Τυχαία βρέθηκαν ναυαγοί... Εκείνη κινδύνεψε να πνιγεί από τα θηριώδη κύματα και εκείνος έτρεξε να την βοηθήσει. Οι σχέσεις τους από την αρχή τεταμένες. Οι ιδεολογίες και τα πιστεύω τους δεν συναντιούνται πουθενά, εκείνος είναι ένας άνθρωπος με εντελώς ελεύθερα πιστεύω και ανέμελες πεποιθήσεις, εκείνη αντίστοιχα είναι ένας χαρακτήρας συνεσταλμένος και προσγειωμένος που σε καμία περίπτωση δεν αντέχει τον άνθρωπο που είχε την ''τύχη'' να είναι ναυαγοί στο ίδιο νησί! ...μοιραία όμως, όταν γυρίσουν πίσω στον ''πολιτισμό'' ο καθένας ξεχωριστά θα λησμονεί βαθιά μέσα του αυτές τις λίγες και ανέμελες μέρες σε αυτό το έρημο νησί μακριά από όλους και από όλα. Μα το ποιο περίεργο θα είναι... το ότι ο ένας θα σκέφτεται τον άλλο... © 2016 - DON'T COPY THE STORY. ✔

Η Ζωή, μια νέα κοπέλα, σπουδάζει εδώ και λίγο καιρό σε μια μεγάλη πόλη. Η ζωή της είναι ήρεμη μέχρι τη στιγμή που γνωρίζει τον Μάρκο. Όμορφος, άκρως επικίνδυνος και ο μεγαλύτερος φόβος όλων, κανείς δεν τόλμησε να του αντισταθεί. Κανείς... Εκτός από τη Ζωή. Ανακοίνωση: έχουν γίνει αλλαγές στα κεφάλαια, λόγω γερής δόσης cringe που έλαβε η συγγραφέας όταν τη ξανά διάβασε μετά από 10 χρόνια.

Άννα και Άρης. Αυτή; Ήσυχη, ντροπαλή, το καλό κορίτσι που κρύβει την ομορφιά της κάτω από φαρδιά, άκομψα ρούχα και παλιομοδίτικα γυαλιά. Αυτός; Δυναμικός, γυναικάς, κούκλος και τρομερός στο κρεβάτι. Η φαντασίωση κάθε γυναίκας. Τι θα γίνει όταν διασταυρωθούν οι δρόμοι τους; Πως θα αντιμετωπίσει η Άννα όλες τις πονηρές σκέψεις που κάνει για τον Άρη; Ισχύει αυτό που λένε ότι τα ετερώνυμα έλκονται; Ή θα προκαλέσουν απίστευτο πόνο ο ένας στον άλλο με αποτέλεσμα να ραγίσουν μια για πάντα οι καρδιές τους; Ας το ανακαλύψουμε παρέα μέσα από τα μάτια της Άννας. *** "Είσαι ένα τέρας!" "Αν είμαι τέρας, χρειάζομαι την πεντάμορφη μου!"

«Αν εσύ δεν είσαι το κόκκινο, εγώ δεν είμαι το μαύρο. Κι αν μέλλει από το χέρι σου να διαλυθώ, τότε θα το δεχτω, σαν την πιο απόλυτη, ηδιστη και ολοκληρωτική καταστροφή μου.» (Ι) ΜΕΡΟΣ : «Υπάρχει κάτι για το οποίο θα ρίσκαρες την ζωή σου;» Ανασήκωσε το σώμα του στο κάθισμα. Περιεργάστηκε μερικά δευτερόλεπτα την ψηλόλιγνη μορφή της που έστεκε ακέραιη στο σκοτάδι και ύστερα της απάντησε. «Θα έδινα μέχρι και την ψυχή μου για να σε δω να καταστρέφεσαι.» (ΙΙ) ΜΕΡΟΣ : Η ύπουλη μορφή του χάους παραμόνευε, κοιτούσε με φθόνο την ελπίδα. Αδημονούσε να αναδειχτεί για μια φορά εκείνο νικητής. Το μαύρο του άρχισε να βρυχάται. Το κόκκινο της άρχισε να φθυρεται. (ΙΙΙ) ΜΕΡΟΣ : «Έχασες. Θυμήσου, όταν εγκαταλείπεις την βασίλισσα με τέτοιο τρόπο, υποχωρείς.» «Όχι! Ένας βασιλιάς δεν εγκαταλείπει ποτέ! Και εγώ δεν έχω μάθει να υποχωρώ σε τίποτα. Αντιθέτως. Ένας βασιλιάς, κάνει τους άλλους, να εγκαταλείπουν.» Ένοχη απόλαυση - Ολική καταστροφή Don't copy girlwhol0vesbooks© 2021 Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

"Θα συμετειχεις ρε μαλακα;" Ακουσα την φωνη του Χρηστου απο διπλα μου. Πηρα μια τζουρα απο το τσιγαρο μου και τον κοιταξα. "Και για εξηγησε μου λιγο ξανα τι θα παιξει;" "Την βλεπεις εκεινη τη γκομενα εκει απεναντι; ωραια κοπελα αλλα δυσκολη. Ακουσα εχει πληγωθει ασχημα απο εναν φλωρο και γιαυτο ειναι ετσι" "Μπες στο παρασυνθημα" τον διεκοψα. "Καλα. Οποιος απο μας καταφερει να την ριξει θα περασει πολλα χρονια ευτυχιας. Λοιπον;" Καθησα και το σκεφτηκα για λιγο. Δεν θελω να παιζω με αισθηματα των αλλων, αλλα αυτο εκανα παντα. "Μεσα" ειπε αποφασιστικα. "Σου ειπα πως ειναι δυσκολη" Γελασα ελαφρως. "Αγορι μου, καποιοι ειμαστε γεννημενοι για τα δύσκολα "