Bu mahzun göklerde yaralı kuş olsam Bi küçük dal olsan konsam dalına Bilsem o dal bana kafestir O kafes bana tutsak bana zehirdir Bilsem bundan sonra bal olsan şifama Tuz isterdim yarama. ... Bilinir ki bu topraklarda, bu soya gelin gelenin sonu; bir avuç toprak, bir damla suda boğulmak, feryatlarla kan kusmaktır. Kalbi katran bağlamış adamların sonu azaptır. Nilay hiç bilmediği bu topraklara geldiğinde, geçmişin izinden yol almak isterken kendini kaderin yolunda buldu. Aynı aslanın pençesinde, göğün bir nefes gerisinde, feryadı hep dillerde. Mehmet Arat Kutsalan hapishaneden çıkıp bütün dengeleri değiştirecek, yazgıyı kendisi kaleme alacaktı. Aynı Göğün Feryadı.