Laz bir kız... İnatçı, dediğim dedik, ağzından çıkan her sözü yemin bilen bir kız. Peki kim bu kız?? Namı değer muallim hanım yani; DURU ZORLU Ankaralı bir delikanlı... Yerine göre sert yenine göre espirili, hayatta tek bir hedefi olmuş babası gibi vatana hayırlı bir insan olmak. Peki kim bu delikanlı?? Namı değer fırtına yüzbaşı yani; BAYBARS AKINCI Bu kitapta mafya yok. Bu kitapta güçsüz kadın yok. Bu kitapta sıkılmak yok :) Ben yazarken siz ise okurken çok eğleniceksiniz... Köstek değil destek olun lütfen 🙏🙏 9/2/2021 :) #ankara'da 🥇 23/5/2021 :) #gençyazar'da 🥇 19/12/2021 :) #romantizm'de 🥇 ☆☆☆ Binanın tam önüne geldiğimde merdivenleri çıkmaya başladım. Otomatik kapıdan geçireceğim anda arkadan birisi "pardon hanım efendi bir bakar mısınız?" dedi. Yavaşça kafamı arkaya çevirdim. İki üç adım ileride duran uzun boylu adama baktım. "Buyurun?" dedim hızlıca. "Hanım efendi o elinizdekiyle içeriye giremezsiniz" dedi. Bende hemen "neden?" Diye sordum. "Çünkü yasak" dedi karşımda duran adam. "Ama ayağından yaralanmış. Ben zaten bir arkadaşa bakıp çıkıcam" dedim. Bu laflarımın üstüne baştan aşağıya beni süzdü karşımdaki adam aynı zamanda tek kaşını kaldırıp "bir arkadaş?" Diye sordu. "Evet beyefendi bir arkadaşıma bakıp çıkacağım" dedim. "Hanım efendi kim olduğunuz ve kimi aradığınız bilmiyorum ama o kucağınızdaki köpekle içeriye giremezsiniz" dedi baygın gözlerle. "Yahu iki veya beş dakikada çıkıcam zaten zor durumdayım görmüyor musunuz" dedim. Artık iyice sinir olmaya başlamıştım. Valizim ve yemek çantam çok ağırdı bunlar yetmezmiş gibi birde kucağımda tatlış köpek vardı. "Hanım efendi böyle giremezsiniz diyorum köpeği şuraya bırakın işiniz bitince alır gidersiniz" dedi hızlı bir şekilde anlaşılan karşımdaki adamda sinirlenmeye başlamıştı.

"Verdiğim acıyı silebilmek için her bir saç telini öpmek istiyorum," dedi. Önce nefes almayı bıraktım. "Ama bazen öpünce de geçmez," dedi. Buz kestim. ... BU HİKAYEDEKİ OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR VE GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA BİR İLGİSİ BULUNMAMAKTADIR! Yayınlanma Tarihi: 21 Mayıs 2017 Maça Kızı 8, üç kısımdan oluşan bir seridir; hepsi bu kitap altında toplanacaktır.

İzlerimiz, bunlar bizim kaderimiz ve bizi bırakmayan tek şey kaderlerimizdir. Biz izimizden ibaret değiliz ama izimiz bizden ibaret. Kendimizi buna adadık. Gelecekler, az kaldı... - "Bir karanfil, işte siz oydunuz..." - 07.19 savaş kategorisi #10 Kapak tasarımı: @kairosay

Bir yaz günü su ve toprak elementlerini kullanabildiğini öğrenen Anka yeni okul yılında kendi gibi beyni gelişmiş insanların olduğu Akademeia'da okumaya başlar. Yeni insanlar yeni hayatlar derken gizli öğretmeninin sevgilisinin ölmesi üzerine kendini okulun delisi ile devasa bir maceranın içinde bulur... Devamı ise sadece bir tuş ileride -OKU- Yazar:Ç.T.

Avuç içi duvara değdiğinde zaman acıya karıştı. Elini duvara sürterken yavaş adımlar attı. En az tanık olduğu gece kadar siyaha boyanmış saçları, belinde sallandı ve gündüzü karaladı. Botlarının tanıdık sesi artık yabancılaşmıştı. Duvarların bittiği yerde basamaklar vardı. Soğuk duvardan çektiği eli, ölü bir ruhu resmetmek istermiş gibi zayıf bedeninin yanında sallandı. Basamaklardan inerken, ölen bir zamanı temsil eden çerçevelerde gözleri yerine elleri dolaştı. Son basamak aslında ilk basamaktı. Tamamen buz tutmuş şömineyi geçtiğinde, botlarının tabanları karla kaplı yerle buluştu. Artık kan kokusu bir silahın sesi kadar yakındı. Gözlerini yavaşça kapadığında, artık geriye dönüşü yoktu.

"Aklım almıyor," diye söylendi kendi kendine, beni aniden kavradığı elimden yeniden kendine çekti ve dudaklarını saçlarıma bastırdı. "Ben sana böyle his-," duraksadı. "İnsanlar nasıl seni yaralayabiliyorlar?" Konuşma engelli bir kız ve onun için işaret dili öğrenen bir adamın hikâyesi...

Doğum gününden sonra, kardeşiyle eğlenmek için konsere giden bir genç kız... Fırtına yüzünden iptal olan konserden eve dönmeye çalışırken, kendini bir anda hiç bilmediği bir yerde bulursa... Ve bu bilmediği yerden, evine dönecek hiçbir yolu olmasa... Kendisini yabancı hissettiği bu şehirde, tüm bunlar yetmezmiş gibi, aklını karıştıran ve tüm yolları kendisine çıkaran gizemli bir genç adamla karşılaşırsa... Neler olur?

Bir elin beş parmağı... Biri olmasa hepsi eksik, hepsi yarım. Ama eğer bir aradalarsa sırtlanabilirler yükünü tüm dünyanın. Onlar kanlı bir çemberin içinde sürdüyorlar hayatlarını. Etrafta ceset kokusu var, bir de acıyla örülmüş duvarlar... Sıkışıyorlar, sıkıştıkça birbirlerine sığınıyorlar. Yeri geliyor, o duvarlar üzerlerine yıkılıyor. Önce biri çıkıyor enkazın altından, sonra canı pahasına diğerlerine uzatıyor elini. Çünkü bu bir ekibin aileye dönüşme hikâyesi.

• Dünya, daha önce hiç görmediği ya da öyle sanılan yeni bir zeki yaşam formu ile tanışıyor. Devasa uzay gemisi fark edileli tam 50 yıl geçti. Bu uzun yolculuğun sonundaysa dünya tarihinde görülmemiş, vicdanların, umutların ve ırkların çarpıştığı sıra dışı bir savaş yaşanacaktı. Hayatlarını ülkelerine, savaşlara ve silahlara adamış ve bu uğurda her şeylerini kaybeden 5 mükemmel asker bu görev için seçildiler. Arayıcılar! Kaybedecek hiçbir şeyleri yoktu, birbirlerini tanıyana kadar... Sadakat, Vicdan, Sevgi, Aşk... İnsanlığa dair tüm duygular sınanacak, tüm dünya vazgeçtiğinde umut bir kez daha fısıldayacaktı. •

Ev Kızı Evren'in maharetli ellerinin bilmediği bir tarif bile yoktu! Mesela kabarık bir kek yapmak için gerekenler; 3 yumurta, 1 su bardağı toz şeker, 1 paket kabartma tozu ... Ancak artık Evren'in tarif kitabında sadece şunlar yazıyordu; 1 kargo paketi, 250 gram katıksız tehlike, 3 çay bardağı kafa karışıklığı, 1 çorba kaşığı ölüm ...