. 10.09.2021 Kurgusu tamamen bana aittir.

"Var mısın lan iddiasına? İçindeki eşcinsel benim için çıkacak." Not: Biraz küfür, azıcık mizah ve -yorumlardan hareketle- gerilim içerir. Not 2: Lütfen, rica ediyorum Teen Wolf içerikli yorumlar yapmayın.

"Yanlış yere gelmişsin. Ben, bebeğe baba değil; bakıcı arıyorum." 31.05.2020

"Bir taksi gönderir misiniz acaba?"

Korkularının özüyle yüzleşmeye hazır mısın? | Wattys 2021 - "En Şaşırtıcı Olaylar" & "Paranormal" kategorileri kazananı Kentten uzakta, birbirine zıt iki ormanın çevrelediği sıra dışı bir kasabanın kalbinde canlanan Mer, yaşamın tüm hücrelerine dokuduğu planlar ile trajik bir gecenin sonunda birbirinden kopan beş kafadarın, korkularının özüyle yüzleşmek adına yaşadıkları macerayı konu ediniyor. ... Yirmi beş sene önce bir gece, Sarabandeli gençlerin seneler içinde biriktirdiği merak dürtüleri sonucunda, kasabanın duvarlar ördüğü mistik orman konusu açılır. Gizemli bir defter, sorularının yanıtını doğaüstü bir serüvenle yanıtlar. Fakat hiçbiri, yaşamın ustaca kurduğu tehlikeli labirente girdiklerinin farkında değildir. Birbirlerine en sıkı bağlandıkları günün gecesinde, labirentin en travmatik yoluna saparlar. Senelerin ardından geçmişe sünger çekmeyi başaran Anthony, Ophelia, Celestia, Raphael ve Sirius'un hazırlıksız kavuşmaları, kurdukları tüm illüzyonları altüst eder. Çeyrek asrın sonunda ellerine geçen kadim sayfalar, tehlikeli ve doğaüstü serüvenlerinin son perdesi için Sarabande'nin mistik ormanına dalmalarını sağlar. Labirentin ucunda onları bekleyen derin bir gerçek vardır.

Zweig bu novellası'nda bir kadının yaşamını bütünüyle değiştiren yirmi dört saatlik deneyimini anlatırken, insanda içkin saplantıların ve dayanılmaz arzuların sınırlarında gezinir. Özgürce ve tutkuyla içgüdülerinin peşine takılan bir kadının bu kısa ve yoğun hikâyesi, kadın kalbinin sırlarına ermiş ustanın kaleminde olağanüstü bir anlatıya dönüşür. Yapıtı için mekân olarak muhteşem atmosferiyle Fransız Riviera'sını seçen Zweig, 1920'li yılların sonlarında Avrupa'nın "kibar" tabakasının ikiyüzlü ahlak anlayışına yönelik eleştirel tavrıyla dikkat çeker.

Olağanüstü Bir Gece, seçkin bir burjuva olarak rahat ve tasasız varoluşunu sürdürürken giderek duyarsızlaşan bir adamın hayatındaki dönüştürücü deneyimin hikâyesidir. Sıradan bir Pazar gününü at yarışlarında geçirirken, belki de ilk kez burjuva ahlakından saparak "suç" işler. Böylece yeniden "hissetmeye" başladığını, kötücül ve ateşli hazları olan gerçek bir insan olduğunu fark eder. İçindeki haz dolu esrime, aynı günün akşamında onu gece âleminin son atıklarının arasına, "hayatın en dibindeki lağımlara" sürükleyecek, varış noktası ise ruhani bir uyanış olacaktır.

Uyan Vanessa. Ruhuna gizlenen, irislerine yansıyan gücün farkına var. Aç avuçlarını, çevir semaya. Kapat gözlerini, ruhundan geçen kelimeleri fısılda. Sen yaratılmış olansın. Sen Tanrı tarafından kutsanarak yaratılmış olansın. Sen onun için yaratılmış olansın. Kalk Vanessa. Kutsandığın güce bürün. Kalk ve gözlerinin yıkandığı renge bak.

Tek sığınağı sessizlik olan adamın yuvasını, varlığımla darmadağın edişimin hikayesiydi bu. Silâhları en masum oyuncaklarıydı. Ve o, tehlikeli oyunlar oynamayı çok severdi. Mercanı anımsatan, yeşile kaçan ve denizde boğulan derin bir göz rengi vardı. Ona attığım her adımı karanlığa gömer, beni sessizliğine hapsederek eğitirdi. Fakat uğruna susmak, dilime düşen tüm kelâmlara değerdi. Elzem'in tenha sokaklarının karanlığında, gözlerimi varlığına açtığımdı o. Cehennemimdi o şehir. Ve sahibi olan o gaddar şeytana aşık olmuştum. Ama bilirdim ki şeytan dediğim o adam, herkese sağırken bir beni duyardı. Ben bu şehre esirdim. Ben Sessizliğe Esir'dim. Ben İzel Korhan, tek sığınağı sessizlik olan o adama, esirdim.