Özgür'e mesaj atmıştım. Öylece. Birden. Gecenin bir vaktinde. Ve bu korkunç hatayı düzeltmemek için telefonumu kapatmış odanın uzak bir köşesine fırlatarak başımı geri yastığa koymuştum. İroni bu ya, yaptığım bu korkunç hata beni birkaç dakika içinde uykuya dalacak kadar hafifletmişti. 🦑: Evlenelim mi, bıçağın ucuyla elma uzatırım sana. 🦑🦑🦑🦑🦑🦑 YAZAR NOTU: Burada olman kadar mucizevi bir şey daha olmadığını bilmeni istememin yanında bir şey daha var. Biraz sonra bir şans verip kütüphanene ekleyeceğin bu hikayeyi başta texting olarak kaleme alıp final yapmış ancak doyamayıp roman olarak tekrardan kaleme almaktayım. Ne yapayım, doyamadım?