Εκείνη μόλις είχε μπει στο σπίτι... Αυτος καθόταν στον καναπέ και σηκώθηκε μόλις κατάλαβε ότι είχε γυρίσει. «Που ήσουν;» Την ρώτησε θυμωμένος. Του έριξε ένα αδιάφορο βλέμμα και προχώρησε προς το δωμάτιο της χωρις να απαντήσει στην ερώτηση του. Ενιωσε το χέρι του να σφίγγει το δικο της. «Σε ρώτησα που ήσουν» της είπε ξανά. «Με πονάς» είπε εκείνη και τράβηξε το χέρι της. «Πες μου που ήσουν» είπε. «Όπου θέλω» του απάντησε. «Πάλι μαζι του ήσουν;» Είπε και αυτή την φορά ο θυμός του ήταν μεγαλύτερος. «Να μην σε νοιάζει» του είπε φανερά ενοχλημένη. «Απάντησε μου τώρα...Ήσουν μαζί του;» Είπε και την κόλλησε στον τοιχο. «Και αν δεν σου απαντήσω τι θα γίνει; Ποιος είσαι εσυ που θα μου λες τι να κάνω και ποτε και με ποιον ειμαι;» Του είπε φωνάζοντας. «Τώρα θα σου δείξω ποιος είμαι» της ειπε και πριν προλάβει να απαντήσει ένιωσε τα χείλη του να πιέζουν τα δικά της. Cover by: @LittleBlackBubble62

"Σταματά να με ακολουθείς" του ψυθιριζω. Έχει μπει στις γυναικείες τουαλέτες και αν τον δει κανένας εδώ θα πάρει αποβολή " Όχι μέχρι να μου πεις τι ήταν αυτό που είπες" απαντάει και με πλησιάζει ακόμα πιο πολύ "Τίποτα πάνω στα νεύρα μου το είπα" Του απαντάω προσπαθοντας να τον απομακρύνω " Πάνω στα νεύρα μας δεν λέμε σε θέλω" απαντάει ψιθυριστά κοιτοντας τα χείλη μου "Κι όμως γίνεται" "Απλά Σκάσε Άρια" λέει και τα χείλη του ακουμπούν προσεκτικά πάνω στα δικά μου. Συναισθήματα και πάθος κρύβονται πίσω από αυτό το φιλί Με ένιωθε πάντα ως την αδελφή του κολλητού του. Και εγώ το ίδιο.... Ήταν πάντα ο κολλητός του αδελφού μου. Όταν όμως με βοήθησε εκείνη την νύχτα άλλαξε στα μάτια μου. Όταν ήρθαμε πιο κοντά συναισθηματικά ένιωθα πως είχα βρει αυτο που έψαχνα από την ηλικία τον 17 πως θα ζούσαμε μαζί χωρίς προβλήματα με πολλούς τσακωμούς άλλα με περισσότερο έρωτα... Υπήρχε όμως ένα πρόβλημα Ήταν ο κολλητός του αδελφού μου Το βιβλίο είναι το πρώτο που έγραψα οπότε συγχωρέστε με για τα ορθογραφικά και την μπερδεμένη πλοκή