posting here my really really short fics inside the marvel wlw universe. pairings written so far: -blackhill (1) -wandanat (9) !! as of right now this book is discontinued !!

prompt: Person A (Wanda Maximoff) is trying their best to stay quiet while Person B (Natasha Romanoff) is taking a nap. [Marvel Cinematic Universe] Non-AU tw: mention of blood

Partially discontinued. Might occasionally add stuff

This book will consist of a collection of one-shots, drabbles, preferences and what not, of the Avengers. Tony Stark (Robert Downey jr.) Steve Roger (Chris Evans) Bruce Banner (Mark Ruffalo) Clint Barton (Jeremy Renner) Thor Odinson (Chris Hemsworth) Natasha Romanoff (Scarlett Johansson) Bucky Barnes (Sebastian Stan) Wanda Maximoff (Elizabeth Olsen) Pietro Maximoff (Aaron Taylor-Johnson) Loki Laufeyson (Tom Hiddleston) Peter Parker (Tom Holland) Etc,. Requests are OPEN! All Rights Reserved to Marvel, I did not create any of their characters, please don't sue me.

Szkoła West Harrison w Nowym Jorku. Natasha Romanoff, a właściwie Natalia Alianova Romanova, to siedemnastoletnia Rosjanka, która wraz z rodzicami dziesięć lat temu przeprowadziła się z Moskwy do Nowego Jorku. Natomiast Clinton Francis Barton, który nienawidzi swojego imienia i każe mówić do siebie po prostu Clint, to osiemnastolatek pochodzący z Waverly. ~*~ - Czyś ty do cholery oszalał? Matka cię nie nauczyła, że się patrzy gdzie leziesz? - O co ja robię taką aferę? Zniszczyłeś mi koszulkę człowieku. Pep, trzymaj mnie bo zaraz mu pokażę, co prawdziwa Rosjanka potrafi zrobić.

pierwszy raz mógł wpatrywać się w jej oczy z kompletnym spokojem, nie przejmując się niczym [steve rogers x peggy carter oneshot] © -slowlycrying 2019

Będzie często za słodko. Tak ma być, bo tak mi się podoba <3

Oneshoty postaci z Marvela, których jeszcze nie było na wattpadzie. Loki, Antman i wiele innych.

Just a bunch of BlackHill Oneshots because there aren't nearly enough works for these two. I'm open to requests. (I also post these works on ao3)

» widziała siebie w lustrzanym odbiciu. a był to widok tak patetycznie żałosny, że palce same zaciskały się na rączce pistoletu. «