Gözlerini Açtığında Dünya Eskisinden Çok Farklı Bir Yer Haline Gelmişti. Herşeyden Habersiz Kahvesini Yudumladı Ve Televizyonunu Açtı. Televizyondaki Haberler Onu Korkutmuştu Fakat Gerçek Olabileceğine İhtimal Vermiyordu. Birden Kapıdan Yumruklama Sesleri Geldi, Doğruca Kapıya Yöneldi Ve... -------- Heyecanı Tüm Damarlarınızda Hissedeceğiniz Ve Korkuyu Tadacağınız Bir Hikaye... #Wattys2015 Zombi:İnsanlığın Sonu... Hiçbir "Ölü" İnsandan Acımasız Değildir. #Wattys2014 Copyright © 2014. all Rights Reserved

Dünya'nın en iyi 3 dizisinden biri olan The Walking Dead'ın Türk versiyonudur. Dizi ile çizgi romanla ilişkisi fazladır. Ama karakterler Türk ve yaşanan olaylar farklıdır. Küresel bir facia insanoğlunun sonu oldu. Ölümcül virüs hava yoluyla tüm insanlara bulaştı. Ardından ölen insanları, genç yaşlı demeden tekrardan canlandırarak tek amacı insan ve hayvan yemek olan yürüyen ölülere dönüştürdü. Geriye ne ülke, ne hükümet ne de ordu kaldı. Hayatta kalmayı başaran insanlar bir araya gelip güçlü gruplar oluşturmaya başladı. Oldukça kötü olaylar yaşayan Barış ve arkadaşları her şeyi arkalarında bırakarak rahat bir nefes almak için güvenli bir yer arayışına girerler. Güvenli bir yer var mıdır? Yoksa insanoğlu gerçekten yok oldu mu? Sezon Sayısı - 2

Koca sema, diz çöktü gözlerine. Ay bembeyaz parlak tenin yanında soluk kaldı, yıldızlar gökyüzü kadar karanlık olan saçlara meydan okudu. Bulutlar ağladı, yağmur selam verdi kanlı ellere. Kalplere sis çöktü, güller boyun büktü üzerinden çıkmayan kan kokusuna. Ve dinledi toprak sözlerini. "Saçların kadar uzun ve güzel olsun ömrün Küçük Yalancı." Dedi adam, ama kesti kadının saçlarını kendi elleriyle, kıydı sevdiğinin ömrüne. "Hiçbir yere gitmeyeceğim sevgilim..." Dedi kadın, ama tutmadı sözünü, kıydı sevdiğinin aşkına. Sevdiği kadınları bir bir kaybeden acımasız katil, Akın Korel. Sevgiden yoksun kurak bir kalp ve o kalpte açan beyaz bir papatya. Kendi döktüğü göz yaşlarıyla büyüdü, getirdi baharı. Kimse fark etmedi onu. Güllere ulaşılmak isteyenlerce ezildi, yine döktü göz yaşlarını. Adam fark etti solan papatyayı, aldı ellerine. Ama öldü beyaz papatya. Muhteşem bir koku sardı etrafı. Ölü bir çiçek hiç böyle güzel kokar mıydı? Yaşadığını sandı, sevindi adam. Ama bilmiyordu papatyaların ölünce koktuğunu. Öğrendiğinde ise artık çok geçti...