Gözümden Düşen Yaşlar ilk kez Kaybettiğim için değil, Mutluluktandı! Bu zamana kadar Paramparça olan Ruhum şu anda parçalarını bulamayacağım bir şekilde darmaduman olurken canım acımaktan çok paramparça olmuş olmasına rağmen iyileşiyordu, Nasıl bir kaderdi bu? Nefesini yüzümde hissederken kokusunu içime çektim, Ölümün onun elinden, kokusu içinde olacaksa ben hazırdım. ''Ağlama'' dedi, Kalbim onun dediğinin aksine hıçkırıklarımı serbest bırakmamı söylemişti, Hıçkırıklarım odayı doldururken birden Dudaklarıma değen Bana Ölümün en Güzel hediyesi olan Dudakları değdiğinde sessizliğe kavuşmuştu odanın içi, ama ruhum içimde çığlık çığlığa ağlıyordu. Dudaklarını hafif geri çekip dudaklarımın üstünde nefeslendi. ''Artık Yalnız Değilsin Güzelim, Hayatının sonuna kadar bu Hırçın Huysuz Adamla uğraşacaksın'' Her Kelimesi yıllardır kapanmayan yaralarımı paramparça ederken aynı zamanda hiç olmadığı kadar birleştiriyordu. Dedikleri hayatımın duyduğum en güzel kelimelerdi... Dudakları tekrardan dudaklarımı hapsederken onun gözünden düşen bir damla yaş ile benim gözümden düşen bir damla yaş birleşerek dudaklarımızın üstüne düşmüştü. ''Sence de Artık Yalnızlığı Özgür Bırakmak Gerekmiyor mu Güzelim?'' Yanlızlığı kendine Dost Edinen Bir Kadının ve Özgürlü Alınan Bir Adamın Hikayesi... **** Bu İsimde Wattpad'de Bulunan İLK HİKAYEDİR! (Ç)alma yada Kopyalama gibi bir konu söz konusu olduğunda Emeğim için YASAL işlem uygulamaktan asla kaçınmam ⚠ Küfür, Şiddet ve Argo içerir!

Birbirinden uzak olanların hikayesi... 0547**: bilir misin birini kendinden bile çok seversen o kişi sana emanet sayılırmış 0547**: ben seni kendimden çok sevdim ama ben emanetimi koruyamadım ama yinede korkak aciz bir adam olmama rağmen sana bir şey söylemek istiyorum. 0547**: iyi ki doğdun güzel kızım, iyi ki seni sevmişim ,iyi ki varsın.... ve iyi ki benim Buğlem'imsin. 0547**:seni çok seviyorum,çok Buğlemim

Olmayacak bir zamanda olmayacak birine aşık olduğunuzu düşünün ve her şeye rağmen birlikte olmaya başladığınızı zaman ilerledikçe birbirinize daha da sıkı sarıldığınızı... Her şeyi geride bırakmak değilde artık gizli saklı savaşmak yerine gün yüzünde savaşmaya karar verdiğinizde, korkunç bir olayla kendinizi karanlığa teslim etseniz ne yaparsınız? ve bu korkunç karanlıkta bir sene tutsak kaldıktan sonra anılarınızı kaybettiğinizi söyleseler ve bu kaybettiğiniz şeylerin içinde size söylemeseler bile zamanda savaşmak istediğiniz aşkınızı bile unutsanız onun varlığından bile emin değilken eksik olduğunuzu düşünündüğünüz zamanda karşınıza çıkan bir adamla tamamlandığınızı hissederseniz ne yapardınız??? Kendini uzun zaman boyunca karanlığa teslim eden bir kadının geçmişinde kayboluşuyla birlikte buğulu zihniyle yaşadıklarını okuyacaksınız? her şeyi unutsak yada örtbas etsek yinede kalp unutur mu yaşananları hissedilenleri....