"Kimsesiz kaldım. Evsiz kaldım. Ne yapıcağım ben? Kimse istemiyor beni. Ben ne yapıcağım, Alparslan?" Gözlerimi kapattığımda saniyeler içersinde saçlarıma belli belirsiz bir elin temas ettiğini hissettim. Gerçeklik algımı yine yitirdim ama bu sefer hayal de olsa bu hayalin gerçekliğinde kalmak istedim. Alparslan elini omzuma yerleştirdi, saçlarıma küçük küçük temaslar uyguladı. Nefesi saçlarıma değdiğinde dudaklarından dökülen kelimeler bu sefer hayal bile olamayacak kadar sahte geldi. "Benimle evleneceksin." Kulaklarımın yanlış duyduğunu düşündüm. Öyle ki her iki kulağım da onun söylediği iki kelimeyi defalarca kez tekrarladı ve uğuldattı. Bir birine yapışan kipriklerim hızla açıldı. Parmağımın acısını unuttum, ağlayışlarımı durdurdum. Alparslan'ın göğsünden kafamı kaldırdığımda, suratıma yapışan saç tellerim ve kızarmış gözlerimle onun yüzüne baktım. "Ne?" Diye fısıldaya bildim sadece. Gözlerime öyle bir kararlılıkla baktı ki neye uğradığımı şaşırdım. "Ne duyduysan o." Dedi açıklama yapma gereği bile duymadan. "Benimle evlen." Yıllar önce beni severken bana evlenme teklifi ettiği yerde, şimdi benden nefret ederken ikinci kez evlenme teklifi ediyordu. Benimle evlen diyordu. Alparslan Kaleli. Onu terk eden kadına ikinci kez evlenme teklifi ediyordu. 🌊

Ala, adı gibi gözlere sahip olan kız! Alaca gözleriyle bir bakanı bir daha kendine baktıran ancak kadersiz kız. Yuvasının ilk yavrusu, ilk acısı... Dert onu daha altı aylıkken esir almış ve sonrasında ise olaylar arkası sıra gelmişti! 1900'lü yıllara giderek Ala'nın hikayesine dalmaya ne dersiniz? "Ne ben anlatabildim yaremi, ne de onlar anladılar." *** Yeterince ıslak olan dudaklarını bir defa daha ıslattı Ala. Peşinden hafifçe genç adamın sakallı yanağına minik minicik bir öpücük koyup konuşmaya başladı. "Ya pişman olursan? Sonuçta benim halim ortada bilmey misin? Te böyleyim ben..." Gözlerini duydukları karşısında birkaç saniye havaya dikti Mehmed. Onun bu düşüncelerinin farkındaydı ancak hala ne kadar kararlı olduğunu, ne kadar sevdiğini gösterememiş miydi bu kadına?! Onu deliler gibi seviyordu. Onu her şeyiyle, her haliyle seviyordu. Kızın yüzünü avuçlarının arasına alıp, yüzünün her bir noktasına öpücükler koyarken fısıldamaya başladı. "Asla! Asla pişman olmam! Sen benim gülümsün, Ala'msın. Ben seni her halinle severim, seviyorum. Duydun mu beni? Seni her şeyinle çok seviyorum!"

*** "Gömleğinizi çıkarın lütfen" "Neden?" Genç kadının aralanan dudakları kocasının baskın sesi yüzünden geri kapandı. "Zarar gören yeri kaburgalarıysa, gömleğini kaldırır" diyerek ani çıkışını açıklayan Karatlı ifadesizce karısına bakıyordu. Doktor irice açtığı gözlerini Tamere çevirip ciddi bir ifadeye büründü. "Aslı Hanımın göğüs kısmında da bazı morluklar var...muane etmem gerek" Aslı'nın gözleri iki adam arasında mekik okurken kocasının lacivertlerinin anbean koyulaştığını farketti. Karatlı sinirle soluk verip koltuğa yerleştiğinde bu Aslı için bir nevi izindi. Gömleğin düğmelerini açıp üzerinden sıyırdı. Aynı gömleği reng sütyeni ile karşısında kaldığında Karatlı bu duruma daha fazla seyirci kalmayarak yerinden kalktı. "Giy üzerini!" Emrivaki sesi ve sert duruşuyla oldukca sinirli duran adama karşı gelmeyerek gömleği geri üzerine geçirdi. "Kremi ben sürerim Doktor. Sen kaburgalarına bak."

Dışarıdan gelen seslerin içimde oluşturduğu tedirginlikle kapı deliğine doğru ilerledim. Gördüklerim bir anda kalbimde deprem etkisi yaratmış ve nefes alışverişlerim hızlanmaya başlamıştı. Beklemeden kapıyı açtım. "Eralp, napıyorsun burada? Sen Leyla teyze ve Yeliz ile gitmemiş miydin?" Kapıyı açmam ile hafif bir sendelese de hemen geri toparlanmıştı. Aramızdaki mesafeye rağmen alkol kokusunu buram buram alıyordum. Kaşlarını çatıp kafası karışmış bir şekilde bana baktı. Olduğu yerde duramıyor, bir sağa bir sola doğru yalpalıyordu. Elinde anahtarla öylece kalakamıştı. Gözlerini etrafta gezdirdikten sonra tekrar bana baktı. Baştan aşağıya süzdükten sonra dudaklarında hafif bir gülümseme gördüğümü sandım ama hemen geri kaybolmuştu. "Sen kimsin?" Sertçe yutkundum. Birkaç kelime söylemek istedim ama yapamadım. Artık beni daha fazla yaralayamaz dedikçe daha fazla yaralıyordu.Ne kadar çabalarsam çabalayım, ne kadar yanarsam yanayım beni hiç fark etmiyordu zaten. Onun için vardım ama yoktum. Aynı Ateş ve gölgesi gibi. • silikAnlar: Dün gecenin ne kadarını hatırlıyorsun? Seninle iddiaya girdik hatırlayıp hatırlamayacağın hakkında. İddiayı hatırlıyor musun bari? eralpkaya: Kimsin? Böyleydi işte bizim ilişkimiz. Aylardır onu deli gibi seviyordum ama o bir kez bile beni hatırlamamıştı. Neden böyleydi? Oysa o beni görmediğinde bile, ben onu görüyordum. Kalabalığın içerisinde yüzlerce kişi vardı ama ben sadece onun bakışlarını arıyordum. Ve en kötüsü de şuydu: O bakışlar asla bana dönmüyordu. *Yetişkin içerik içerir.* - TΛLIΛ SΣTΛ -

Mısra, yedi senelik sevgilisinden evlilik teklifi aldığı gün geçirdikleri bir kaza yüzünden onu kaybetmiş ve onun cenazesinin yapıldığı gün intihar ederek hayatını sonlandırmıştı. Ancak kaderin başka bir planı vardı. Mısra, gözlerini cehennemde değil on yıl önceki odasında açtı. Zamanda geriye dönmüş, yirmi iki yaşındaki halinde yeniden yaşama gelmişti. Ve ilk iş kaybettiklerini geri kazanmaya bakmıştı. Ancak sevgilisine tekrar kavuşmak için girdiği her mücadelede ondan daha da uzaklaşmış ve daha önce hiç fark etmediği gerçeklerle karşılaşmıştı. Birde onu gölgelerin ardından seven adamı görmeye başlamıştı... Mısra, bildiğinden şaşmayıp yedi senelik aşkı için çabalamaya devam edecek miydi? Yoksa kendisini ağlatan adamdan vazgeçip daima onu güldüren adama mı bir şans verecekti?

''O kadın madem sevgilin değil bana neden dokunmuyorsun? Beni öpmek, benimle sevişmek neden seni tiksindiriyor?'' Artık içimde sakladığım duyguların açığa çıkma zamanı gelmişti. Ağlayarak söylediğim bu kelimeler üç yılın isyanıydı. Mahirin benden sakladıkları ve benim ondan her geçen gün uzaklaşmamla, bizim evliliğimiz çok uzun süre önce çatırdamıştı. Onları kulaklarımla kaç kere konuşurken duymuştum. Sevgilisini daha fazla inkâr edemediği için cevap vermiyordu işte. ********** Banyodan çıktığım gibi bornozla cam duvarın önüne yere oturmuştum. Bacaklarımı kırarak uzatmış kafamı dizlerime yaslamıştım. Yağmurun cama vurmasını izliyordum. ''saçlarını kurut hasta olacaksın'' Mahirin sesine dönmemiştim çünkü kendimi kıpırdatamayacak kadar yorgun hissediyordum. ''Sen bu evin yolunu bilir miydin ya?'' ağzımda kelimeleri zor çevirmiştim. ''İÇTİN Mİ SEN?'' alt tarafı birkaç şişe içkisini kaçırmıştım. Fazla gürültülü bir adamdı ya da hayır hiçbir şey anlatmayan bir adamdı. Yerden kucaklanıp kaldırılmamla merdivenlere doğru yürümeye başlamıştık. Yüzüme yapışan ıslak saçlarımı elimle geriye atarak onun yüzüne baktım. ''Ne o? benle sevişecek misin?'' ''Sen öyle istiyorsan... Evet'' (+18)

Kaderleri bir yolda kesişen dört genç kiz... Bir adam sevdi.. Canini verecek ömrünü ona adayacak kadar amcasının oğlu olması dışında yürek yangınıydı lakin kaderi bahtsiz , hayatı zorlu bir yoldu ki, sevdiği adam düğün günü onu hiçbir açiklama yapmadan terk etti... Yarali gelin Leyla MİROĞLU.. Üvey baba zülmünden kaçarken hic bilmediği bir memleket de sevdaya tutuldu. Sevdasınin en büyük sınavı olacağini bilemezdi ki... Bahtsiz güzel Zeynep BABADAĞ... Yetimhanelerde büyümüs aile sicakliği nedir hic bilmemiş, Anne Baba sevgisi hic görmemis yillarini hep bu özlem ile geçirmis yüreği de yetim olan bir güzel. Arkadaşlari tek ailesi olmuş.. Zeytin gözlü Senem KARACA.. Okumak için Ağa babasına baş kaldiran, kaderimi bir erkeğin eline asla teslim etmiycem diyen aşiret kizi... Yaren MİROĞLU...

\\2. Kitap düzenleniyor, bir süre bölüm gelmeyecektir.// Dünya üzerindeki her kadın belki bir kere de olsa aldatılmıştır, en azından birbirimizi bu şekilde avutuyorduk. Geleceğe yönelik yaşamak için atlatmamız gereken bir durum olarak görmemiz gerekiyordu, bunu ben de biliyordum. Lakin kimse sonrasında hamile kalacağımı, eski sevgilimin ise Ülke'yi terk edip dünyanın öbür ucunda başka biriyle evlenmek üzere nişanlanacağını söylememişti. En önemli nokta ise; hiçbir şansım kalmadığı için dünya üzerinde benden en çok nefret eden, aynı zamanda benim en çok nefret ettiğim insan çocuğumun babası olacaktı. Uraz Boratav sinek kadar değer vermediğim biriydi ama şimdi herkesin gözünde benim hayatımın aşkı dediğim o adamdı.

Yazgıya atılan düğümün hikayesi... Zinar Aşiretinin ağası Viran Zinar, Sipanların büyük torunu Afşin'i isteyecek zannederlerken asıl isteyeceği kişi, kuzeni Nalin Sipan'dır. Fakat Nalin bu evliliği onaylamaz ama kader ağlarını çoktan örmüştür.

Yetişkin okurlar için uygundur! MAFYA __________________ Kılıç hiç bu kadar keskin olmamıştı... Lidya, kız kardeşiyle birlikte yaşayan genç bir öğretmendir. Bir akşam evine dönerken yolda gördüğü yaralı bir adama yardım eder. Fakat yardım ettiği adam kimdi? Yaralı adama yardım etmenin bedelini en ağır şekilde ödeyecek olan Lidya için tek bir çıkış kapısı vardı. O da Devrim Vuslat Kılıç'dı. Yardım ettiği yaralı adam... Kaçınılamayan duygular, beklenmeyen aşk, acı ölüm ve avını parçalamak isteyen çakal sürüsü... Kazananın yaşadığı ve kaybedenin öldüğü bir savaş... Lidya BULUT & Devrim Vuslat KILIÇ Başlama tarihi: 01.07.25 Kitap Şarkısı: Duman - Her Şeyi Yak Küfür ve argo bulunur. Rahatsız olanların okumaması önemle rica olunur :) □■□■□■ Tüm haklar şahsıma aittir. Kopyalanması durumunda yasal işlemler başlatılacaktır.