මට දැන් තියෙන්නෙ තීරණ දෙකයි.. ඒ.. මං ඉන්නවද මැරෙනවද කියන එක.. මං ඒ තීරණ දෙකම ගන්න ලෑස්තී....

පුංචි වස්තුව උබට ආදරෙ කරන්න මොකටද හේතුවක්.. උබ කියන්නෙම අහේතුවකට ඇති උන උමතුවක්..... අභීශ්වර (අභීර්ය + කේශුවර )

(උබ කියන්නෙම drug එකක් මේ අභීට ඕනවටත් වඩා ඕන වෙන )

සද එලිය පොලවටයි හිමි වූයේ....

"මිනිස්සු ආදරේ කරන්න හරියටම ඉගෙන ගන්නෙ කොහෙදිද දන්නවද? දැණුන තැන අහිමි වුන පළවෙනි තත්පරේ ඉදන්..." "නොහිතන වෙලාවක නොහිතපු විදියට උබ මගේ හිත හොරකම් කලාට ..උබට බැරි උනා ඔය ඇස් මග ඇරලා දාලා මට හුස්ම අල්ලන විදිය කියලා දීලා යන්න..." "උද්දච්චයි...ඒත් මගේ ඇස් දැනටමත් ඒ උද්දච්ච හිත ඇතුලෙ ගිලිලා ඉවරයි..." "ප්‍රශ්නය තමන්ගෙ වෙනකම් උත්තරේ දාර්ශනිකයිලු...කවුරු කෝම කිව්වත් දැණුයි මට තේරෙන්නෙ කොච්චර බරපතළයිද කියලා තනි කොන් ප්‍රේමය...🤍" "අවාරෙක පිපුණත් දසන්තයට සුවද දීපු මලක් උබ..." චොක්ලට් පාට තැවරුන දුම් නගින කෝපි කෝප්පෙ පැත්තකින් තියපු මම ගැටපිච්ච මලක් පොත් පිටු අතරෙ රදවලා ..අහසත් බර කරගෙන වහින වැහි පොද පේළිය දිහා බලලා දිග හුස්මක් පිට කලේ...අහම්බෙන් හෝ නැවත දිනෙක ඒ ඇස් මුණ ගැහෙන්න කියලා ප්‍රාර්තනා කරන ගමන්...❤️ _ආයු අභිලාෂ් කේශුවර ආදිව්_✨️❤️

"ඔයා වෙව්ලනවා. ටිකක් රිලැක්ස් වෙන්න.. " ගැඹුරු හඬකින් ඒත් ⁣මට විතරක් ඇහෙන ගානට එයා කතා කරා. මගේ හුස්ම වල සද්දේ වැඩි වුනා. එයාට ඇහෙන තරමට ඒ හූස්ම වල සද්දේ වැඩි වුනා. මෙච්චර කල් මම දිහා බැලුවේ නෑ කියලා හිතපු කෙනා. මාව දන්නෙවත් නැතුව ඇති කියලා මම හිතපු කෙනා මගේ අතින් අල්ලන් හිටියා. මට තවදුරටත් මගේ ඇගේ ශක්තියක් තියනවා කියලා දැනෙන්නැතුව ගියා. ඒත් මම පුලුවන් උපරිම ශක්තිය දාලා වට පිට බැලුවා. මට දැනගන්න ඕන වුනේ අපි දිහා කවුරුම හරි බලන් ඉන්නවද කියලා. මොකද මම කොච්චර යේනුකට කැමති වුනත් මොනතරම් ආදරයක් එයා වෙනුවෙන් මගේ හිතේ තිබුනත් මට බය හිතුනා මේ දේ කවුරුම හරි දකී සැක කරයි කියලා. "බය වෙන්න එපා කවුරුත් නෑ. "

නගරය පුරා බිහිසුණු ලෙස මිනීමැරුම් කරන දාම ඝාතකයෙක්....... මිනීමැරුම් පිළිබඳ පරීක්ෂණ කරන පලපුරුදු රහස් පරීක්ශකයෙක්....... මිනීමරුවාට ගොදුරු ඌ තම බිරිද වෙනුවෙන් සාධාරණයක් ඉටු කිරීමට උත්සහ කරන තරුණයෙක්..... ඉතින් ඔවුන්ට හැකිවේවිද මිනීමරුවා සොයා ගැනීමට.....ඔහුට සාධාරණයක් ඉටු වේවිද.....ඔවුන්ගේ ඉරණම කෙසේ වෙනස් වේවිද...............

welcome to the zombie world .❤️ let's play the real zombie game ..👍😍