ამ მოთხრობის მთავარი გმირია მარიამი, რომლის სიყვარულის ისტორიასაც მოგითხრობთ მე,და არაა მარტო მისას. ( დეტალებს საიდუმლოდ დავტოვებ).

-ქეთათო კარგად ხარ? -არა, არ ვარ კარგად, თითქოს ყველაფერი დაიმსხვრა რაც გამაჩნდა, არაფერი დამრჩა გესმის? -ამ დროს ძლიერი უნდა იყო. -მერწმუნე შეუძლებელია, ის დავკარგე რასაც ყველაზე მეტად ვეყრდნობოდი. -და აწი როგორ იქნება ყველაფერი? როგორ უნდა იცხოვრო? -ცხოვრება აქამდე იყო, აწი უბრალოდ ვიარსებებ.

ჩემი მოთხრობა არ არის

"შენ გამიღიმე, უბრალოდ გამიღიმე. მე შეგიყვარებ, უბრალოდ შეგიყვარებ"

"Once you meet someone, you never really forget them."

///

There is no sweeter innocence than our gentle sin

-ის დაბრუნდა-ხმის კანკალით წარმოვთქვი -ვინ ის?- შეშინებული ხმა ჰქონდა -გაბრიელი...

"უყურებს მის სხეულს და ვერ ხვდება. ვერ ხვდება ახლა რას გრძნობს. ვერ ხვდება მისი სხეული იზიდავს თუ სული? რას გრძნობს ის, ვნებას თუ სიყვარულს?" (დასრულებული)

რა გგონიათ სიყვარული? ან რის მოლოდინში ხართ,როდესაც თქვენს "ერთადერთს" ეძებთ? გრანდიოზული მოვლენები სულ წარმოსახვის ჩანაფიქრებია,რომლებიც თქვენ რეალობად გინდათ რომ აქციოთ,მაგრამ ილუზიების რეალობაში გადმოტანა სულაც არ არის საჭირო,როდესაც გარემო შენს გარშემო ტკბილ სიზმარს გაგონებს რომელიც არ გინდა,რომ დასრულდეს იმ მომენტებში,როდესაც ის უკვე დასრულებულია