Aras Öztürk, bir elinde silah bir elinde intikam şarabı kalbinde ise sarı oğlanını taşıyordu.

düzyazı/texting' aras'la teoman aynı okulda olmalarına rağmen birbirleriyle pek muhattap olmazlar. ancak gece olduğunda ve herkes uyuduğunda, ikisinin paylaştıkları bir sır vardır.

Teoman Akkaya, her fırsatta kavga edip sataştığı Aras Öztürk için kapalı kapılar ardında dizleri üzerine çöküyordu. - - dom aras x powerbottom teo - brat x brat tamer - enemies with benefits tw! - YETİŞKİN İÇERİK - CİNSEL İÇERİK - +18 İÇERİK - SIKINTILI İÇERİK

Teoman hiç kimseye bağlanmazdı. Aras ise zaten kimsenin yaklaşmasına izin vermezdi. Ama bazı hikâyeler, 'olmaz' denmesine rağmen olur. (Omegaverse)

"Ben yüreğimdeki bu sızıya da, yüreğimdeki sana da bir isim bulamadım elma kurdum. O yüzden senin adın kavuşmak olsun." Kapak @Percexes <3

ali: mezuna kalmak zorundaydım ali: ama seninle aynı dört duvar arasında kalacağımı bilseydim tercih listemin en başına kars su ürünleri mühendisliği yazardım amk texting' boyxboy' küfür içerir hassas değerlere saygı minimum seviyededir #eşcinsel 1'11.10.20 #eşcinsel 1'17.10.20 #boyxboy 1'12.10.20 #boyxboy 1'20.08.21

Artık süre dolmuş, saat çoktan on ikiyi geçmişti. Fakat bu hikayede arabaya dönüşen balkabakları ya da fareden evrilen atlar yoktu. Zira gerçek dünyada saat on ikiyi geçtiğinde, herkes iblise dönüşüveriyordu. |Düz yazı&Texting|

los olvidados sabra gâly paidos texting/boyxboy

"Şiddetle başlayan hazlar, şiddetle son bulurlar. Ölümleri olur zaferleri, Öpüşürken yok olan ateşle barut gibi." diyen Shakespeare belki haklıydı bu sonesinde. Ancak istisnalar her zaman vardı ve var olacaktı. Bazı aşklar vardı ki; şiddetle başlasa da, düğümler dizse de aşığın boğazına ve bazen kırsa da onulmaz yerlerden, yine de başarırdı aşığın yüreğinde öldürmeden var olmayı. Sadece birazcık ölümün buruk kokusu kalırdı aşığın genzinde. Ara sıra o koku, ciğerine dolup telaşa düşürürdü aşığı. Ölüm korkusu yapışırdı yakasına. Sonra sevgilinin bir gülüşüyle içindeki cesetlerin üzerinde kan kırmızısı karanfiller açardı. Ciğerine dolan ölüm kokusu hala oradaydı ama artık karanfiller de bakiydi. Zaten aşk; risk almak, ya olursaları kuşanmak değil miydi?. Bazısının payına boyundan büyüğü düşüyordu sadece. Ve alınan her risk, aşığın kendisinden feda ettiği her parça, ölüme yazılan davetiyeye bir harf daha karalıyordu. Aşk; ince bir sıratın üstünde yürümekti. Ne kadar ağırsa sevdan, o kadar içli dışlı oluyordun ölümle. Nefeslerini ensesinde hissediyordun. Aşk; bile bile ateşe yürümekle, vazgeçmek arasında kalmaktı. Yürürsen yanacaksın, gidersen yarım kalacaksın. O yüzden küçüğüyle büyüğüyle her aşk biraz ölüm kokuyordu.

"Son yirmi iki saniye, kül kedisi." demişti. Söylediği şey ikimizi de güldürmüştü. "Bir sonraki baloda görüşmek dileğiyle." 08.05.2019