Askeri ve gerçek ailem kurgusudur!!!! Kıdemli yüzbaşı Duru Adin Bolatlının yaşam hikayesi...

Atsız... Türk Savunma Kuvvetlerinde adı sanı olmayan bir personel. Namını herkes bilinirken kimse adı, yüzü bilinmeyen. Kimsenin tanımadığı bir asker. Atsız bir timin parçası değil. Atsızın adının olmadığı gibi sabit bir yeri de yok. Atsızın hiçbir şeyi yok bu hayatta. Ne bir adı. Ne kimliği. Ne de hayatıyla ilgili küçücük bir bilgi. Tek varlığı ikizi. Rüzgar. Bora Birsen. Özel kuvvetlerde bir teğmen. Atsız ve Bora yıllarca hiç uğruna ailelerinden ayrı bırakılmış ikizler. Hiç uğruna ruhu öldürülmüş bir çocuk Atsız. İkizini koruyamamanın verdiği üzüntüyle ruhu yara bere içinde bir çocuk Bora. 18 temmuz 2023 başlangıç

Hayat toz pembe değildi hiç bir zaman. Genç kadın mutlu olacağını düşündüğü bir evlilikten büyük darbeler alarak kurtulmuştu. Ancak geçmiş bir türlü peşini bırakmazken bir karar vermek zorunda kalmıştı. Ya kalıp kendinin ve bebeğinin hayatıyla oynayacaktı ya da tek yapması gerekeni yapıp uzaklaşacaktı. İnandığı şeyi yaptı ve bebeğiyle birlikte yaşamaya karar verdi. Genç adam ailesinin başına geçmek için memleketine dönmek zorundaydı. Ama yanında getirmesi gerektiği bir eş olmalıydı. Bu şekilde ilk evliliği gibi aile baskısında kalarak evlenmek istemiyordu. Bu yüzden eşini kendisi seçecekti.

(Kitap olacağı icin sadece bir kısmı buradadır) "Koruma şirketinize söyleyin, ben kadın koruma istemiyorum." Dedi birden. Dişlerimi sıktım. Demek bu yüzden öyle demişti Patron. "Koruma şirketimiz beni gönderdi, beğenseniz de beğenmeseniz de ben koruyacağım sizi" dediğimde soğukça güldü. "Seni kim koruyacak" dediğinde başımın arkasına silahı dayadı iri adam. Mert Bey 'e bakmaya başladım. Yüzünde sebepsiz bir gülümseme vardı. Gözlüğümü çıkarttım. Sanırım bu testti. Bende Patronumun yüzünü kara çıkartmayacaktım. "Seni kim koruyacak dedim" "Kendimi değil, sizi korumaya geldim. Silah size değil bana doğrultuldu" dediğimde gülümsemesi yayıldı yüzünde. "Taner, bana doğrult silahı" der demez silah ona doğru dönecekken tekme atıp bileğine silahı düşürdüm. Elini alıp kıvırdım, arkasına verince acıdan kıvranmaya başladı. Boyunu küçültmek için dizlerinin iç kısmına vurdum yere diz çöktü. Başımı kaldırıp Mert Bey 'e baktım. Başını salladı olumlu anlamda. "Hoş geldin, Nisan" dedi gülerek. (Kitap olacağı icin sadece bir kısmı buradadır)

İlk aşkın acısını hala duyumsayan bir kalp tekrar aşık olabilir miydi? Arya, kendine bu soruyu sorduğunda iş işten çoktan geçmişti... Genç kızın tamiri zor kırık bir kalbi, yara almış ve ikiye bölünmüş ruhu, içinde büyük kasırgaların döndüğü gürültülü bir zihni vardı. 10 yıl önce, henüz bir çocukken ayrılmak zorunda kaldığı doğup büyüdüğü kasabaya geçen yılların ardından sonra dönmesi gerektiğinde, Avcı'yla tanıştı. Avcı, o parçalara ayrılmış kırık, ürkek kalbi avladı. Tüm hesaplar kitaplar, intikamlar, ihanetler ve üstelik de acılar bu noktadan sonra karmakarışık bir hal aldı. Çünkü avcı da avına aşık olmuştu. ... "Ben, sınırların ince bir çizgiyle çizildiği kuralların üzerinden atlarken sen geldin ve tüm o ruhumdaki çizgileri yerle bir ettin." | 30.07.2016 | Romantizm #39 - 08.04.2018 -Tüm hakları yıllar önce çocukluğumda geçen o mahallede ve Arya'nın defalarca kırılmış kalbinde saklıdır-