Malfoy ve Black iki ezeli rakip ve birbirlerinden nefret eden iki küçük çocuktur. Black'in 4. Sınıfta Harry'nin yerine arayıcı olmasından sonra Malfoy ve Black daha fazla vakit geçirmeye başlayınca ikisi de gerçekten birbirlerinden nefret edip etmediklerini sorgulamaya başlarlar.

Draco'nun eli bacağıma değdiğinde istemsizce sınıfta duyulacak bir biçimde tuttuğum nefesi bıraktım. Mcgonagall: iyi misiniz Bayan Potter Yn: iyiyim profesör sanırım biraz boğuluyormuş gibi hissediyorum. İzninizle bahçeye çıkabilir miyim? Mcgonagall : tabiki dikkat edin kendinize Draco: izninizle profesör onu yalnız bırakmayayım arkadaşımızın başına bir şey gelmesi. Profesör bizi onaylamasıyla çıkarken Harry'nin delici bakışları bizi paramparça ediyordu... ❕smut içerir ❕argo içerir

Weasley ailesinin yanında büyüyen, Slytherin kanı taşımasına rağmen cesaretiyle tam bir Gryffindor olan,Zeki, inatçı ve asla geri adım atmayan asi cadı:Lyra Vivienne black.... Karşısında ise safkan büyücü takıntısıyla büyümüş, kibirli, zorba ve kendini herkesten üstün gören saman kafalı:Draco Lucius Malfoy Birbirlerinden nefret ettiklerini söylemekten hiç çekinmiyorlar. Her karşılaşmaları yeni bir tartışmaya, her tartışmaları yeni bir savaşa dönüşüyor. Draco, Lyra'ya delicesine âşık olmasına rağmen bunu ne kendine ne de başkasına itiraf edebiliyor. Çünkü kelimeler yalan söyleyebilir... Ama gözler asla. Ve Draco Malfoy'un gözleri, Lyra Vivienne Black'e her baktığında gerçeği ele veriyor. Nefret ile aşk arasındaki o ince çizgide yürüyen, inatla inkâr edilen duyguların ve unutulmaz bir nefretten aşka dönüşen hikâye... bazı hisler ne kadar inkâr edilirse edilsin, eninde sonunda ortaya çıkmanın bir yolunu bulacaktır.....

"İnsanlar iki kafa, dört kol ve bacaktan yaratılmıştı. Ancak bu hayatı yaşanılmaz kılıyordu. Tanrı ise buna bir çözüm buldu. İnsanlar artık tek kafa, iki kol ve bacaktan oluşuyordu. Ancak Tanrı tek bir şeyi ayırmadı. Ruhlarını. Böylece iki ayrı insan tek ruhu paylaşmaya başlamıştı. İnsanları artık zor bir serüven bekliyordu. Ya aynı ruhu paylaştıkları insanı hiç bulamayacaklarsa? Ve o günden sonra insanlar her an ruhunu tamamlayacak insanı aradı." Kız buna inanıyordu. Ancak Tanrı'nın ona sunduğu hayatta bu imkansız geliyordu. Hayata güzel başlamadı ve güzel biteceğine inanmıyordu. O geceyse hayatı onun karanlığını bölen aydınlık kadar zıttı ona. Bir gecede hayatı değişti ve o daha nice geceler görecekti hayatını değiştirecek. Bunun en büyük yemini artık hayatında olan Okyanustu. Ya o okyanusta yaşayacaktı ya da o okyanusta ölecekti. Ama hayat her konu da olduğu gibi yine ona bir seçim sunmamış, kader perdesini aralamış ve oyunu başlatmıştı. 21.01.2026 #Pansy birinci sıra 22.04.2026 #friendstolover birinci sıra